Anılan maddenin 5 numaralı fıkrasında; "Mükellefler; kendilerine, eşlerine ve çocuklarına ait ve üzerinden gelir vergisi ödenen gelirleri (hamiline yazılı menkul kıymetlerden elde edilen gelirler hariç) ile kendilerine ve eşlerine ait emekli, maluliyet, dul ve yetim aylığı bulunduğunu belgelendirdikleri takdirde, bu gelirler, hayat standardı esasına göre kazancın tespitinde izah nedeni gelir olarak kabul edilir. İzah nedeni gelirler öncelikle mükelleflerin kendilerine ait beyanları için esas alınır. Arta kalan bir tutarın olması halinde eşler ve çocuklar, sadece arta kalan tutarı kendi beyanlarında izah nedeni gelir olarak dikkate alırlar." hükmü yer almaktadır.
Bu doküman Resmi Gazete dışında bir kaynakta yayınlanmıştır. Konsolide metin çalışmaları ilgili kaynak güncellendikçe sağlanabilmektedir.
Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadece Standart, Profesyonel veya Profesyonel + pakete abone olan üyelerimiz erişebilir.
Bakanlığımıza ....., ..... ..... verilen dilekçeler incelenmiş olup aşağıdaki açıklamaların yapılmasına gerek duyulmuştur.
Bilindiği üzere 30.11.2000 gün ve mükerrer 24246 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4605 sayılı Kanun ile Gelir Vergisi Kanununa eklenen geçici 58. madde ile 01.01.2000-31.12.2001 tarihleri arasında gelir vergisine tabi ticari kazanç sahipleri (basit usulde vergilendirilenler dahil) ile serbest meslek erbabı hayat standardı esasına tabi tutulmuştur.