Soru-Cevap (IV. Oturum: Demokrasi ve Seçim Çevreleri)

Mehmet Turhan: Emine’ye katılıyorum. Onları evvelden söyledik.

Dinleyici (Süheyl Batum): Emine Hoca bir şey söyledi. Bir yıldır dar bölgeyi belirlemek için konuşuyor insanlar, tartışıyorlar dedi. Doğru, fakat gerçekten nasıl bir demokrasi isteriz? Gerçekten saygın bir meclis isteyip istemediğimize, doğru seçimler, demokratik seçimler isteyip istemediğimize bağlı. Şimdi bunu mutlaka söylemek durumundayım. Türkiye’de Anayasa’yı askeri dönemde demokratik olmayan dönemde bir, bir buçuk yılda yaptık. Anayasa’nın yüz elliden fazla maddesini ilgilendiren son değişikliği ise biz 48 saat bekleme dahil 12 günde yaptık Sabah 6.30 da milletvekilleri orada birbirlerine bir şeyler söylüyorlardı. Sabah 6.30’da Türkiye açısından en çok önem taşıyan maddeler kabul ediliyordu. Dolayısıyla ben Türkiye’de artık ciddi çalışan bir meclis istendiğini hiç düşünmüyorum, hatta istenmediğine eminim. Çok güzel söyledin, örneğin parlamentonun yaptığı bir şeyi halkın reddetmesi bazen iyidir. İtalya’da çökmüş, köklü ve bitmiş bir sistemin, pislenmiş bir sistemin, Radikal Parti diye küçük bir partinin referandumlarıyla artık halk nezdinde hiçbir itibarı kalmadığı ortaya çıktı ve İtalya sistemi değiştirmek zorunda kaldı. Türkiye’de parlamentonun yüzde 65-70’ini oluşturan iki partinin 400 küsur imzayla Meclise gönderdiği anayasa değişikliği daha ilk gün komisyona geldi ve komisyonda yine ezici çoğunluğu oluşturan aynı milletvekilleri reddetti. Görüşmeden! İmzayı atmışlar, attıklarının farkında değiller. Yedek üyelik ilk gün daha görüşülmeden reddedildi. Şimdi inanılması güç. Ben böyle yaparak demokratik bir sistemin kurulabileceğine inanmıyorum. Biliyoruz Adnan Kahveci bir yılda iki yılda yapılamayanı iki günde yapmıştı Gerrymandering yöntemiyle.…