B.07.1.GİB.4.34.16.01-GVK 46-737 Sayılı Özelge

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 37'nci maddesinde, her türlü ticari ve sınaî faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu belirtildikten sonra, ticari kazancın, Vergi Usul Kanunu hükümlerine ve Gelir Vergisi Kanunu'nda yazılı gerçek (Bilânço veya işletme hesabı esası) veya basit usullere göre tespit edileceği hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, aynı Kanun'un 46'ncı maddesinde, 47'nci ve 48'inci maddelerde yazılı şartları topluca haiz olanların ticari kazançlarının basit usulde tespit olunacağı belirtilmiş, anılan maddelerde ise basit usule tabi olmanın genel ve özel şartları açıklanmıştır. Kanun'un 51'inci maddesinde de basit usulün hududu gösterilmiş olup, söz konusu maddenin verdiği yetkiye dayanılarak çıkartılan 12/01/1995 tarih ve 95/6430 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile büyükşehir belediyesi olan illerin (Erzurum, Diyarbakır, Sakarya ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunuyla Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisine alınan yerlerden, yeni bağlanan mahallelerle birlikte2000 yılı genel nüfus sayımındaki nüfusu 30.000'den az olan yerler hariç) mücavir alan sınırları dahil olmak üzere Büyükşehir belediye sınırları dahilinde her türlü emtia imalatı ile her türlü emtia alım satımı ile uğraşan mükellefler, 01.01.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde vergilendirme kapsamına alınmıştır.

Konu ile ilgili olarak, yayımlanan 183 seri no.lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin "5/a" bölümünde; "Götürü usulde vergiye tabi olan mükelleflerden emtia imalatı ile uğraşanlar, 01.05.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde vergilendirileceklerdir. Emtia imalatından; her türlü yiyecek, içecek ve giyecek maddeleri, her türlü ev ve büro eşyası, makine, alet ve edevat, kalem, kağıt, defter ve kitap gibi her türlü kırtasiye ve malzemesi, topraktan yapılan ev, büro ve inşaat malzemesinin imalatı ile diğer her türlü emtia imalatı anlaşılacaktır. Ayrıca imalatçılar, imal etmiş oldukları emtiayı toptan veya perakende satmaları halinde de bu kapsama gireceklerdir." şeklinde açıklama yapılmış olup, "5/b" bölümünde, "Götürü usulde vergiye tabi olan mükelleflerden her türlü emtia alım-satımı ile uğraşanlar, 01.05.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde vergilendirileceklerdir. Emtia alım-satımının sabit bir işyerinde, seyyar olarak, toptan veya perakende yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın bu işi yapan götürü usule tabi olan mükellefler, bu kapsamda değerlendirileceklerdir." açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, faaliyetinizde kullanılan her türlü malzeme müşterilerinize ait olmak üzere sadece el işçiliği vermek suretiyle yaptığınız gül, boncuk ve pul işleme işi dolayısıyla, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 47'nci ve 48'inci maddelerinde yer alan basit usule tabi olmaya ilişkin genel ve özel şartları topluca taşımanız kaydıyla basit usulde vergilendirilmeniz mümkün bulunmaktadır.

Ancak, söz konusu faaliyetin müşterilerinizce temin edilen malzemeler yanında tarafınızdan temin edilen malzemelerin de kullanılarak yapılması veya işyerinizde söz konusu ürünlerin alım satımının da yapılması halinde, 95/6430 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca, basit usulden faydalanmazın mümkün bulunmamakta olup, kazancınızın gerçek usulde tespit edilmesi gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.