B.07.1.GİB.4.31.15.01-KDV-5-29-12 Sayılı Özelge

Bilindiği üzere 27/4/2006 tarihli ve 5493 sayılı Kanunla 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa eklenen 7/A ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununa eklenen 14/3 üncü maddeleri ile ÖTV Kanununa ekli (I) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan (6111 sayılı Kanunun 88 inci maddesiyle değiştirilen ibare Yürürlük; 25.02.2011) 2710.19.41.00.11, 2710.19.41.00.13 ve 2710.19.45.00.12 G.T.İ.P. numaralı malların (motorinlerin); 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu hükümleri çerçevesinde, Bakanlar Kurulunca belirlenen sınır kapılarında, 4458 sayılı Gümrük Kanununun ihracat rejimi kapsamında yurtdışına çıkarılacak eşyayı taşıyan kamyon, çekici ve soğutucu ünitesine sahip yarı römorkların depolarına (araçların ve soğutucu ünitelerin standart yakıt deposu miktarlarını aşmamak kaydıyla) yalnızca yurt dışına çıkışlarda teslimi ÖTV ve KDV'den istisna edilmiştir. Ayrıca, bu maddelerde düzenlenen istisnaya ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığına yetki verilmiştir.

ÖTV Kanununun 7/A ve KDV Kanununun 14/3 üncü maddesine ilişkin olarak 4/8/2006 tarih ve 26249 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2006/10784 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının (Söz konusu Karara 2006/11167, 2006/11453, 2007/12574 ve 2011/1819 sayılı Bakanlar Kurulu Kararları ile ilaveler yapılmıştır.) 1 inci maddesi uyarınca söz konusu istisna; Ambarlı, Mersin, Gürbulak, Çanakkale Kepez, Çeşme, Pendik, İpsala, Tekirdağ, Kapıkule ve Hamzabeyli Sınır Kapılarındaki gümrüklü sahalarda uygulanmaktadır.

Söz konusu istisnanın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ise 7/9/2006 tarih ve 26282 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16 ve 17 Seri No.lu ÖTV Genel Tebliğleriyle değişik 11 Seri No.lu ÖTV Genel Tebliği ile 14/9/2006 tarih ve 26289 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 100 Seri No.lu KDV Genel Tebliğinde açıklanmıştır.

İstisna uygulamasına ilişkin usul ve esasların açıklandığı 11 Seri No.lu ÖTV Genel Tebliğinin "Tanımlar" başlıklı bölümünde standart yakıt deposunun; 4458 sayılı Gümrük Kanununun 167 nci maddesinin (9) numaralı fıkrasının (c) bendi hükmü kapsamında gümrük vergisi istisnası uygulanan standart depoları ifade ettiği belirtilmiştir. Söz konu tebliğde "standart depo" teriminin açıklanmasında, araç cinsleri ve araç cinsleri itibariyle standart yakıt deposunun azami miktarına ilişkin belirleme yapılmamış ancak, Gümrük Kanununun 167 nci maddesinde yer alan yetkiye istinaden çıkarılan 29/9/2009 tarih ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 95 inci maddesinde tanımlanan standart depo tanımına ve 96 ncı maddesinde araç cinsleri itibariyle belirlenen gümrük vergisinden muaf azami miktarlara atıf yapılmıştır. Dolayısıyla yurt dışına ihraç malı taşıyan araçlara bahse konu istisnalar kapsamında yapılacak olan akaryakıt teslimlerine ilişkin uygulamanın her iki maddede yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirilmek suretiyle yürütülmesi gerekmektedir.

Yukarıda yer alan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, ÖTV Kanununun 7/A ve KDV Kanununun 14/3 üncü maddesinde düzenlenen istisna uygulaması, Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenmiş olan sınır kapılarından çıkış yapacak olan ve ihracat rejimi kapsamında yurt dışına çıkarılacak olan eşyayı taşıyan kamyon, çekici ve soğutucu ünitesine sahip yarı römorklara standart yakıt deposu miktarlarının aşılmaması kaydıyla yukarıda G.T.İ.P. numaraları belirtilen akaryakıtların vergisiz teslimine imkan veren bir düzenlemedir.

Bu bağlamda, şirketinizce, söz konusu Tebliğlerde belirlenmiş olan usul ve esasların yerine getirilmesi koşuluyla, ülke ayrımı gözetilmeksizin Mersin Limanı gümrüklü sahasından çıkış yaparak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine veya diğer ülkelere ihraç malı taşıyan araçlara 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının yukarıda belirtilen her iki maddesinde yer alan düzenlemeler uyarınca belirlenmiş olan standart yakıt deposu miktarları ile sınırlı olarak, bahse konu istisna uygulamaları kapsamında motorin teslim edilmesi mümkün bulunmaktadır.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.