Dönmezer / Erman, işlenemez suçun, yapılan hareketlerin elverişsiz olması ya da suç konusunun bulunmaması nedeniyle icra hareketlerinin bitirilmesine veya sonucun oluşturulmasına imkan bulunmayan durumlarda var olduğunu ifade ederek, işlenemez suça teşebbüs ve işlenebilen suça teşebbüs ayrımını işaret etmişlerdir(558).…

Doktrinde tehlike teorisi taraftarlarından Önder de, suçun konusunun yokluğu halinde işlenemez suçun varlığını kabul etmektedir(562).…

İçel, suçun maddi konusu bulunmaması nedeniyle failin suçu işleyememesi durumunda işlenemez suç meydana geleceğini ifade etmiştir. Yazar, suçun konusunun yokluğunun ayrıca ne şekilde tespit edileceğine ilişkin bir değerlendirmede bulunmamış ancak tarafı olduğunu ifade ettiği tehlike teorisi uyarınca failce gerçekleştirilen hareketin suç konusu üzerinde herhangi bir tehlike yaratmayacak nitelikte olduğu veya meydana gelebilecek tehlikenin önemli olmadığı durumlarda teşebbüs hükümlerinin uygulanmayacağını ve bu nedenle failin cezalandırılmasının gereksiz olduğunu belirtmiştir (564)…

Doktrinde Soyaslan’a göre, suç konusunun yokluğu halinde, failin tasavvur ettiği düşünceyi gerçekleştirmesi mümkün olmayıp, failin suç işleme niyeti açığa çıkmasına rağmen korunan hukuki menfaate bir zarar verilmesi tehlikesi açığa çıkmaması nedeniyle failin cezalandırılması mümkün değildir. Bu durumda ne suçun icrasına başlanılmıştır ne de hareketin elverişliliğinden söz edilebilir. Şu halde, suç konusunun yokluğunda da fail suç işlemeyi istemekte ve esasen bir suç işlediği hususunda inancı bulunmaktadır. Oysa gerçekte failin bu suçu işlemesi suçun konunun yokluğu sebebiyle imkansızdır. Bu bakımdan yazar ifade ettiği görüşleriyle suçun konusunun yokluğunun işlenemez suça sebebiyet vereceği

Tehlike teorisi taraftarı olduğunu ifade eden Demirbaş da, suçun konusunun bulunmadığı hallerden bazılarında bile teşebbüsün mümkün olabileceğini, diğer hallerde işlenemez suçun söz konusu olduğunu; bunun tespitini ise hakimin normal bir insanın bilgi, tecrübe ve niteliklerini göz önünde bulundurarak, çoğunlukla gerçekleşen olayları ve failin somut olay üzerindeki bilgisinin de dikkate alınarak tespit edilmesi gerektiğini ve mutlak - nisbi yokluk ayrımı yapmanın yerinde olmadığını ifade etmiştir(570)…

“Gerçekten, failin cürmi hareketinin yöneldiği nesneye, Ceza Hukukunda “suçun maddi konusu” denilmekte ve bu konu suç kastının kapsamı içinde kalmaktadır. Hırsızlıkta maddi konu, taşınır mal olup, suç anında onun varlığı ya da yokluğu, eylem sonrası değil, eylem öncesi bir değerlendirmeyle her olayın özelliklerine, normal insanın deneyimlerine ve benzer olaylarda çoğunlukla görülen durum ve koşullara göre saptanılmak gerekir. Bu saptanmada varılan olumsuz sonuç, yani maddi konunun kesin olarak yokluğu, işlenemez (muhal, imkansız) suç; olumlu sonuç, yani maddi konunun nisbi yokluğu ise, eksik kalkışma aşamasında kalmış suç uygulamasına götürecektir. Olayımızda sanık ve arkadaşının girdiği lokantadaki masa çekmecesinde para bulunması, yukarıdaki ölçülere ve ortak deneyimlere göre, doğal ve olağandır. …

Bu görüşteki yazarlardan Artuk / Gökcen / Alşahin / Çakır, işlenemez suç yönünden hukukumuzda, failin yanılması sebebiyle sonucun meydana gelmesine ilişkin imkansızlık yönünden, hali hazırda mutlak ve nisbi imkansızlık ayrımının kabul edilmesi gerektiğini ifade etmişlerdir. Bu doğrultuda mutlak ve nisbi imkansızlık ayrımını kabul eden yazarlara

İşlenemez Suç

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

C.Doktrindeki Görüşler ve Bu Görüşlerin Değerlendirilmesi