Kolluk Yetkisinde Sınır(sızlık): İl İdaresi Kanunu Madde 11 Düzenlemesinden Hareketle Bir İnceleme

Öte yandan, “kanunda düzenlenme” kavramından, idarenin kuruluş ve görevlerinin tüm ayrıntılarıyla kanunda düzenlenmesi de anlaşılmamalıdır. Öğreti ve içtihatta ortaya konulduğu üzere, toplumsal, sosyal ve ekonomik ihtiyaçların sıklıkla değişime uğradığı, acil olarak müdahale edilmesi gereken durumların oluştuğu dikkate alındığında, kanun koyucunun günümüzde çok geniş bir aygıt haline gelmiş olan idareyi tüm yönleriyle düzenlemesi pratikte mümkün de değildir. Keza kanun koyucuyu böyle bir yükümlülük altında bırakmak, muhtemelen TBMM’nin durmaksızın yeni bir kanun ya da kanun değişikliği yapmak zorunda kalması gibi absürt bir sonuca yol açacaktır. Öte yandan, konunun niteliğine göre, teknik ayrıntılara ilişkin konuların kanun koyucuya bırakılması, yürütülen faaliyetin kalitesi ve sonuçları bakımından da olumsuz neticelere yol açabilecektir. Somut koşulları ve ihtiyaçları yakından gözleyemeyen ve bu doğrultuda esnek olamayan kanun koyucunun yapacağı düzenlemeler çoğu zaman teknik ve uzmanlıktan yoksun, ihtiyaçlara yeterli cevap veremeyen bir içerikte olacak, bu durum ise idarenin yürütmekle görevli olduğu faaliyetlerin aksamasına yol açacaktır. Bu sebeplerle, daha esnek ve hızlı şekilde karar alabilen, teknik ve uzmanlık sahibi idareye, yürütmekle görevli olduğu faaliyetleri düzenlemek ve işleyişini belirlemek bakımından yetki alanı bırakılması kaçınılmaz bir ihtiyaçtır. Açıklanan sebeplerle, kanunla düzenlenmesi Anayasa’da öngörülen konularda idarenin teknik konular ile faaliyetin işleyişine dair ayrıntıları düzenleme yetkisinin bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Ancak her ne kadar bu alanlara özgü olarak idareye düzenleme yapma alanı bırakılması gerekmekteyse de, idarenin kanunla düzenlenmesi esas olduğundan, kanundaki içeriğin konunun “düzenlenmiş”…

Buna karşılık, “ancak kanunla” düzenlenebilecek olan temel hak ve özgürlüklerin…

Kanunilik ölçütü ve kolluk faaliyetleri……