Anayasa Hukukunda Çocuk Hakları

Aynı yaklaşımı benimseyen Anayasa Mahkemesi’ne göre, derece mahkemelerinin takdirlerinin…

Johansen v. Norway davasında annenin sağlıklı fiziksel ve mental gelişimini desteklemek için yeterli donanımda olmadığı gerekçesi ile doğumdan hemen sonra devlet bakımı altına alınan bebeğin, uzun süreli ilişkiler kurabileceği ve böylece güvenli bir bağlanma gerçekleştirebileceği kalıcı bir aile ortamına yerleştirilmesinin menfaatine olacağı gerekçesiyle evlatlık verilme programına alınması ve başvuranın velayet yetkilerinin tümüyle kaldırılması ve çocuğu ile haftada iki gün olan kişisel ilişki kurma hakkının iptal edilmesinin 8’inci maddede düzenlenen haklarını ihlal ettiği iddiası üzerine AİHM, bir çocuğun devlet bakımına alınmasının, normal şartlar elverdiğinde durdurulacak geçici bir önlem olarak görülmesi ve geçici bakım kararının, doğal ebeveyn ile çocuğu yeniden birleştirme amacına uygun olması gerektiğini ifade ederek, geçici koruma altına alma kararı yerine velayet yetkisinin kaldırılmasına karar verilmesini gerektiren nedenin açıkça ortaya konmasını, tedbirinin çocuğun yüksek yararına uygunluğu için vazgeçilmez gereklilikte olduğunu ifade etmiştir. Somut olay bakımından bu önlemi zorunlu kılan nedenin ispatlanamadığını değerlendirmiştir. Böylece Mahkeme, çocuğun koruma altına alınması kararlarının -çocuğun menfaatlerinin gerektirdiği zorlayıcı bir gereklilik bulunmaması şartıyla-, çocuğun gelişimini ve menfaatlerini korumaya imkân verecek en hafif tedbirin alınmasını, tarafların 8’inci maddeden kaynaklanan haklarının koruması kapsamında olduğunu kabul etmiştir(1957)…