2014/16 İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ

Kapsam

(1) 5/5/2013 tarihli ve 28638 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/9 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ (2013/9 sayılı Tebliğ) vasıtasıyla başlatılan söz konusu soruşturma T.C. Ekonomi Bakanlığı (Bakanlık) İthalat Genel Müdürlüğü (Genel Müdürlük) tarafından tamamlanmıştır.

(2) Bu Tebliğ, 14/6/1989 tarihli ve 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun (Kanun), 20/10/1999 tarihli ve 99/13482 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Karar (Karar) ile 30/10/1999 tarihli ve 23861 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri çerçevesinde yürütülen damping soruşturması sonuçlarını içermektedir.

Soruşturma ve zarar belirleme dönemleri

(1) Damping belirlemesi için 1/1/2012-31/12/2012 tarihleri arası soruşturma dönemi (SD) olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlemelerinde ise veri toplama ve analiz için 1/1/2010-31/12/2012 arasındaki dönem esas alınmıştır.

İlgili tarafların bilgilendirilmesi, dinlenmesi ve bilgilerin değerlendirilmesi

(1) Soruşturma açılmasını müteakip, söz konusu ürünün Bakanlık tarafından tespit edilebilen ithalatçılarına, ÇHC’de tespit edilebilen üretici ve/veya ihracatçılarına ve ÇHC Büyükelçiliği’ne soruşturma açılış tebliği, şikâyetin gizli olmayan özeti ve soru formlarına ilişkin bildirimler gönderilmiştir.

(2) Anılan muhataplara soru formunu yanıtlamaları için posta süresi dahil 37 gün süre tanınmıştır. İthalatçıların ve ÇHC’de bulunan üretici ve/veya ihracatçıların süre uzatımı yönündeki makul talepleri karşılanmıştır.

(3) Yerli üreticiler soruşturma süresi boyunca Bakanlık ile işbirliği içinde olmuş ve gerektiğinde talep edilen ilave bilgi ve belgeleri temin etmiştir.

(4) Soruşturma konusu ürünün ithalatını yaptığı tespit edilen ve kendilerine soru formu gönderilen 13 firmadan dokuz ithalatçı firma soru formunu öngörülen süreler dahilinde yanıtlamıştır.

(5) ÇHC’de tespit edilebilen 12 üretici/ihracatçı firmadan ise dört üretici-ihracatçı firma soru formlarına süre uzatımlarını da içeren süre kısıtları dahilinde cevap vermiştir.

(6) Firmalardan alınan ilk cevap incelenmesi neticesinde tespit edilen eksiklikler firmalara bildirilmiştir. Firmalar eksikliklere ilişkin yanıtlarını göndermişlerdir.

(7) Soruşturma boyunca ilgili taraflardan alınan yanıtlardaki nesnel, makul ve kanıtlanabilir görüşler, bu Tebliğin ilgili kısımlarında değerlendirilmiştir.

Başvuru sahibi firmaların yerli üretim dalını temsil yeteneği

(1) Yönetmeliğin 18 inci ve 20 nci maddeleri dairesinde gerçekleştirilen inceleme kapsamında DemirDöküm A.Ş. firmasının soruşturma konusu ürünün 2012 yılı Türkiye toplam üretimi dikkate alındığında üretimin %55’inden fazlasını gerçekleştirdiği tespit edilmiştir. Şikayeti destekleyen Baymak A.Ş ve Emas A.Ş. firmalarının ise 2012 yılı Türkiye toplam üretimi içindeki paylarının toplamının %40 seviyesinin altında olmadığı saptanmıştır.

(2) Bu itibarla Yönetmeliğin 20 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmünce bahse konu firmaların şikayetin yerli üretim dalı adına yapıldığına kanaat getirilebilmesi için sağlanması gereken asgari temsil koşullarını sağladıkları görülmüştür.

(3) Soruşturma konusu ürünün ithalatçıları ve Çin Halk Cumhuriyeti Makine ve Elektronik Ürünleri İthalat ve İhracatı Ticaret Odası (CCCME) tarafından sunulan görüşlerde yerli üretimi oluşturan firmalardan DemirDöküm A.Ş’nin ürünü oluşturan bileşenlerinin çoğunu yurtdışından ithal ettiği ve Türkiye’de sadece montaj faaliyeti yürüttüğü ve bu nedenle anılan firmanın “yerli üretici” olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı iddia edilmiştir. Anılan yerli üretici nezdinde gerçekleştirilen yerinde doğrulama sırasında söz konusu iddialara ilişkin gerek fiili üretim safhasındaki aşamalar gerekse muhasebe kayıtları incelenmiştir.

(4) Gerçekleştirilen inceleme çerçevesinde DemirDöküm A.Ş.’nin gerek ürünün bileşenlerinin üretimi gerekse sarf edilen işçilik ve katlanılan maliyetler temelinde ürünün imalatında esaslı nitelikte faaliyet gösterdiğine, firmanın ürünün bazı bileşenlerini yurtdışından ithal etmesinin günümüzde ticari hayatın bir gerekliliği olduğuna, firmanın sadece montaj gerçekleştiren bir nitelik arz etmediğine ve son tahlilde firmanın bazı bileşenleri ithal etmesinin yerli üretici vasfına halel getirmediğine kanaat getirilmiştir.