Veri Hukuku

(ii) Teknik birlikte çalışabilirlik standartları: Hastaneler, klinikler, laboratuvarlar ve eczaneler gibi sağlık verisi sahipleri uluslararası birlikte çalışabilirlik standartlarına uygun elektronik sağlık kaydı sistemleri kullanmakla yükümlü tutulmalıdır. Sağlık Bakanlığı, bu standartları belirleyen ve uyumluluğu denetleyen bir “Ulusal Elektronik Sağlık Kaydı Standardı” yayımlamalıdır. Halihazırda Sağlık Bilgi Yönetim Sistemleri Hakkında Yönetmelik, ulusal sağlık bilgi sistemleri için asgari teknik ve idari çerçeveyi ortaya koymakta, ancak ASVAT düzeyinde detaylı bir semantik ve teknik standardizasyon getirmemektedir(164).

(iii) İkincil kullanım rejimi: Sağlık verilerinin bilimsel araştırma, inovasyon, kamu sağlığı ve sağlık politikası geliştirme amaçlarıyla ikincil kullanımı için ASVAT’a benzer bir hukuki çerçeve oluşturulmalıdır. Bu çerçeve, izin verilebilir amaçları dar bir şekilde tanımlamalı, yasaklanan kullanımları açıkça saymalı ve ölçülü bir opt-out temelli itiraz hakkı getirmelidir. 6698 sayılı Kanun ve Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik, esasen teşhis-tedavi süreçlerini ve veri güvenliğini düzenlemekte; bilimsel veya istatistiksel amaçlarla sağlık verilerinin ikincil kullanımını ayrıntılı, öngörülebilir bir izin rejimine bağlamamaktadır(165)…

(iv) Sağlık Verilerine Erişim Kurumu: İkincil kullanım için veri erişim taleplerini değerlendirmek, veri izni vermek ve bu kullanımları denetlemek üzere bağımsız bir Sağlık Verilerine Erişim Kurumu (SVEK) kurulmalıdır. SVEK, Kişisel Verileri Koruma Kurulu’ndan bağımsız ancak onunla koordineli çalışan; sağlık hukuku, veri koruma hukuku, veri bilimi ve etik alanlarında uzmanlardan oluşan bir kurum olarak tasarlanmalıdır. 6698 sayılı Kanun ile teşekkül eden Kurul’un genel yetkisi, sağlık verilerinin ikincil kullanımına özgülenmiş, alan uzmanlığı yüksek bir otoriteyi dışlamamaktadır(166)…

(v) Güvenli işleme ortamları: İkincil kullanım için paylaşılan veriler, SVEK…