Öncelikle belirtmek gerekir ki, ulus devletin kurucu kadrolarının merkezileşmeye…

Merkeziyetçilik ve ademi merkeziyetçilik tartışmaları yalnızca doğrudan yerel örgütlenmelerle…

“Millet mukadderatını bilfiil deruhte etmiş olduğundan Anadolu’da müdafaa-i hukuk vazaifi artık doğrudan doğruya ve tamamen hükümetlere teveccüh etmiştir. Müdafaa-i hukuk cemiyetlerinin idaresiyle onlara salâhiyetler verilmesi, gayrimesul zevatın mesul heyeti hükümete müdahale etmeleri gibi teşettütü müstelzim mehazir tevlideder. Bugün millet tamamen askerdir ve hükümetler de tamamen müdafaa-i hukuk heyetleridir. Bu mukaddes vazifeyi deruhde etmekte tereddüt edenler çekilebilirler. Memlekette vahdeti efkâr ve amal temin etmek için müdafaa-i hukuk vazifelerinin tamamen hükümet-i mahalliyeye tevdii hususunu teklif ederiz.”

Bu öneri, yerel yönetimlere dayalı vurgu açısından kongre iktidarları döneminin etkisini…

“Bendeniz, Osmanlı hayatı tarihiyesinde, başlı başına ve hakikaten kıymettar bir faaliyet uyandıran Müdafaa-i Hukuk Cemiyetinin, bu kanun kabul olunduğu dakikadan itibaren hayatına hatime çekildiğine kaniim. (Doğru sadaları) Bu kanunu kabul ettik ve Müdafaa-i Hukuk kapıları üzerine levhayı astık. O Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti ki, bizleri doğurmuştur. Efendiler! O Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri ki, tarihi âlemde bugün hâlâ hareket-i milliye olarak tanınıyor,…
Tasarıya karşı çıkan Müfit Efendi de “hiçbir cemiyetin şahsiyeti mâneviyesinden bahsetmenin…

“Teşkilâtı Esasiye Kanunu mucibince halka doğru giden ve belediye işi imbatında mükellefiyeti maliye kaydını ilga etmekle hukuku medeniyesine sahip âmmei halkın intihabatı belediyeye iştirakini temin eden ve Hükümeti Milliye halka menafi ve ihtiyacatı mahalliyesini düşünmek ve memleketin ümran ve terakkisine müsıl yolları arayıp bulmakla mükellef olan devair belediyesine kendi reislerini de kendi intihabetmek hakkını vermekle teşkilâtı hazırasının ruh ve mânasına mutabık bir hatvei terakki daha göstermiş olacağı kanaati…”(1174)…

“Esasen belediye idareleri belki bilcümle teşkilât-ı idariyenin en eski ve en tabii bir şeklidir. Çünkü tarihen sabittir ki, beldeler; menafi-i müştereke ve ihtiyacat-ı mütekabile üzerine müesses ilk heyet-i içtimaiyelerdir. Tabir caizse, ilk devletlerdir. Bununla beraber, millî devletler tesis ve inkişaf ettikçe, beldelerin menafi ve hukuku tanzim ve ıslah edilerek, devlet ve vilayet teşkilatıyla bir manzume vücuda getirilmek suretiyle, ıslah ve ihtiyacat-ı asriyeye tevfikan ikmal olunmuştur. Evvelâ belediyelerden ve onların da en küçük fakat en kesir olan köy kısmından başlamayı muvafık görüyor ve binaenaleyh bu mazbatamızla evvelâ Köy Kanunu’nu Muvâcehe-i Celîlerine arz eyliyoruz.” denmiştir.(1180)…

“Bütün bu teşkilatta en mühim bir nokta vardır ki, Devletin teşkilatında takibedilmesi lâzım gelen nokta budur. O da Devlet idaresinde vahdeti, vahdet-i umumiyesini muhafaza etmek ihtiyacındadır. Beyefendi hâkimiyet-i milliyeden bahis buyurdular. Evet efendiler, Büyük Millet Meclisi’nin burada ilk içtimaından beri daima hâkimiyet-i milliye, âzami hâkimiyet-i milliye diye müphem birtakım sözler serd edilmiş ve müphem nutuklar irad edilmiştir. …

Cumhuriyet Anayasacılığının Doğuşu (1921 ve 1924 Anayasaları Açısından Karşılaştırmalı Bir İnceleme)

You only have rights to document if you have Profesyonel + package.

5.2.2.Yerel Yönetimler Açısından

5.2.2.1.1919-1924 Aralığında Yaşanan Merkezileşme-Yerelleşme Tartışmaları