B.07.1.GİB.4.06.18.02-323100-8331-343 Sayılı Özelge

Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında 3100 sayılı Kanunun 1 inci maddesinin 1 inci fıkrasında; "Satışı yapılan malları aynen veya işlendikten sonra satışını yapanlar dışındaki kimselere satan veya aynı kimselere hizmet veren birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, bu Kanuna göre ödeme kaydedici cihaz kullanmak mecburiyetindedirler." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan mecburiyet, perakende ticaretle uğraşan ve hizmet ifa eden birinci ve ikinci sınıf tüccarların Vergi Usul Kanununa göre fatura verme mecburiyeti olmayan satışlarının belgelendirilmesi için getirilmiştir.

Fatura kullanma mecburiyeti, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 232 nci maddesinde aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir:

"Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler:

1. Birinci ve ikinci sınıf tüccarlara,

2. Serbest meslek erbabına,

3. Kazançları basit usulde tespit olunan tüccarlara,

4. Defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere,

5. Vergiden muaf esnafa,

Sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlar da fatura istemek ve almak mecburiyetindedirler.

Yukarıdakiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tesbit edilenlerden ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin 50.000.000 lirayı (402 Sıra No.lu V.U.K Genel Tebliği ile 1.1.2011'dan itibaren 700, -TL) geçmesi veya bedeli 50.000.000 liradan (402 Sıra No.lu V.U.K Genel Tebliği ile 1.1.2011'dan itibaren 700, -TL) az olsa dahi istemeleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümler uyarınca, mükelleflerin ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyetlerinin olabilmesi için cihaz kullanmayı gerektiren bir işle uğraşmaları veya hizmet ifasında bulunmaları ve Vergi Usul Kanununa göre fatura verme mecburiyeti olmayan satışlarının bulunması gerekmektedir.

Buna göre; ... ile şirketiniz arasında yapılan Güvenlik Gözetim ve Denetim Sözleşmesinin tetkikinden, oto sanayi sitesinde bulunan her bir işyerine verilen hizmet bedelinin işyerlerinden şirketinizce tahsil edileceği, bu hizmet için ... ücret istenilmeyeceği anlaşıldığından ve güvenlik hizmetinden yararlanan işyerleri de Vergi Usul Kanununun 232 nci maddesinin birinci fıkrasında sayılanlardan olduğundan bahse konu hizmetiniz dolayısıyla her bir işyerine belirlenen bedel üzerinden Vergi Usul Kanununa göre fatura düzenlemeniz gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.