Hukukun Üstünlüğü Kavramının Felsefi Temelleri

Fuller’in ahlaka aykırı bir yasanın hukuk olarak adlandırıp adlandırılmayacağına…

“Bu davaya konu olan olayda 1944’te bir Alman asker, ordudan izinli olarak evini ziyaret ettiği sırada zaten bir başka erkekle ilişkisi olan ve kocasından kurtulmak isteyen kadın bunu fırsat bilerek —Nazi rejimini eleştirdiği ve Hitler hakkında hakaret içeren sözler sarfettiği gerekçesiyle— onu Nazi yetkililerine ihbar eder. Yürürlükteki geçerli Nazi kanunlarına Hitler ve rejimi hakkında hakaret içeren bu sözleri sarfetmek açıkça hukuka aykırıdır. Askeri mahkemede yargılanan koca ölüme mahkum edilirse de bir süre hapishanede kaldıktan sonra cezası infaz edilmeyip tekrar cepheye gönderilir. Nazi rejimi yıkıldıktan sonra kocasını ihbar ederek hapishanede kalmasını sağladığı gerekçesiyle mahkeme önüne çıkarılan kadın kendini ‘hiçbir suç işlemediği, aksine yaptığı ihbarın Nazi rejimi dönemindeki 1934 ve 1938 tarihli iki yasaya da uygun ve hukuken meşru bulunduğunu iler sürerek, eyleminin suç oluşturmadığı’ savunmasında bulunur. Bu davada Bamberg İstinaf Mahkemesi, kocanın yargılanıp mahkûm edildiği Nazi dönemi yasalarını vicdan ve adalet hislerine aykırı bulduğu için dikkate almamış ve kadını [Nazi dönemi öncesi kanunu olan] 1871 tarihli Alman Ceza Kanunu’na göre ‘bir kimseyi yasaya aykırı şekilde özgürlüğünden mahrum ettiği için’ suçlu bulmuştur. Kocanın cezalandırıldığı söz konusu yasalar dikkate alınmadığından, kocanın özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yani hapsedilmesine neden olan kadının eylemi 1871 tarihli Alman Ceza Kanunu’na göre cezalandırılmıştır. Şayet kocanın cezalandırılıp mahkûm edildiği yasaların geçerli olduğu kabul edilseydi, kadının ihbarı 1871 tarihli Alman Ceza Kanunu’na göre suç sayılmayacaktı.(91)…