Kaynakça
Aral, V. (1990) “Kültür ve Hukuk”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt:53, Sayı:1-4, s.253-265.
Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi (2020). Bangalor Yargı Etiği İlkelerinin Yorumu (Çev. M. Saldırım, N. Eriş, F. Batur,). Kuban Matbaacılık Yayıncılık.
Sayfa 264
Chul Han, B. (2017) Şeffaflık Toplumu, (Çev. H.Barışcan) Metis Yayınları. (Asıl yayın tarihi 2012).
Freidman, L. (1969) “Legal Culture and Social Development”, Law and Society Review, 4(1), s.29-44 kaynağından (Çev. Özcan, M.T. (1996) “Hukuk Kültürü ve Toplumsal Gelişme”, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Sayı: 14, s. 27-36.)
Habermas, J. (2001) İletişimsel Eylem Kuramı(Çev. Mustafa Tüzel) Kabalcı Yayınevi. (Asıl yayın tarihi 1981)
Habermas, J. (2003) Kamusallığın Yapısal Dönüşümü, (Çev. T.Bora,; M. Sancar) İletişim Yayınları. (Asıl yayın tarihi 1990).
Topuzkanamış, E. (2019) “Foucault’nun Düşüncesinde Hukuk ve İktidar”, D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş TEZCAN’a Armağan, C.21, Özel S., 2019, s. 1833-1850
Yaylalı, M. (2018). “Hukuk Devleti ve Hukukun Üstünlüğü Kavramları: Albert Venn Dicey ve Hans Kelsen”, Liberal Düşünce Dergisi, Yıl: 23, Sayı: 91-92, s.93-109.
Yüksel, M. (2003) “Hukuk Kültürü” Kavramının Problemleri, HFSA, 8, 101-193.
EN
TR
