II. KREDİ KAVRAMI VE TANIMI
Ekonomik hayatta oynadığı rolün çok büyük olmasına karşılık, Türk hukukunda “kredi”…
Daha sonra yürürlüğe giren 4491 ve 4672 sayılı Kanunlarla değişik 23 Haziran 1999…
Latince “inanmak, güvenmek” anlamını taşıyan “credere ” sözcüğünden türeyen “kredi” kelimesi dilimizde değişik anlamlarda kullanılmaktadır…
Birinci anlamda kredi, Latince anlamına yakın olarak, “bir kimsenin ticarî hayattaki itibarı ve güvenilirliği” demektir.…
“Dar anlamda ve banka tekniği açısından banka kredisi” denilince, “bankanın müşterisine, belli bir süre kullandıktan sonra faiziyle birlikte iade etmek üzere nakit para vermesi”…
“Geniş anlamda banka kredisi” ise, “bankanın müşterisine nakit para vermeden, onun lehine üçüncü şahıslar nezdinde bağımsız taahhütler altına girmesini, müşterinin de karşılığında komisyon ödemesini”…
Bu çerçevede banka kredisini, “bankanın müşterisine belirli bir sınıra kadar, belirli veya belirsiz bir süre içinde nakit para vermeyi veya onun lehine üçüncü kişiler nezdinde taahhüt altına girmeyi; müşterinin de aldığını faiz ve komisyon ilavesiyle geri ödemeyi taahhüt ettiği bir finansman işlemi”…