Açıklayıcı Rapor, bu düzenlemenin amacını ve ilk paragraftaki özgürlük boyutuna katkısını…

“İkinci Paragraf, maddenin ilk paragrafındaki yerel koşullara uygun yönetim yapısı (“appropriate management structures”) yanında, bir yerel yönetimin etkililik (“efficiency”) ve verimliliğini (“effectiveness”) sağlamak amacıyla, üstlendiği görevlerin gereğine uygun bir personeli istihdamı ve çalıştırmasını mümkün kılma amacı gütmektedir. Bu da, daha çok yerel yönetimin yeterli ve uygun çalışma koşulları sağlayabilme kapasitesine bağlıdır”. …

“2. paragraf, 6. Maddenin ilk paragrafı gibi kurumsal örgütlenme ile ilgilidir. Fakat ilk paragraftan farklı olarak, 9. Maddedeki finansal kaynakların destekleyici bir unsuru olan personel kaynağına ilişkin özel düzenleme yapmaktadır. Yerel özerkliğin bir gereği olarak yerel yönetimler üstlendikleri kamusal işleri görmek amacıyla yeterli mali ve personel kaynağına sahip olmalıdır. Bununla birlikte, 2. Paragrafın norm alanının sınırları ve muhatabının kim olduğu açık değildir. Maddenin genel yapısı, yerel yönetim personelinin eğitimi dahil olmak üzere, görevleri süresince sahip olacakları güvencelere gönderme yapar şekildedir. Fakat maddenin lafzında, yerel yönetim bünyesinde çalışan kişilerin çalışma koşullarının, liyakat ve hak edişe dayalı istihdamı mümkün kılan bir personel rejimi sağlayacak şekilde düzenlenmesi gereğinin vurgulanması, buradaki yükümlülüğün muhatabının yerel yönetimden ziyade merkezi hükümetler olduğuna dair bir kanı uyandırmaktadır. Eğer bu yönde bir yorum kabul edilirse, ilgili düzenlemenin hukuk düzenindeki sonucu, yerel yönetimlerin merkezi hükümetlere karşı talep edilebilir (“enforceable”) bir hakkının doğması olacaktır. Oysa uygulamada personel rejimi yerel yönetimlerin kendisinin tek başına ya da kolektif usullerle (toplu sözleşme usulleri) belirlediği bir husustur. Dolayısıyla Şart’ın bu düzenlemesinin yerel yönetimlere ve yerel özerkliklerine katkısının ne yönde olacağı net değildir”(275)…

Nitekim 2012 tarihli Azerbaycan raporunda(279) Kongre, personel kapasitesini, Şart’taki hakların fiilen kullanımı ve gerçekleştirilmesinin bir aracı olarak tanımlamıştır. Azerbaycan Şart’ın 6. Maddesinin her iki paragrafı ile de bağlıdır. Fakat seçilmiş organlara tanınan güvenceleri düzenleyen 7. Maddenin, mali güvenceler boyutuyla ilgili 2. Paragrafı ile bağlı değildir. Bunun nedeni ise bir bütün olarak yerel yönetimlerin, özel olarak da yerel yönetim yürütmesinin merkezi yürütmenin bir unsuru olarak kabul edilmesidir. Kamusal işlerin önemli bir kısmını yönetme hakkı olarak özerklik (Madde 3/1), Azerbaycan bakımından ihlal edilen Şart düzenlemelerinden biridir. Bunun nedeni ise merkezi idarenin taşra teşkilatının fiilen yerel yönetim görevlerini yerine getiriyor olmasıdır. Belediyelerin, Anayasa uyarınca yerel vergi koyma ve bunların oranını belirleme yetkisi tanınsa da, mali durumu iyi olan belediyelerde dahi, yetkin ve yeterli personel olmadığından bu yetki kullanılamaz durumdadır. Merkezi idare ve özellikle devlet başkanının yerel yönetimler alanına doğrudan müdahalesi, yerel yönetimlerin 6. Maddede korunan iç yapılanmasını belirleme özgürlüğü yanında, bu hakkın kullanılma kapasitesini de imkansız hale getirmektedir. Bu nedenle, 6. Maddenin her iki paragrafı yönünden pozitif yükümlülük altında olan, Azerbaycan örneğinde merkezi yönetiminin kendisidir(280)…

Yerel Yönetimlerin Özerklik Hakkı

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

1. İnsan Kapasitesi Olarak Yerel Yönetimlerin Liyakat ve Yetkinliğe Dayalı Bir Personel Rejimine Sahip Olması (Madde 6, Paragraf 2)