Rekabet Hukukunda Tazminat Talepleri

Gürzumar, 57. maddede 7. maddeye işaret eden herhangi bir ifadeye rastlanılmadığını, hükmün amaca göre yorumunda da m. 7 hükmüne aykırı davranışların dikkate alınmamasının yanlış olmayacağını belirtmektedir. Yazar, yoğunlaşmanın salt kontrolden kaçmış ve böylece de gerçekleşmiş olması nedeniyle, rakiplerin, müşterilerin ve tüketicilerin bir zarara uğrayabileceğini düşünmenin güç olduğunu, ancak bu yoğunlaşmanın sonucu olan ya da bizzat bu yoğunlaşmayı ifade eden hakim durum kötüye kullanılırsa bir zararın doğabileceğini, bunun ise zaten 6. madde hükmüne aykırılık nedeniyle doğan bir zarar olduğunu, bu nedenle tartışmalı olmakla birlikte, salt m. 7 hükmüne aykırı davranışa dayalı tazminat davası olamayacağını ifade etmektedir(493).…

Aslan, tazminatın diğer koşullarının da mevcut olması şartı ile 57. maddenin ifadesinin, kanuna aykırılık olan her durumda tazminat istenebileceği gibi anlaşılabilecek nitelikte olduğunu, Kanunun 7. maddenin de her ne kadar yasaklama yöntemi itibariyle farklılık arz etse de 4. ve 6. maddeler gibi rekabeti bozucu olabilecek durumları yasaklamayı amaçladığını belirtmektedir. Yazar yöntem bir kenara bırakılırsa, Kanunun tüm esasa ilişkin hükümlerinin amacının rekabetin sınırlandırılmasını önleme olduğunu ve bu itibarla 7. maddeye aykırı olarak izin almadan birleşen teşebbüslerin de Kanun’a aykırı bir durum içine girdiklerini ve haksız fiil oluşturduklarını ifade etmektedir. Esasen böyle bir aykırılığın üçüncü kişiler bakımından bir zarara sebebiyet verebilmesi için bazı eylemlerin yapılmış olması gerektiğini, bu eylemler aynı zamanda hakim durumun kötüye kullanılması teşkil edeceğinden, 6. maddeye göre dava açılmasının da mümkün olacağını belirtmektedir. Ancak yazar, 7. maddenin de 4. ve 6. maddeler gibi açık bir yasak getirmesi karşısında, buna aykırılığın da hukuka aykırılık teşkil edeceğini ve buna dayanarak tazminat davası açılabileceğinin kabul edilmesi gerektiğine dikkati çekmektedir(494)…