1) Karayolu taşımalarını ülke ekonomisinin gerektirdiği şekilde düzenlemek: Gerek Kanunun, gerekse Yönetmeliğin büyük işletme ve ekonomik anlamda daha az maliyetli diğer taşıma türlerinin özendirilmesi politikalarını uygulamak suretiyle ülke ekonomimize katkıda bulunmaya çalıştığına şüphe yoktur. Kanun ve Yönetmelik, bir yandan getirmiş olduğu ağır malî şartlarla büyük taşıma işleri işletmecilerinin piyasaya hâkim olmasının önünü açarken, diğer yandan da bunların piyasadaki hâkim durumlarını kötüye kullanmalarını önlemek için, onlara sözleşme yapma zorunluluğu getirmekte ve müşterilerinden talep edecekleri ücretlerin sınırlarını belirleme yetkisini Ulaştırma Bakanlığına bırakmaktadır. Kanunda ücretlerin üst sınırı hakkında bir sınırlama getirilmeksizin Bakanlığı yetkilendirmenin, Anayasanın sözleşme özgürlüğünü güvence altına alan 48 ve 13. maddelerine aykırıdır. 2) Taşımada düzeni ve güvenliği sağlamak: Kanun ve bilhassa Yönetmeliğin maddelerinin…
Ancak, taşımaya esas itibariyle idare hukuku zaviyesinden yaklaşmaları gerekirken…
Kanunun en olumlu yönü, taşımacılık sektörüne yolcuların ölümleri veya yaralanmaları…
3) Taşımacı, acente ve taşıma işleri komisyoncuları ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği ve benzeri hizmetlerin şartlarını belirlemek'. Kanun…
Yönetmeliğin, 96/26/AT sayılı Konsey Direktifinin 3. maddesinde öngörülmediği hâlde,…
4) Taşıma işlerinde istihdam edilenlerin niteliklerini, haklarını ve sorumluluklarını saptamak: Kanun…
5) Karayolu taşımalarının, diğer taşıma sistemleri ile birlikte ve birbirlerini tamamlayıcı olarak hizmet vermesini ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılmasını sağlamak: Kanun…
6) Ulaştırma Bakanlığının, Kanun ve Yönetmeliği doktrinde ve sektörde yapılan eleştirileri…
