Türk Medeni Kanunu’nun 747’nci maddesine göre “taşınmazından genel yola çıkmak için yeterli geçidi bulunmayan malik, tam bir bedel karşılığında bir geçit hakkı tanınmasını komşularından isteyebilir.”…

“(…) orman içerisinde fiili yollar bulunduğu saptansa dahi, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca, bu konudaki yetkinin (Tarım ve) Orman Bakanlığına ait olması nedeniyle, davacının öncelikle anılan hükümde öngörülen prosedür çerçevesinde, anılan yollardan yararlandırılması için (Tarım ve) Orman Bakanlığı’na başvurması gerekeceği açıktır. Bu istemi reddedilirse, davacı, ancak ret işleminin iptali istemiyle bir dava açabilecektir. Böylesi bir davanın ise, adli yargının değil; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2/1-a maddesi uyarınca idare mahkemelerinin görevi içerisinde bulunduğunda da kuşku yoktur.”…

“Mahkemece, aleyhine geçit kurulması talep edilen taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılma nedeni, vasfı ve özel mülkiyete konu olup olamayacağı araştırılarak, (…). Dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunun saptanması halinde ise; davacıya ait 131 yararına geçit hakkı kurulabilecek diğer tapulu taşınmazlar incelenmek ve alternatif geçit güzergahları belirlenmek suretiyle geçit ihtiyacının karşılanması için bir karar verilmelidir…

şeklinde hüküm tesis etmiştir(1763). Zorunlu geçit hakkının tesis edilememesi sebebiyle davacının ya genel yola bağlantısı olmadığından ya da bu ihtiyacı karşılanamadığından mülkiyet hakkını kullanımı güçleşmektedir. Davacının mülkiyet hakkına getirilen bu sınırlamanın dayanağı ise ormanlar üzerinde yalnızca kamu yararının gerektirmesi halinde irtifak hakkının tesis edileceğine ilişkin Anayasa’nın 169’uncu maddesi olmaktadır. Geçit irtifakı talebi, genel yararı içeren kamu yararına değil; özel hukuk kişilerinin bireysel yararına ilişkindir(1764).…

İdare Hukuku Açısından Ormanlardan Yararlanma Rejimi

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

v.Zorunlu Geçit Hakkı