Brokdorf Kararı – BVerfGE 69, 315 Alman Federal Anayasa Mahkemesi 14 Mayıs 1985 Tarihli Birinci Daire Kararı –1 BvR 233, 341/81–

a) Spontane gösterilerde bildirim yükümlülüğü bulunmamaktadır ve bildirim yükümlülüğünün ihlali…

b) Dağıtma ve yasaklama yalnızca, ölçülük ilkesi sıkı bir şekilde gözetilerek eşit değerdeki hukuki menfaatlerin korunması amacıyla ve bu hukuki menfaatlerin, yalnızca açık dayanaklardan çıkarsanabilecek doğrudan bir tehlike altında olması halinde gerçekleştirilebilir.…

3. Devlet makamları, barışçıl yürütülmüş kitlesel gösteri örneklerine uygun bir şekilde, toplanmanın sürdürülmesi amacına yönelen bir tutum almakla ve başarısı kanıtlanmış tecrübelerin, yeterli sebep olmaksızın gerisinde kalmamakla yükümlüdür. Düzenleyiciler; tek taraflı güven sağlayıcı tedbirlerin alınmasına ya da gösterinin sürdürülmesi amacına yönelik bir işbirliğine ne denli hazırsa, yetkili makamların, kamu güvenliğinin tehlikeye düşmesi nedeniyle gerçekleştirecekleri müdahale için gereken eşik de o oranda yükselir.…

4. Bir gösterinin bir bütün olarak barışçıl olmayan bir seyir izlemesi ya da düzenleyici ve taraftarlarının bu tür bir seyri amaçlaması ya da en azından onaylaması söz konusu değilse, bireylerin ya da bir azınlığın taşkınlığı öngörülse dahi, toplanma özgürlüğünün Anayasa tarafından tüm yurttaşlara sağlanan koruması, barışçıl katılımcılar için varlığını sürdürür. Bu tür bir olayda, toplantının bütününe yönelik önleyici bir yasağın konulması için, tehlike oluşacağına dair teşhisin sıkı koşullara dayanmasının yanı sıra barışçıl göstericilerin temel haklarını kullanmalarına imkân veren, makul şekilde uygulanabilir tüm araçların önceden tüketilmesi gerekir. …