B.07.1.GİB.4.06.16.01-2011-GVK-18-2-383 Sayılı Özelge

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 18'inci maddesinde, "Müellif, mütercim, heykeltraş, hattat, ressam, bestekâr, bilgisayar programcısı ve mucitlerin ve bunların kanuni mirasçılarının şiir, hikâye, roman, makale, bilimsel araştırma ve incelemeleri, bilgisayar yazılımı, röportaj, karikatür, fotoğraf, film, video band, radyo vetelevizyon senaryo ve oyunu gibi eserlerini gazete, dergi, bilgisayar ve internet ortamı, radyo, televizyon ve videoda yayınlamak veya kitap, CD, disket, resim, heykel ve nota halindeki eserleri ile ihtira beratlarını satmak veya bunlar üzerindeki mevcut haklarını devir ve temlik etmek veya kiralamak suretiyle elde ettikleri hâsılat Gelir Vergisinden müstesnadır.

Eserlerin neşir, temsil, icra ve teşhir gibi suretlerle değerlendirilmesi karşılığında alınan bedel ve ücretler istisnaya dâhildir.

Yukarıda yazılı kazançların arızi olarak elde edilmesi istisna hükmünün uygulanmasına engel teşkil etmez.

Serbest meslek kazançları istisnasının bu Kanunun 94'üncü maddesi uyarınca tevkif suretiyle ödenecek vergiye şümulü yoktur." hükmü yer almıştır.

Bu hükme göre, yapmış olduğunuz faaliyet, Gelir Vergisi Kanununun 18'inci maddesi kapsamına giren herhangi bir eser grubu içinde yer almadığından, söz konusu faaliyetiniz dolayısıyla elde edeceğiniz hasılatın Gelir Vergisi Kanununun 18'inci maddesinde yer alan istisna kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun "Basit Usulde Ticari Kazancın Tespiti" başlıklı 46'ıncı maddesinde, 47 ve 48'inci maddelerde yazılı şartları topluca haiz olanların ticari kazançlarının basit usulde tespit olunacağı hükme bağlanmış olup, anılan maddelerde basit usule tabi olmanın genel ve özel şartları açıklanmıştır.

Diğer taraftan, aynı Kanunun 51'inci maddesinde, basit usulde vergilendirmeden faydalanamayacak olanlar bentler halinde sayılmış olup, maddenin 12 numaralı bendine istinaden yayımlanan 12/01/1995 tarih ve 95/6430 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Büyükşehir belediyesi olan illerin (Erzurum, Diyarbakır, Sakarya ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Büyükşehir Belediyesi Sınırları içerisine alınan yerlerden, yeni bağlanan mahallelerle birlikte 2000 yılı genel nüfus sayımındaki nüfusu 30.000'den az olan yerler hariç) mücavir alan sınırları dahil olmak üzere büyükşehir belediye sınırları içinde her türlü emtia imalatı ile uğraşanlar, her türlü emtia alım satımı ile uğraşanlar, inşaat ile ilgili her türlü işlerle uğraşanlar, motorlu taşıtların her türlü bakım ve onarım işleriyle uğraşanlar, lokanta ve benzeri hizmet işletmelerini işletenler ile eğlence ve istirahat yerlerini işletenlerin 01.05.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde vergilendirilecekleri hükme bağlanmıştır.

Konu hakkında yayımlanan 183 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin (5/h) bölümünde; anılan Bakanlar Kurulu Kararında 6 grup halinde belirtilen işler dışında kalan işleri yapan mükelleflerin, götürü usulde (01/01/1999 tarihinden itibaren basit usulde) vergilendirilmelerine devam edileceği belirtilmiştir.

Bu mükellefler ise halı, kilim, şapka, elbise, kundura, alet ve edevat, silah, baston, şemsiye, ziraat aletleri, madeni eşya, mobilya, elektrikli ev aletleri, bisiklet, gözlük, çakmak, kalem, kasa, müzik aletleri ve benzeri nitelikteki aletlerin veya eşyanın tamir işini yapanlar, değirmenci ve satenciler, örgücüler, empirme ve yazma baskıcıları ve boyacıları, sipariş üzerine iş yapan terziler, gömlekçi, ayakkabıcı ve şapkacılar; ağaç cilacıları, doğramacılar, kalıpçılar, kalaycılar, kaynakçılar, nalbantlar, soğuk demirci, tesfiye, torna ve frezeciler, dülgerler ve marangozlar, hallaçlar, bacacılar, su tesisat tamircileri, halıyıkayıcılar, kuru temizleyiciler, ütücüler, berberler,il sınırları içinde her türlü nakliye işini yapanlar, fotoğrafçılar, ayakkabı boyacıları ve çay ocağı işletenler ve benzeri işleri yapanlar olarak açıklanmıştır.