b) İsviçre/Türk Hukukunda
İsviçre doktrininde genellikle "banka havalesi''nin OR Art. 466 vd. anlamında, ancak havale ödeyicisi olarak banka üzerinden…
Kleiner'e göre; "banka havalesinde bir havalenin varlığı, havalenin sadece yetkileri içerdiği, fakat yükümlülükleri içermediği gerekçesiyle reddedilemez. Şüphesiz, havale, daha önceki teorinin (de) ortaya koyduğu (kabul ettiği) gibi, bir 'vekâlet' değildir (nicht Auftrag); o, 'soyut'tur (abstrakt). Buna karşılık, onun hukukî sebebi, 'vekâlet' olabilir...".…
Kleiner, kaldı ki -Alman hukukunda olduğu gibi- "doğrudan/direkt havale"nin Yasa (OR) anlamında bir "havale" (Anweisung) teşkil etmediği kabul edilmek istense bile, her halükârda Yasa'daki hükümlerin (havale hükümleri) "kıyasen" uygulanabilir olduğunu…
Türk doktrininde de havale bahsine değinen eserlerde…
İsviçre doktrininde Kleiner'in; (ciro sözleşmesi temeline dayanan) banka havalesinde "vekâlet" hukuki sebebine dayanan, OR Art. 466 vd. anlamında bir "havale" niteliği görmesi, "basit", fakat "dogmatik"…
Nitekim Kleiner de bu gerçeği kabul etmek zorunda kalarak, "doğrudan/direkt havale'nin Yasa anlamında bir 'havale' teşkil etmediği kabul edilmek istense bile, buna, her halükârda havale hükümleri (Yasa'daki hükümler) 'kıyasen' uygulanabilir olurdu"…
Görüldüğü gibi; Alman doktrini "havale" hükümlerinin "doğrudan havale "ye kıyasen…
Diğer taraftan; Kleiner'in "banka havalesi"ni hukukî sebebi "vekalet" olan bir "havale" (Yasa anlamında havale) olarak nitelendirmesi, -tüm nakdî olmayan veya para yerine tasarruf edilebilen ödeme işlemlerinde ortak (müşterek) olan- "soyutluk"…