Türk hukuk öğretisinde bu konuyu inceleyen yazarların neredeyse tamamına göre, sonraki…

Sessiz kalma yoluyla hak kaybı kapsamında kötü niyet kavramı, Türk hukukunda yazarlar…

ARKAN’a göre marka hukuku anlamında kötü niyet, “tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması”dır

YASAMAN/YUSUFOĞLU’na göre, “kötü niyetli olarak markanın tescil ettirilmesi durumunda, marka sahibinin hakkını kötüye kullanması sonucu doğacaktır. Kişinin hakkını kötüye kullanması, hukuk sistemi tarafından korunmaz ve Marka Hukukunun amacına aykırı düşer. Örneğin, bir markanın kullanılması için ciddi çalışmalar yapıldığını bilen bir kişi, sırf başkasına zarar vermek veya adına tescil ettireceği markayı daha sonra yüksek bir bedel karşılığında satmak amacıyla markayı tescil ettirirse, bu kişi kötü niyetli sayılır. Kötü niyetli tescil, marka hakkının kötüye kullanılmasına yol açmaktadır”(411)…

PEKDİNÇER’e göre, “markanın başkasına ait olduğunu bilen (veya aynı sektörde faaliyette bulunmasından dolayı, TTK m. 18/2 (ETTK m. 20/2) hükmü uyarınca basiretli bir tacir olarak bilmesi gereken) ve markanın gerçek sahibinin itibarından yararlanmak adına kendi adına tescil ettirmek isteyen kişinin bu talebini kötü niyetle yaptığı kabul edilmektedir”(412)…

KARAN/KILIÇ’a göre, “üçüncü kişilerin pazara girişini güçleştirmek, maddi taviz elde etmek, başkasına ait markanın şöhretini sömürmek için yapılan başvurular kötü niyetlidir”
BALIK’a göre marka hukukunda kötü niyet, “bir başkasına ait olduğu bilinen veya bilinmesi gereken markanın tescili için başvuruda bulunulması” biçiminde…

UZUNALLI’ya göre, “marka tescili de dürüstlük kuralına uygun olarak gerçekleştirilmelidir. Markayı ilk kullanan kişiye karşı kötüniyetli tescile dayalı marka hakkının ileri sürülmesi mümkün olmamalıdır. Bu ilk kullanım bilerek tescil başvurusu yapılmış ve ilk kullananın bu markayı kullanmasını engellemek amaçlanmışsa burada kötüniyetli tescil sözkonusudur”
DİRİKKAN, kötü niyetli tescili tanınmış markanın korunması bakımından ele alırken şöyle bir açıklama yapmıştır: “Bu anlamda kötüniyet, markanın Paris Sözleşmesi 1. mükerrer 6. maddesi kapsamına giren ve dolayısıyla Türkiye’de de tanınmış olan markayı bilen veya bilmesi gereken kişinin bu markanın aynını veya benzerini kendi adına tescil ettirmesidir”(421)…

AYAN’a göre, “marka başvurusunun kötüniyetle yapılmasından, markanın gerçekten kullanılmayıp, yedekleme veya marka ticareti yapma amacıyla veya şantaja yönelik başvurular kastedilmektedir. (…) Kötü niyetli başvurular, başkasının markasının ününden yararlanmak, belirli pazarlara girilmesini önlemek veya kolaylaştırmak veya parasal çıkar elde etmek amacıyla yapılmaktadır”(422).…

Marka Hukukunda Sessiz Kalma Yoluyla Hak Kaybı

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

C. ÖĞRETİDE KÖTÜ NİYET