Toplumda yaşanan dijital dönüşüm, hayatımızın tamamını, özellikle de iş hayatını…
İş hukuku bağlamında bir yazarın yakın zamanda ifade ettiği gibi: «Bu kadar kısa bir süre içinde, çokça bilimsel analizde ele alınan nadir konu vardır. “Platform kapitalizmi”nin getirdiği iş hukukundaki “zorlukları” inceleyen birçok kurumsal rapor ve akademik çalışma bulunmaktadır. Bu doğrultuda her zaman şu iki temel soruyla karşılaşılmaktadır: 1° Platform çalışanlarının tümünün gerçekten bağımsız olduğunu söylemek mümkün müdür? Bununla ima edilen şudur: Platform çalışanlarından bazılarının işçi olarak nitelendirilmesi mümkün değil midir? 2° Bağımsız çalışan statüsü tartışılmaz olan kişilerin, sadece platforma olan sıkı bağlıklarından dolayı, bazı özel menfaatlerden faydalanmayı hak ettiklerini söylemek mümkün değil midir?(4)…
Dijital dönüşümün etkileri epey çoktur. Akıllı telefonlar gibi yeni iş araçlarının…
İş hukuku açısından en rahatsız edici olgulardan biri, dijital platformların iş hukuku…
Bu olgu, sanki Uber modeli tüm iş ilişkileri veya dijital platformlar açısından genelleştirilebilirmiş…
IGAS(7) tarafından yayımlanan rapora göre, «işbirlikçi platformlar, arama motorlarını (google) da içeren daha geniş dijital platformlar kategorisinde, sosyal ağlar (Facebook veya sanallaştırılmış görsel-işitsel dizinler (Spotify), çiftler arasındaki aracılık ilişkisinin bir parçası olanlardır. Bunların arasında, “istihdam” platformları dediklerimiz, genellikle mal ve hizmetlerin satışını, tedarikini veya değişimini sağlayan ve paylaşım platformları, organize hizmet operatörleri, iş platformları(8)…
J. Dirringer’e göre, «platform kapitalizmi üçgen, atipik ve iş hukuku paradigmasından uzak bir ekonomik ilişki yaratır. İş sözleşmesi yoktur, işveren şirket yoktur, iş ilişkileri alanı olan işletme yoktur. Bunlar üç sütun etrafında düzenlenmiştir. Öncelikle, taşıma, barınma, gıda tedariki, onarım vb. hizmetleri arayan “kullanıcı-tüketiciler” ile karşılaşıyoruz. Daha sonra bu hizmeti sunan kullanıcı-sağlayıcılar, sürücüler, oteller, restoranlar, tamirciler vs. ortaya çıkıyor. Bu ikisinin arasında, aracılık rolünü üstlenen ve birincilerle ikincilerin daha kolay bir şekilde ilişki kurmasını sağlayan bir dijital platform yer alıyor. Bu nedenle dijital platform, faaliyet gösterdiği pazarın faaliyetlerini yerine getirmiyor. Düzenleyici bir işlevle hiç ilgilenmiyor. Bir yandan, varlığı ile olası hizmet sağlayıcı sayısını artırarak, kullanıcı-tüketicileri bu aracıyı kullanmaya teşvik ederek ve nihayetinde ekonomik faaliyetlere yoğunlaşarak rekabet koşullarını değiştiriyor. Öte yandan, ortaya koyduğu genel kullanım koşulları sayesinde, yalnızca hizmet sunumunun kurallarını ve yöntemlerini tanımlamakla kalmayıp, aynı zamanda kullanıcı-tüketicilerin, kullanıcı-sağlayıcılar hakkındaki değerlendirmelerinden faydalanarak kullanıcı hesabının silinmesi şeklindeki yaptırım uygulama yetkisine de sahip oluyor. Kısacası, pazarın polisi ve derecelendirme kuruluşu görevini icra ediyor.»(11)…
İş sözleşmesinin tanımından ve mahkemeler tarafından buna ilişkin yapılan yorumdan…
I. Genel durum: İş sözleşmesi kavramının Fransız hukukundaki yeri
Tüm hukuk sistemlerinde olduğu gibi Fransız hukukunda da, iş sözleşmesinin tanımı,…
Bu tanımın her şeyden evvel mahkeme kararları çerçevesinde şekillendiğini belirtmek…
Fransız hukukunda iş sözleşmesi, bir gerçek kişinin (işçinin), gerçek ya da tüzel…
Böylece Fransız hukuku, iş sözleşmesini ayırt etmeye imkan vermeyen ekonomik bağlılık…
İş sözleşmesi kavramı, bağımlı çalışan ve bağımsız çalışan arasındaki sınırlar her…
Ücretli iş ilişkisinin sınırlarının ne olduğu sorunu istihdam ilişkisinde dijital…
Yakın zamanlarda, kanun koyucu, bağımsız çalışmanın gelişimini desteklemesini umarak…
Bu girişimci statüsünün oluşturulması ve kanun koyucu tarafından ortaya konan bağımsızlık…
Doktrin tarafından da dikkatle incelenmiş olan 7 Temmuz 2016 tarihli Formacad kararında,…
Fransız hukukunda benimsenen yaklaşımın yukarıdaki şekilde ortaya konmasını takiben,…
