27575268-105[229- - 8754]-110 Sayılı Özelge

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 1 inci maddesinde iş ortaklıkları kurumlar vergisi mükellefleri arasında sayılmış olup, aynı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında;

"İş ortaklıkları: Yukarıdaki fıkralarda yazılı kurumların kendi aralarında veya şahıs ortaklıkları ya da gerçek kişilerle, belli bir işin birlikte yapılmasını ortaklaşa yüklenmek ve kazancını paylaşmak amacıyla kurdukları ortaklıklardan bu şekilde mükellefiyet tesis edilmesini talep edenler iş ortaklıklarıdır. Bunların tüzel kişiliklerinin olmaması mükellefiyetlerini etkilemez."

hükmüne yer verilmiştir.

Konuya ilişkin olarak 3 Nisan 2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1 seri no.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin "2.5-İş Ortaklıkları" başlıklı bölümünün "2.5.1-Tanımı ve Kapsamı" başlıklı ayrımında ;

"....İş ortaklıkları kazanç paylaşımı amacıyla kurulan ortaklıklar olup ortaklar, belli bir işin birlikte yapılmasını yüklenmektedirler.

Şahıs ortaklıkları veya gerçek kişilerin Kanunun 2'nci maddesinde sayılanlarla veya Kanunun 2'nci maddesinde sayılanların kendi aralarında oluşturdukları adi ortaklıklar hakkında, istenilmesi halinde iş ortaklığı olarak kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis ettirilebilecektir. Bu durumda, mükelleflerce talep edilmesi halinde tüzel kişiliğinin bulunup bulunmadığına bakılmaksızın iş ortaklıkları, kurumlar vergisi mükellefi olabileceklerdir."

açıklamaları yer almakta olup, "2.5.2-Unsurlar" başlıklı bölümünde ise kurulacak iş ortaklıklarının taşıması gereken unsurlar belirtilmiştir.

Buna göre, iş ortaklığı, devamlılık gösteren ve aynı nitelikte olan iş veya işler için değil, belirli bir sürede bitecek bir iş için kurulacak ve tam mükellefiyete tabi olacaktır. Belli bir işin yapımını birlikte üstlenen şirketlerin, bu ortaklık dolayısıyla iş ortaklığı olarak mükellefiyet tesis ettirmeleri isteğe bağlı olup, söz konusu şirketler, yüklenilen işi bir adi ortaklık statüsünde de ifa edebilmektedirler.

Diğer taraftan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227 nci maddesinde,

" Bu kanunda aksine hüküm olmadıkça, bu kanuna göre tutulan ve üçüncü şahıslarla olan münasebet ve muamelelere ait olan kayıtların tevsiki mecburidir."

hükmü yer almakta olup, aynı Kanunun "Faturanın tarifi" başlıklı 229 uncu maddesinde ise,

"Fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticarî vesikadır."

hükmü yer almaktadır.

Vergi Daireleri İşlem Yönergesinin 8 inci maddesinin 9 numaralı bendinde ise, ortaklık numaraları tamamlanan adi ortaklık için gelir stopaj, katma değer vergisi ve diğer vergi türleri için mükellefiyet tesisi yapılarak ortaklık adına vergi sicil numarası alınacağı belirtilmiştir.

Bu hüküm ve açıklamalar çerçevesinde, söz konusu şirketler tarafından iş ortaklığı şeklinde mükellefiyet tesis ettirilmesi durumunda iş ortaklığı tarafından, yüklenilen işin adi ortaklık statüsünde ifa edilmesi durumunda ise adi ortaklık tarafından fatura düzenlenmesi gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.