Sayfa 17Kaynakça
Amaya, A. & Lai, H. H. (Ed.). (2013). Law, virtue and justice. Hart Publishing.
Beauchamp, T. L. (2003). The nature of applied ethics. R. G. Frey, Christopher Heath Wellman (Ed.), A Companion to Applied Ethics (s. 1-16). Blackwell Publishing.
Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi. (2020). Bangalor yargı etiği ilkelerinin yorumu. (Çev. M. Saldırım, N. Eriş, F. Batur). Kuban Matbaacılık Yayıncılık.
Collste, G. (2012). Applied and professional ethics. Kemanusiaan, 19(1),17-33.
Durkheim, É. (1986). Meslek ahlâkı (3. bs.). (Çev. M. Karasan). Milli Eğitim Basımevi. (Orijinal yayın tarihi 1937).
Farrelly, C. & Solum, L. (Ed.). (2008). Virtue jurisprudence. Palgrave Macmillan.
Geyh, C. G. (2014). Judicial independence as an organizing principle. The Annual Review of Law and Social Science, 10, 185-200.
Geyh, C. G. (2021). The architecture of judicial ethics. University of Pennsylvania Law Review, 169, 2351-2399.
Gürler, S. (2007a). Ahlâk ve adalet. Legal Yayıncılık.
Gürler, S. (2007b). Çağdaş ahlâk kuramlarının hukuk felsefesine yansımasına örnek olarak Lawrence Solum’un “Erdem ahlâkına dayalı hukuk kuramı”. HFSA, 16, 141-168.
Kaufman, A. L. (1989). Judicial ethics: the less-often asked questions. Washington Law Review, 64(4), 851-870.
Kuçuradi, İ. (2009). Felsefî etik ve “meslek etikleri”. Harun Tepe (Ed.), Etik ve Meslek Etikleri (2. bs., s. 27-43). Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Luban, D. (1988). Lawyers and justice: an ethical study. Princeton University Press.
Luban, D. (2003). Professional ethics. R. G. Frey, Christopher Heath Wellman (Eds.), A Companion to Applied Ethics (s. 583-596). Blackwell Publishing.
Luban, D. (2007). Legal ethics and human dignity. Cambridge University Press.
MacIntyre, A. (2019). Erdem peşinde: Bir ahlak teorisi çalışması. (Çev. M. Özcan). Vakıfbank Kültür Yayınları. (Orijinal yayın tarihi 1981).
Nuttal, J. (1997). Ahlak Üzerine Tartışmalar. (Çev. A. Yılmaz). Ayrıntı Yayınları.
Parley, L. (1999). A brief history of legal ethics. Family Law Quarterly, 33(3), 637-645.
Pence, G. (1997). Virtue theory. Peter Singer (Eds.), A Companion to Ethics (249-258). Blackwell Publishing.
Sayfa 18
Schneewind, J. B. (1997). Modern moral philosophy. Peter Singer (Eds.), A Companion to Ethics (147-157). Blackwell Publishing.
Singer, P. (2015). Pratik Etik (Çev. N. Çatlı). İthaki Yayınları.
Soeharno, J. (2009). The integrity of the judge: A philosophical integrity. Ashgate.
Solum, L. B. (1988). The virtues and vices of a judge: an Aristotelian guide to judicial selection. Southern California Law Review, 61, 1735-1756.
Solum, L. B. (2003). Virtue jurisprudence: a virtue-centred theory of judging. Metaphilosophy, 34(1/2), 178-213.
Solum, L. B. (2004). The aretaic turn in constitutional theory. Brooklyn Law Review, 70(2), 475-532.
Solum, L. B. (2018). Virtue as the end of law: An aretaic theory of legislation. Jurisprudence, 9(1), 6-18. https://doi.org/10.1080/20403313.2017.1369725
Tepe, H. (Ed.). (2009). Etik ve meslek etikleri (2. bs.). Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Tepe, H. (2016). Pratik etik: Etiğin pratik sorunları. BilgeSu Yayıncılık.
Tepe, H. (2022). Hukukta ve yargıda etik: Hukukun etik temelleri üzerine. BilgeSu Yayıncılık.
Toulmin, S. (1982). How medicine saved the life of ethics. Perspectives in Biology and Medicine, 25(4), 736-750.
Wendel, W. B. (2008). Impartiality in judicial ethics: a jurisprudential analysis. Notre Dame Journal of Law, Ethics & Public Policy, 22, 305-323.
Wendel, W. B. (2010). Lawyers and fidelity to law. Princeton University Press.
Wendel, W. B. (2014). Ethics and law: an introduction. Cambridge University Press.
Bangalor Yargı Etiği İlkeleri (2002). https://www.hsk.gov.tr/Eklentiler/Dosyalar/4a92e0cc-e94b-4912-aaf9-5dfc5b885e98.pdf. Erişim Tarihi: 17.08.2023.
Yargıtay Yargı Etiği İlkeleri (2017). https://www.yargitay.gov.tr/documents/YargiEtigiIlkeleri.pdf Erişim Tarihi: 17.08.2023.
EN
TR
