“İmtiyaz paya tanınan üstün bir haktır. Üstünlük, adî paya nazarandır. Gerçekten, 6762 sayılı Kanunda öngörülmüş, çeşitli kanunî hakların kaynağı olan bir pay (kavramı) vardır. Bu pay adî paydır... Tasarının 478’inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünde kullanılan “üstün” sözcüğü … imtiyazlı payların adî paylara nazaran daha fazla paysahipliği hakları sağladığını ifade eder… Böylece 6762 sayılı Kanunun 401’inci maddesinde öngörülmemiş bulunmasına rağmen, hâkim öğretinin (1937 tarihli Alm. POK 11’inci paragrafının etkisiyle var kabul ettiği) “diğer paylara nazaran” ibaresine dayalı imtiyaz tanımı değişmiştir.”…
Böylelikle, TTK’da kanun koyucunun tercihinin kanuna (adi paya) nazaran üstünlük…