Sayfa 292Dr. MAHMUT T. BİRSEL…
1) İhtira Beratı Kanunu'nun 2 ve 36 ncı maddeleri hükümleri hiç bir tefsire yer vermeyecek şekilde açık olup, gerek usule gerekse maddeye taallûk eylesin, ilâçlar hakkında ihtira beratının verilmesi mümkün değildir ve verilmiş dahi olsa hükümsüz sayılması gerekmektedir.…
2) «İlâç» kavramının neleri kapsadığı 767 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde gösterilmiştir.…
3) Tescil için müracaatta esas ilâç ismi saklanarak ilâcın kimyevi isminin zikredilmesi kanuna karşı hile teşkil eder.…
4) 1879 tarihli ihtira Beratı Kanunu'nun 2 va 3 ncü maddelerinin tefsirine yar almadığına dair T.C Kurucu Meclisinin 51 sayılı 8.V.1961 çünkü kararı da bu esasları müeyyid bulunmaktadır.…
Tic. D. T/11/VII/1961, E/961/61, K/2384.…
YARGITAY KARARI
23/III/1879 tarihli İhtira Beratı Kanunu'nun 2 nci maddsinde, «sanayide yeniden bir netice ve eser vücuda getirmek ve bunların husulü için yeni vasıtalar ihdas veyahut betti dan vasıtaları yeni bir surette kullanmak hususu mühteri'attan addolunur» denilerek ihtiraın tarifi yapılmış bulunmaktadır. Bu kanuna göre ;…
a) Sanayice yeniden bir netice ve eser vücuda getirmek,…
b) Bunların elde edilebilmesi için yeni vasıtalar bulmak veyahut bilinen vasıtaları yeni bir şekilde kullanmak üzere iki nevi ihtira beratı ortaya çıkmakta olup (a) fıkrasında madde, (b) fıkrasında ise usul ihtiraları kabul edilmekte ve usul bakımından verilen berat dolayısiyle o usulle elde edilen madde de himaye görmektedir.…
Kanunun 3 üncü maddesinde işe evvelâ saydelâniyeye ait terkipler ve her nevi tediye ve mualecata ve saniyen umuru maliyeye ve sarraflık muamelelerine dair lâyihalar için berat itası caiz olmadığı hükmü mevcuttur. Şu halde ikinci maddede belirtilen madde ve…
Kanunun bu hükümleri hiç bir tefsire yer vermeyecek şekilde açık olup gerek usule gerekse esas maddeye taallûk eylesin ilâçlar hakkında ihtira beratının verilmesi mümkün değildir.…
Dâva konusu maddenin bir ilâç olduğu üzerinde bir uyuşmazlık yoktur. Nitekim «Chloramphenicol»…
1879 tarihli İhtira Beratı Kanunu’nun 2 ve 3 ncü maddelerinin tefsirine yer bulunmadığına dair T. C. Kurucu Meclisi'nin 51 sayılı 8.V.1961 günlü kararı da bunu müeyyid bulunmuş ve dâva konusu ilâç bu kararda emsal olarak zikr edilmek suretiyle sarahaten bunun ilâç olduğu kabul edilmiştir. Burada alınan emsal dahi görüşü…
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı sebeplerden temyiz eden dâvalı lehine bozulmasına 11/III/1961…
EN
TR
