EN
TR
Toplumsal cinsiyet rolleri, insanları birey olarak değil “kadın” ve “erkek” olarak görür, bireylerin dış görünüşünden, ne hissedeceğine, kiminle evleneceğinden kaç çocuk yapacağına, hangi mesleği seçeceğine kadar, her alanda dayatma ve yaptırımlarda bulunur. Ataerkil toplumlarda kız ve oğlan çocuklar birbirinden farklı şekillerde büyütülüp, cinsiyete dayalı ayrımcı kalıp yargılar ve roller öğretilerek ilerideki toplumsal rolleri için
Toplumsal cinsiyet, kadını “cinselleştirilmiş bir nesne” ve “evinin kadını çocuklarının…
Şiddet toplumun her bireyini etkilese de en çok kadınları hedef alır. Dünya Sağlık…
Şiddet içeren bir ortamda büyümek çocukların psikososyal gelişimini etkiler. Bu çocuklar…
Şiddet kültüründe büyüyen kişilerde şiddet er ya da geç kendisini gösterir, kuşaktan…
Çocukluk döneminde, erkekliğin inşasında etkili olan ataerkil aile ilişkileri; yaşanan…
Bireyler, tüm bu eşitsiz toplumsal cinsiyet rollerine ve toplumun kendilerinden beklentilerine…
Yaşamda ve ilişkilerde anlam, doyum ve huzur; öncelikle temel insani ve ruhsal gereksinimlerimizi…
Tüm bunların ülke politikaları ile desteklenmesi en güçlü çözüm aracı olacaktır.…
Kaynaklar ve okuma önerileri…
1.http://www.psychologies.com.tr/cocuk-istismari-karsisinda-neden-susuyoruz/?
2.https://www.psikiyatri.org.tr/basin/572/siddetsiz-ve-saglikli-yasamak-istiyoruz
3.TC Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü. Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması. Özet rapor. Ankara, Ocak 2009.
4.Erkan A. Şiddetsiz Bir nesil Nasıl Mümkün? Rağmen Kitap Dizisi İstanbul’a Söz Sayısı içinde, Ed: Sinem Sal, Karakarga Yayınları, Mart 2021, İstanbul.
5.Gülseren L, Başterzi AD, Gündelik Yaşamdan Kliniğe Şiddet ve Psikiyatri içinde. Editör: Leyla Gülseren (Ed.) 1. Baskı, Ankara, Türkiye Psikiyatri Derneği Yayınları, s.55-87, 2017.
6.Vahip, I. (2002). “Evdeki şiddet ve gelişimsel boyutu: Farklı bir açıdan bakış”. Türk Psikiyatri Dergisi, 13, 312-319
7.Vahip, I., Doğanavşargil, Ö. (2006). Aile İçi Fiziksel Şiddet ve Kadın Hastalarımız. Türk Psikiyatri Dergisi. Sayı: 17(2), 107-114.
