B.07.1.GİB.4.34.19.02-019.01-1126 Sayılı Özelge

Bilindiği üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3 üncü maddesinin "İspat" başlıklı B fıkrasında, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanunun 229 uncu maddesinde; "Fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesikadır." hükmü bulunmaktadır.

Mezkur Kanunun 231 inci maddesinin 4 numaralı bendinde, faturaların baş tarafında iş sahibinin veya namına imzaya mezun olanların imzasının bulunacağı, 232 nci maddesinde ise tüccarların sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek, satın aldıkları emtia ve hizmetler için de fatura istemek ve almak zorunda oldukları hükme bağlanmıştır.

Bu hükümlere göre, faturalarınızın Şirketiniz yetkilileri veya Şirketiniz namına imzaya yetkili kılınmış kişi veya kişiler tarafından imzalanması gerekmekte olup, elektronik ticaret kapsamında yapmayı planladığınız satışlarınıza ilişkin faturaların başka bir firma tarafından düzenlenmesi ise mümkün bulunmamaktadır.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.