Sayfa 165KAYNAKLAR
Akgeyik, T. (2007). Asgari Ücrette Esnek Modelleme: Bölgesel Asgari Ücret Yaklaşımı. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası.
Akgül, O. (2014). Türkiye’de Asgari Ücret Sisteminin Uluslararası Standartlar Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Akgül, O. (2016). Türkiye’de Asgari Ücretin Mahzurlu Alanları ve Önerileri. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 5(11),97-127.
Akın, F. (2010). Asgari Ücretin Vergi Dışı Bırakılması. Ankara:Türk-İş.
ASO. (2005). İşsizlik ve Bölgesel Gelir Dağılımı Eşitsizliğiyle Mücadele İçin “Yerel Asgari Ücret Uygulaması. Ankara: Ankara Sanayi Odası.
Bambra, C. (2007). Going beyond the three worlds of welfare capitalism: regime theory and public health research. Journal of Epidemiology & Community Health, 61(12), 1098-1102.
Boratav, K.(2016).Türkiye İktisat Tarihi: 1908-2015. Ankara: İmge Kitabevi.
Buğra, A. ve Keyder, Ç. (2015). “Önsöz”, Sosyal Politika Yazıları. İstanbul: İletişim Yayınları.
Card, D. and Krueger, A. (1995). Myth and Measurement: The New Economics of the Minimum Wage. Princeton University Press: Princeton.
Card, D., and Krueger, A. B. (2000). Minimum wages and employment: a case study of the fast-food industry in New Jersey and Pennsylvania: reply. American Economic Review, 90(5), 1397-1420.
Card, D., Katz, L. and Krueger, A. (1993). An evaluation of recent evidence on the employment effects of minimum and subminimum wages. Industrial and Labor Relations Review, 47(3), 487- 496.
Centel, T. (1987). İş Hukukunda Ücret. İstanbul: Türkiye Denizciler Sendikası.
Çelik, A. (2022). Asgari Ücret Tuzağı. Mülkiye Dergisi, 46(1), 297-304.
Çetinkaya, Ş. (2012). Türkiye’de Sosyal Yardımlaşma Müessesesi: Durum analizi, sorunlar ve çözüm önerileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
Dağlıoğlu, S., ve Bakır, M. (2015). Türkiye’de Asgari Ücretin İstihdam Üzerindeki Etkisinin Sektörel Panel Regresyon Modelleri ile İncelenmesi. Sosyal Güvence Dergisi, (8), 35-68.
Demircioğlu, M., and Centel, T. (2015). İş Hukuku. İstanbul: Beta Yayınevi.
Sayfa 166
Demir-Şeker, S. ve Küçükbayrak, M. (2012). Türkiye’de Bölgesel Asgari Ücretin Uygulanabilirliği. Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü İşgücü Piyasası Çalışma Raporları – 1.
Dursun, H. (2017). Marksist Kuram Açısından Kapitalist Düzende Ücret ve Kuramın Görüşlerinin Türkiye’deki Asgari Ücrete Yansımaları. TBB Dergisi, (128), 349-412.
Eser, Y. B., ve Terzi, H. (2008). Türkiye’de Asgari Ücret: Sorunlar Öneriler. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(1), 129-143.
Esping-Andersen, G.(2015a). “Toplumsal riskler ve refah devleti”. A. Buğra ve Ç. Keyder (Ed.), Sosyal Politika Yazıları içinde (7. Baskı, ss. 34-60). İstanbul: İletişim Yayınları.
Esping-Andersen, G.(2015b). “Altın çağ sonrası? Küresel bir ekonomide refah devleti ikilemleri”. A. Buğra ve Ç. Keyder (Ed.), Sosyal Politika Yazıları içinde (7. Baskı, ss. 60-113). İstanbul: İstanbul: İletişim Yayınları.
Eurofound (2020). Minimum Wages in 2020: Annual Review, Minimum Wages in the EU Series. Luxembourg: Publications Office of the European Union
Ferrera, M. (2015). “Sosyal Avrupa’da ‘Güney Avrupa Modeli’. A. Buğra ve Ç. Keyder (Ed.), Sosyal Politika Yazıları içinde (7. Baskı, ss. 195-229). İstanbul: İstanbul: İletişim Yayınları.
Friedman, M. (1988). Kapitalizm ve Özgürlük. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
Ghellab, Y. (1998). Minimum Wage and Youth Unemployment. Employment and Training Papers No. 26, ILO, Geneva.
Goodman, R., White, G., and Kwon, H. (1998). Doğu Asya Refah Modeli: Refah Oryantalizmi ve Devlet. Londra: Routledge.
Gosta, E.A. (2015). “Esping-Andersen “Toplumsal Riskler ve Refah Devletleri” Sosyal Politika Yazıları içinde, 7. Baskı, Derleyenler; Ayşe Buğra, Çağlar Keyder, (Çev. Burcu Yakut Çakar, Utku Barış Balaban), 34-60, İstanbul: İletişim Yayınları.34-60
Gough, I. (2015). “Güney Avrupa’da sosyal yardım”. A. Buğra ve Ç. Keyder (Ed.), Sosyal Politika Yazıları içinde (7. Baskı, ss. 254-289). İstanbul: İstanbul: İletişim Yayınları.
Gülmez, M. (2019). 1919-2019 ILO-Türkiye İlişkilerinin Yüzyılı. Ankara:ILO Türkiye Ofisi.
Güven, A., Mollavelioğlu, S., ve Dalgıç, Ç. (2011). Asgari ücret istihdamı arttırır mı? 1969-2008 Türkiye örneği. ODTÜ Gelişme Dergisi, (38), 147-166.
ILO. (2014). Minumum Wage System. International Labour Conference 103 rd Session. Geneva: ILO.
Sayfa 167
ILO. (2016). Minimum Wage Policy Guide. Geneva: ILO.
ILO. (2017). Dialogue in Brief, Transition to Formality: The Critical Role of Social Dialogue. Geneva: ILO.
ILO., ve MTUC. (1999). A Study on Minumum Wage Fıxing Malaysia. Geneva: ILO
EN
TR
