Bu görüşteki yazarların öncelikle “kanun boşluğu” gerekçesinden hareket ettikleri görülmektedir(48).…
Öğretide Yılmaz ise, yukarıda izah edilen “kanun boşluğu” görüşünden ayrı olarak, kanun koyucunun ekonomik ihtiyaçlar dolayısıyla maddi varlığa sahip olmamalarına rağmen MK 762’de doğal güçlere taşınır eşya hükümlerinin uygulanabileceğini öngördüğünü; hâlihazırda aynı ihtiyacın artık kripto varlıklar bakımından da söz konusu olduğunu, bu nedenle taşınır eşyaya ilişkin hükümlerin kıyasen kripto varlıklara uygulanmasının yerinde olacağını belirtmektedir(50)…
Kripto varlıkları maddi bir varlığa sahip olmadıkları gerekçesi ile eşya olarak kabul…
