Sert Pozitivizm

Dworkin’in yorum kuramının eleştirisi (I) bahsine Shapiro, Dworkin’in formalistler ile bir konuda hemfikir olduğunu belirterek başlar. Bu da hukukun her olayda tek bir doğru cevap barındırdığı ve hâkimlerin bu tek doğru cevaba yöneldiği düşüncesidir. Dworkin’e göre aksi takdirde hâkimlerin güçlü takdir yetkisi kullandıklarını kabul etmek gerekir. Bu da hem hukuk anlayışına aykırı hem de demokratik ilkelere ters olur. Shapiro, hukuki pozitivistlerin iki şekilde buna karşı çıktığını söyler. Yumuşak pozitivizm, Dworkin’in tek doğru cevap tezini ve ilkelerin hukuktaki rolünü teslim eder ancak ilkelerin de nihayetinde tanıma kuralı tarafından geçerli kılınması gerektiğinde ısrar eder. Bu şekilde yumuşak pozitivizm, hukuki olguların her ne kadar toplumsal olgular ile belirlendiği iddiasını devam ettirse de bu olguların ahlaki normları tanıması halinde bunların da hukuk normları haline geldiğini kabul eder. Sert pozitivizm ise Dworkin’in bu argümanlarını reddettiği gibi, tek doğru cevap tezine ve hâkimlerin güçlü takdir kullanamayacağı veya kullanmadığı iddiasına

Shapiro bu son unsuru kendi kuramı ile bağdaştırır ve sert pozitivist yaklaşımı benimser.…

Shapiro’ya göre, hukuki pozitivizmin her iki tipi de Dworkin’in ilk eleştirilerine…