Pan Avrupa Akdeniz Tercihli Menşe Kurallarına Dair Bölgesel Konvansiyon Kapsamı Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik (mülga)

Kapsam

(1) Bu Yönetmelik, 2/9/2013 tarihli ve 2013/5414 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ekinde yer alan Pan Avrupa Akdeniz Tercihli Menşe Kurallarına Dair Bölgesel Konvansiyonun Türkiye için uygulanmasında;

a) Türkiye Cumhuriyeti ile Faroe Adaları ile ilgili olarak Danimarka Krallığı arasında imzalanan ve 29/5/2017 tarihli ve 2017/10411 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Serbest Ticaret Anlaşmasının II.10 uncu maddesinde yer alan “Menşe Kuralları ve İdari İşbirliği” hükmünün,

b) Türkiye Cumhuriyeti ile Moldova Cumhuriyeti arasında imzalanan ve 24/8/2016 tarihli ve 2016/9129 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Serbest Ticaret Anlaşmasının Ek I’inde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokolün,

c) Türkiye Cumhuriyeti ile Makedonya Cumhuriyeti arasında imzalanan ve 11/3/2009 tarihli ve 2009/14829 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Türkiye Cumhuriyeti ile Makedonya Cumhuriyeti Arasındaki Serbest Ticaret Anlaşmasının ekinde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol 2’nin,

ç) Türkiye Cumhuriyeti ile Sırbistan Cumhuriyeti arasında imzalanan ve 7/5/2010 tarihli ve 2010/445 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Türkiye Cumhuriyeti ile Sırbistan Cumhuriyeti Arasında Serbest Ticaret Anlaşmasının ekinde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol II’nin,

d) Türkiye Cumhuriyeti ile EFTA Devletleri arasında imzalanan ve 28/3/1992 tarihli ve 92/2881 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Türkiye Cumhuriyeti ile EFTA Devletleri Arasında Anlaşmanın ekinde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol B’nin

uygulanmasına dair usul ve esasları kapsar.

Dayanak

(1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesi ile 2 nci maddede belirtilen Anlaşmaya dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

(1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Anlaşma: Türkiye Cumhuriyeti (Bundan sonra Türkiye olarak anılacaktır) ile 2 nci maddede yer alan ilgili ülke arasındaki Anlaşmayı,

b) Avrupa Birliği: Almanya, Avusturya, Belçika, Bulgaristan, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Hırvatistan, Hollanda, İngiltere, İrlanda, İspanya, İsveç, İtalya, Kıbrıs, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Macaristan, Malta, Polonya, Portekiz, Romanya, Slovakya, Slovenya ve Yunanistan’dan oluşan ülkeler birliğini,

c) Avrupa Birliği İstikrar ve Ortaklık Sürecine katılım sağlayan ülkeler: Arnavutluk Cumhuriyeti, Bosna ve Hersek, Eski Yugoslav Cumhuriyeti Makedonya, Karadağ, Sırbistan Cumhuriyeti, Kosova’yı,

ç) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

d) Barselona sürecine katılım sağlayan ülkeler: Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti, Mısır Arap Cumhuriyeti, İsrail Devleti, Ürdün Haşimi Krallığı, Lübnan Cumhuriyeti, Fas Krallığı, Filistin Yönetimi Adına Filistin Kurtuluş Örgütü, Suriye Arap Cumhuriyeti, Tunus Cumhuriyeti ve Türkiye’yi,

e) Bölgesel Konvansiyon: 13/7/2013 tarihli ve 6497 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan 2013/5414 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki “Pan Avrupa Akdeniz Tercihli Menşe Kurallarına Dair Bölgesel Konvansiyon”u,

f) Bölgesel Konvansiyona taraf ülkeler: Avrupa Birliği, Avrupa Birliği İstikrar ve Ortaklık Sürecine katılım sağlayan ülkeler, Barselona sürecine katılım sağlayan ülkeler, EFTA ülkeleri, Faroe Adaları ile ilgili olarak Danimarka Krallığı, Türkiye, Gürcistan, Moldova, Ukrayna’yı,

g) EFTA ülkeleri: İzlanda, İsviçre Konfederasyonu, Liechtenstein Prensliği ve Norveç Krallığı’nı,

ğ) Eşya: Hem girdi hem de ürünü,

h) EUR.1 ve EUR-MED dolaşım belgeleri: Menşeli ürünlerin Anlaşma hükümlerinden yararlanabilmesini sağlamak üzere gümrük idareleri veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşlarca usulüne uygun olarak düzenlenip gümrük idarelerince vize edilen, örnekleri Ek III (a) ve Ek III (b)’de yer alan formları,