Din ve Vicdan Özgürlüğü

Nitekim Mehmet Çınarlı muhalefet yazsında şu ifadeleri kullanmıştır(717):

“…hürriyetleri kişinin istediği şekilde kullanması kaide, bu hürriyetlerin bazı zaruretlerle sınırlandırılması istisnadır. Bu sınırlandırmaların ne sebeple ve nasıl yapılabileceğini de Anayasa’nın 13. maddesi göstermiştir...Bu maddede sayılan sınırlama sebeplerinin hiçbirisi dinî inanç dolayısıyla boyun ve saçların örtü veya türbanla kapatılmasını yasaklamaya dayanak olamayacağı gibi, Anayasa’nın öteki maddelerinde de kanun koyucuyu böyle bir yasak getirmeye mecbur edecek bir hüküm yoktur.”…

1991 yılında AYM bu kez “yorumlu ret”(718) olarak nitelenen, katı laiklik anlayışı çerçevesinde tanımlanabilecek bir karar vermiştir. 2547 sayılı YÖK Kanunu’na eklenen ek madde 17 ile “yürürlükteki kanunlara aykırı olmamak kaydı ile yükseköğretim kurumlarında kılık ve kıyafet serbesttir” hükmünün Anayasa’ya aykırı olmadığını değerlendiren Mahkeme, başörtüsünün daha önce verilmiş Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda zaten laiklikle bağdaşmadığı, bu nedenle bu maddenin başörtüsüne özgürlük getirdiği yönünde anlaşılamayacağını belirtmiştir. Böylelikle Anayasa Mahkemesi, maddeyi iptal etmeden maddenin amacını boşa çıkaracak şekilde kararını gerekçelendirmiştir. Esasında mahkeme kararlarının gerekçesi bağlayıcı olmamakla birlikte karar yasakçı uygulamalarda temel bir argüman olarak kullanılmıştır. Anayasa Mahkemesi bu kararına temel olarak daha önce aynı konuda vermiş olduğu kararı ve bu kararın tüm devlet organlarını bağladığını dolayısıyla lafzen Anayasa’ya aykırı olmayan ek madde 17’nin AYM’nin önceki kararı sebebiyle başörtüsüne serbestlik olarak anlaşılamayacağını belirtmiştir(719).…