Modern Uluslararası Hukukta Nükleer Enerji Santrallerinin Kritik Altyapı Güvenliği

2- Temel Güvenlik Standartları Direktifi uyarınca; her üye devlet istisnai durumlar olmadıkça bu uygulamaların kullanımını rapor etmeli, iyonize radyasyon riski içerebilecek uygulamalar için önceden izin almalı, iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalma ile sonuçlanan yeni sınıfların veya uygulamaların, ekonomik, sosyal veya diğer faydalarının sağlık üzerindeki olumsuz etkilerden daha ağır basması temelinde haklı gösterilmesini sağlamalıdır. Bu amaçla, üye devletler gündelik kullanılan eşyaların üretimi sırasında radyoaktif maddelerin kasıtlı olarak eklenmesine, bunların ithalatına veya ihracatına izin vermemeli, en üst düzeyde radyolojik korumanın kısıtlamalarını içerdiğinden emin olmalı, reşit olmayan kişilerin bu sektörde çalıştırılmasını yasaklamalıdır. Direktif kaza sonucu veya acil durum maruziyetinde işyerini, bireyi ve özel izlemeyi içerir. Her üye devlet; direktifin uygulanması ve denetimlerin yürütülmesi için sistem kurmak, işçilere, bunlarla ilgili herhangi bir bireysel izlemenin sonuçlarına erişmelerini istemek, uygun radyasyondan korunma için gerekli araçların varlığını sağlamak, nüfusun üst düzey korunmasını sağlamak için gerekli koşulları yaratmak, uygun eylem planlarını düzenli aralıklarla çizmek ve test etmek zorundadır.

3-AB Üye devletlerini hukuki olarak bağlayan bir araç olan Nükleer Emniyet Direktifi…