Sayfa 139KAYNAKÇA
Akarslan, H. (2012). Bilişim Suçları. Ankara: Seçkin.
Akgül, A. (2014) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarında Kişisel Verilerin Korunması Hakkı”, Terazi Hukuk Dergisi, C.9, S.92. (AHİM)
Akgül, A. (2016). Kişisel Verilerin Korunmasında Yeni Bir Hak: “Unutulma Hakkı” ve AB Adalet Divanı’nın “Google Kararı”. TBB Dergisi, S.116. (Kişisel Veriler)
Akıntürk, Turgut/ Akipek, Jale/ Ateş Karaman, Derya (2022) Medeni Hukuk, İstanbul, Beta Yayıncılık.
Akipek, J. G., Akıntürk, T., ve Karaman, D. (2021). Türk Medeni Hukuku Başlangıç Hükümleri/ Kişiler Hukuku (1.Cilt). (Yeni Medeni Kanun’a Uyarlanmış). 17. Baskı. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
Akkurt, Sinan Sami, Yapay Zekânın Otonom Davranışlarından Kaynaklanan Hukukî Sorumluluk, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, Yıl 7, S.13, Haziran 2019.
Aksoy, H. C. (2010). Medeni Hukuk Ve Özellikle Kişilik Hakkı Yönünden Kişisel Verilerin Korunması. Ankara: Çakmak Yayınevi.
Akünal, T. (1995). Türk Medeni Hukukunda Tüzel Kişiler, B. 2, İstanbul.
Almeida, P., Santos, C., Farias, J. (2020). Artificial Intelligence Regulation: a Meta-framework For Formulation And Governance. https://doi.org/10.24251/hicss.2020.647, 5227-5266, Erişim Zamanı, 30.08.2023.
Arpacı, A. (2000). Kişiler Hukuku: Gerçek Kişiler. 2. Bası, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
Arslan Öncü, G. (2015). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde Özel Yaşamın Korunması Hakkı. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
Ataay, A. (1978). Şahıslar Hukuku 1. Yarım Giriş Hakiki Şahıslar. İstanbul: Fakülteler Matbaası.
Atak, S. (1978). Avrupa Konseyinin Kişisel Veriler Açısından Sağladığı Temel Düşünceler. TBB Dergisi.
Ateş, D. (2007). İrade Özerkliği Kapsamında MK m.23/II Hükmü ve Karar Özgürlüğü. Ankara Barosu Dergisi, Sayı /2, Yıl 65.
Avcı, A. (2013). Türkiye’de İnternet ve İfade Özgürlüğü. İstanbul: Legal Yayıncılık.
Sayfa 140
Avşar, Z. Ve Öngören, G. (2010). Bilişim Hukuku. İstanbul: Türkiye Bankalar Birliği Yayın no:270.
Ayan, M. ve Ayan, N. (2007). Kişiler Hukuku. Konya.
Aydın, S. (1998). Radyo- Televizyon Yoluyla Kişilik Haklarının İhlali ve Hukuksal Korunma. Ankara.
Aydos, O. S. (2012). Basın Yolu İle Kişilik Hakları İhlallerinde Manevi Tazminat. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.16.
Babayiğit, B. (2021). Deepfake’in Ceza Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi ve De Lege Ferenda Öneriler. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(4), 655-703.
Başalp, N. (2004). Kişisel Verilerin Korunması ve İnternet. (Derleyen: Yeşim M. Atamer). İnternet ve Hukuk. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Baykal, C. (2014). Eski Bir Suç, Yeni Bir Tanım; Mobbing. Türk Kütüphaneciliği, 28(4), 629-634.
Bayram, M. H. (2006). Avrupa Birliği ve İnternet Hukuku. Ankara: Seçkin.
Bell, M. W. (2008). Virtual Worlds Research: Past, Present & Future. Journal of Virtual Worlds Research, 1(1), 1-5. ISSN: 1941-8477.
Berk, M. E. (2020). Dijital Çağın Yen Tehlikesi ‘Deepfake. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(28), 1508-1523.
Bozbel, S. (2012). Fikir ve Sanat Eserleri Hukuku. İstanbul: XII Levha.
Bozkurt Yüksel, A. E. (2016). Nesnelerin İnternetinin Hukuki Yönden İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, (17)2, 115-124.
Bulut, H. (2006). Kişilik Hakları ve Kişilik Haklarına Saldırıdan Kaynaklanan Hukuk Davaları. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
Buterin V. (2022). Ethereum’un İnşası Hisse İspatı, (1. Baskı). İstanbul: Ether Kitap.
Çağa, Tahir, Özel Hüküm Genel Hükmü Daima Bertaraf Eder mi? Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 1991/3, s. 366- 375.
Çiftçi, A. (1987). Kişilik Hakkının Basın Yoluyla İhlalinden Doğan Sorumluluk ve Özellikle Manevi Tazminat Davası. Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
Çoban, M. Ve Göktaş, Y. (2013). Üç Boyutlu Sanal Dünyalarda Öğretim Materyalleri Geliştiren Tasarımcıların Karşılaştıkları Sorunlar. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (2).
Dalgarno, B. ve Lee, M.J. (2010). What Are The Learning Affordances Of 3‐D Virtual Environments?. British Journal of Educational Technology, 41(1).
Deleuze, G. (2006). The Actual and the Virtual, G. Deleuze içinde, Dialogues II. (s. 149-152). Bloomsbury Publishing PLC.
Sayfa 141
Demir, Ö. (2002). İnternet Servis Sağlayıcısının Hukuki Sorumluluğu. Uluslararası İnternet Hukuku Sempozyumu, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayını.
Demirbağ, İ. (2020). Üç boyutlu sanal dünyalar. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 97-112.
Dickey, M. D. (2003). Teaching in 3D: Pedagogical Affordances and Constraints of 3D Virtual Worlds for Synchronous Distance Learning. Distance Education, 24 (1).
EN
TR
