Yazarlar:
Örikağasızade Hasan Sırrı
Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel +
pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.
Sayfa XXXIÇalışmada Benimsenen Yöntem Hakkında
Çalışmada fonemik transkripsiyon yapılmıştır. Bu çerçevede, kaynak eserde kullanılan 19. yüzyıl sonu Türkçe’sine esas oluşturan ve anlam ayırıcı niteliği bulunan ses ve telaffuzlar, günümüz Türkçe alfabesinde yer alan harfler ve bu harflere eklenen aksanlar aracılığıyla gösterilmiştir.…
Uzun heceler, şapka eklenmek suretiyle “â”, “û”, “î” harfleriyle yazılmıştır. (Ör.…
Arapça tamlamaların yazımında Türk Tarih Kurumu Yayın İlkeleri’nde benimsenen yazım…
Farsça tamlamaların yazımında -günümüzde de varlığını sürdüren ifadeler hariç- izâfet…
Kaynak eserde yabancı kişi ve yer adları sıklıkla okunduğu gibi yazılmıştır. Çalışmada…
Masdar-ı ca‘lîler, iki adet “y” harfi ile oluşturulmuştur. (Ör. Osmâniyye; siyâsiyye;…
Nisbet “î”si ile biten kelimelerin sonu, Türkçe olarak ismin –e hâli geldiğinde masdar-…
Kaynak eserde yabancı bir kavram veya kurumdan bahsedilen çoğu halde, yazarın sunduğu…
Osmanlıca metinlerde, özellikle de fiil kökenli Türkçe kelimelerin sonlarında “b”…
gelubgelip…
varubvarıp…
edubedip…
içhüniçin…
Kaynak eserde benimsenen noktalama işareti tercihlerine bütünüyle sadık kalınmıştır.…
Benzer bir durum kaynak eserde yer verilmiş yabancı dildeki sözcüklerin büyük - küçük…
Kaynak eserde 166 tane dipnot mevcuttur. Bu dipnotlar yer, şekil ve içerik yönünden…
Kaynak eserin sonunda bir ek şeklinde verilmiş ahidnâmenin transkripsiyonu bir bütün…
Kaynak eserin sonunda, ahidnâme metninin hemen ardından başlık sayfa numaralarını…
Metin içerisinde büyük parantezler “[]” içerisinde bold punto ile verilmiş sayılar,…
Sırrı Bey ve Devletler Özel Hukuku
Hukuk-ı Husûsiyye-i Düvel
EN
TR
