“Vergi idaresinin vergilendirme işlemlerinde ve vergi yargılamasında ortaya çıkan ihtilaflı durumların aydınlatılmasında başvurulan bir yol”

Bu çerçevede Canyaş, vergi yargılamasında re’sen araştırma ilkesini düzenleyen 20.01.1982 tarihli İYUK.m.20/1 hükmü ile iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun ileri sürülmesi halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağını öngören 30.12.1980 tarihli VUK.m.3/son

Kapucu/Kocatepe ise VUK.m.3/B’nin idari yargılama usulünde doğrudan ispat ve delile ilişkin doğrudan belirleyici bir kural olmadığı görüşündedir. Yazarlar, VUK.m.3/B-2’deki düzenlemenin delil ve ispatın konusunu sadece “vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti” ile sınırlandırdığını; oysa vergi yargılamasında tanık delilinin bu sınırla örtüşmediğini belirtmektedir. Tanıklık yapabilecek kişilerin de “vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunan” kişilerle sınırlandırılmasının, medeni ve ceza yargılamasındaki uygulamalardan farklı olduğunu vurgulayan yazarlar, bu sınırlamaların vergi yargısının kamusal niteliği ve önemi ile bağdaşmadığını ve bu sınırlamaların vergi yargılaması bakımından uygulama alanı bulmasının AY.m.36, m.125, İYUK.m.2’ye aykırılık oluşturduğunu ifade etmektedir (310)…

Vergi İdaresinin Gerçek Mahiyeti ve Emsali Esas Alan Uygulamaları

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

b.Sistematiğe İlişkin Sorunlar