2013/DK-ETD/201 SMS Arabağlantı Ücretleri - Konsolide metin

Favorilere ekle veya çıkar

Metnin ilk hali

LEXI size zaman kazandırır. Sonuç analizi, doküman asistanı ve araştırma modlarıyla LEXPERA içeriğine erişiminizi kolaylaştırır.

Giriş Ücretsiz Üyelik

Bu doküman Resmi Gazete dışında bir kaynakta yayınlanmıştır. Konsolide metin çalışmaları ilgili kaynak güncellendikçe sağlanabilmektedir.

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Standart, Profesyonel veya Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.

Gündem Konusu: SMS Arabağlantı Ücretleri.

KARAR :Erişim ve Tarifeler Dairesi Başkanlığının hazırladığı takrir ve ekleri incelenmiştir.

İşletmeciler arasında SMS çağrılarının sonlandırılması karşılığında alınmakta olan ve Kurumumuz tarafından son olarak 2009 yılı içinde belirlenen ilgili işletmecilerin SMS sonlandırma ücretlerinin değişen pazar şartları çerçevesinde gözden geçirilmesi ihtiyacı ortaya çıkmıştır. İşletmecilerin, kendi şebekelerinde sonlandırılan çağrılar için diğer işletmecilerden talep ettikleri sonlandırma ücretinin yüksek olması, çağrı gönderen işletmecilerin maliyetlerinin yükselmesine neden olmaktadır. Bu itibarla, sonlandırma ücretlerinin düzenlenmesi; işletmecilerin piyasada rekabet edebilecek noktaya gelmeleri, abonelerine farklı ve kaliteli hizmetler sunabilmeleri, ücretlerdeki düşüşün son kullanıcı tarifelerine yansıması ve nihai olarak tüketicilerin daha uygun fiyatlar ile hizmet alabilmelerinin sağlanması yoluyla tüketici refahının artırılması bakımından önem arz etmektedir.

Sonlandırma ücretlerindeki düşüşün, piyasadaki rekabet ortamının devamı açısından olumlu etkileri bulunmaktadır. İşletmecilerin abonelerini kendine bağımlı kılan, şebeke içi haberleşme ve trafik artışını tetikleyen, aynı zamanda diğer işletmecilerin rekabet edebilmelerine engel teşkil edebilecek durumların oluşmaması bakımından konu değerlendirildiğinde, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nda yer alan “Herkesin, makul bir ücret karşılığında elektronik haberleşme şebeke ve hizmetlerinden yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik edilmesi” (md. 4/ç) ile “Tarifelerin, sunulan elektronik haberleşme hizmetlerine ilişkin maliyetleri mümkün olduğunca yansıtması” (md. 14/c) ilkeleri muvacehesinde sonlandırma ücretlerinin ilgili hizmetlerin sunum maliyetlerine yaklaştırılması daha da önemli hale gelmektedir.

Ücretlerin düzenlenmesinde nihai amaç rekabetin sağlanması ve tüketicilerin korunması olup, bu çerçevede Kurumun haiz olduğu yetkiler 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 4’üncü, 6’ncı, 7’nci, 12’nci, 13’üncü, 16’ncı ve 20’nci maddeleri başta olmak üzere ilgili maddelerinde ifade edilmektedir. Sonlandırma ücretlerinin yüksek olması da, çapraz sübvansiyon, yıkıcı fiyatlama, aşırı fiyatlama gibi rekabet ihlallerini dolaylı veya doğrudan ilgilendirmekte; sonuç olarak da rekabetin engellenmesine ve tüketicilere yansıtılan fiyatların yüksek olmasına neden olabilmektedir. Diğer taraftan, işletmecilerin (kendi şebekelerinde) çağrı sonlandırmada tekel konumda olmaları nedeniyle; mezkûr Kanun hükümleri başta olmak üzere ilgili mevzuat uyarınca sonlandırma ücretleri mümkün olduğunca maliyet esaslı belirlendiğinde rekabetin önündeki önemli bir engel kaldırılmış olacak ve ilgili pazarda adil bir rekabet ortamı sağlanarak nihai olarak tüketici menfaatleri korunmuş olacaktır.

karşılığında elektronik haberleşme şebeke ve hizmetlerinden yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik edilmesi” elektronik haberleşme hizmetinin sunulmasında ve bu hususta yapılacak düzenlemelerde göz önüne alınacak ilkeler arasında sayılmaktadır. Anılan Kanunun 6’ncı maddesinin birinci fıkrasının; (a) bendinde “Elektronik haberleşme sektöründe; rekabeti tesis etmeye ve korumaya, rekabeti engelleyici, bozucu veya kısıtlayıcı uygulamaların giderilmesine yönelik düzenlemeleri yapmak, bu amaçla ilgili pazarlarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere ve gerekli hallerde diğer işletmecilere yükümlülükler getirmek ve mevzuatın öngördüğü tedbirleri almak”; (j) bendinde “kullanıcılara ve erişim kapsamında diğer işletmecilere uygulanacak tarifelere, sözleşme hükümlerine, teknik hususlara ve görev alanına giren diğer konulara ilişkin genel kriterler ile uygulama usul ve esaslarını belirlemek, tarifeleri onaylamak, tarifelerin denetlenmesine ilişkin düzenlemeleri yapmak” Kurumumuzun görev ve yetkileri arasında zikredilmektedir.

Anılan Kanun’un ‘Erişim yükümlülüğü’ başlıklı 16’ncı maddesinin beşinci fıkrasında; “Kurum erişim yükümlüsü işletmecilere, diğer işletmecilerin makul erişim taleplerini, bu Kanun hükümleri çerçevesinde karşılamalarına yönelik olarak eşitlik, ayrım gözetmeme, şeffaflık, açıklık, maliyet ve makul kâra dayalı olma yükümlülükleri ile erişim hizmetlerini kendi ortaklarına, iştiraklerine veya ortaklıklarına sağladıkları ile aynı koşul ve kalitede sunma yükümlülüğü getirebilir” hükmü yer almaktadır.

5809 sayılı mezkûr Kanunun ‘Erişim tarifeleri’ başlıklı 20’nci maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; “Yükümlü işletmecilerin tarifelerini maliyet esaslı belirlemediğini tespit etmesi halinde, Kurum erişim tarifelerini maliyet esasına göre belirler. Kurum, tarifeleri maliyet esasına göre belirleyinceye kadar diğer ülke uygulamalarını uygun olduğu ölçüde dikkate alarak, tarifeleri belirler ve/veya tarifelere üst sınır koyabilir. Kurumun belirlediği tarifelere uyulması zorunludur.” hükümlerini içermektedir.