Klasik Dönem Roma Hukukunda Paylı Mülkiyet

“Thesauros, quos quis in suo loco invenerit, divus Hadrianus, naturalem aequitatem secutus, ei concessit qui invenerit. idemque statuit, si quis in sacro aut in religioso loco fortuito casu invenerit. at si quis in alieno loco non data ad hoc opera sed fortuitu invenerit, dimidium domino soli concessit. et convenienter, si quis in Caesaris loco invenerit, dimidium inventoris, dimidium Caesaris esse statuit. cui conveniens est et si quis in publico loco vel fiscali invenerit, dimidium ipsius esse, dimidium fisci vel civitatis.”…

“İlahi Hadrianus, tabii hakkaniyete uyarak, defineleri, kendisine ait olan bir yerde bulmuş olana bıraktı: mukaddes veya dini bir yerde, tesadüfen define bulmuş olan kimseye de aynı hakkı tanıdı. Başkasına ait bir yerde ve aramak suretiyle değil de tesadüfen bulunan defineye gelince, yarısını bulana, yarısını da arazi sahibine terk etti: keza buna uygun olarak, bir kimse Caesar’a ait bir yerde define bulursa, yarısının bulana, yarısının Caesar’a ait olacağını tensip etti. Yine bu suretle, bir kimse, hazineye veya ammeye veyahut bir şehre ait yerde define bulursa, yarısı kendisinin diğer yarısı da şehrin veya hazinenin olur.”(84)…