Dosya olarak kaydet: PDF - WORD
Görüntüleme Ayarları:
Salt metin olarak göster (Kelime işlemcilere uygun görünüm)

Metnin ilk hali

Ekli “Sağlık Raporları Yönetmeliği”nin yürürlüğe konulmasına, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 13 üncü maddesi, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu hükümleri ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanununun 5 inci maddesi ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 355 inci ve 537 nci maddeleri gereğince karar verilmiştir.

Sağlık Raporları Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; sağlık raporlarının ne şekilde hangi sağlık hizmeti sunucularında düzenleneceği, formatları, itiraz süreçleri ile personelin görev, yetki ve sorumluluklarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2

(1) Bu Yönetmelik, resmi ve özel tüm sağlık hizmeti sunucularını, özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişileri kapsar.

Dayanak

MADDE 3

(1) Bu Yönetmelik, 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 13 üncü maddesi, 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu hükümleri ve 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanununun 5 inci maddesi ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 355 inci ve 537 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Bakanlık: Sağlık Bakanlığım,

b) Çalışan sağlığı merkezi (ÇASMER): Sağlık Bakanlığına bağlı, iş yerlerine iş sağlığı ve güvenliği hizmetleri sunmak üzere 20/06/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yetkilendirilen, gerekli donanım ve çalışanlara sahip birimi,

c) Durum bildirir tek hekim sağlık raporu: Kişilerin sağlık durumları hakkında karar verilen ve tek hekim tarafından düzenlenen sağlık raporunu,

ç) e-Rapor: Sağlık raporlarının elektronik olarak düzenlenebildiği, e-İmza ile onaylanabildiği, Sağlık Bakanlığı tarafından kurulan elektronik sistemi,

d) Fenne ve usule aykırı sağlık raporu: Tıp biliminin genel kabul görmüş uygulamaları ile ilgili mevzuatında ve bu Yönetmelikte tespit edilen usul ve esaslara uyulmaksızın düzenlenen raporu,

e) ICD Tanı kodu: Uluslararası hastalık sınıflaması tanı kodunu,

f) Kişisel sağlık bilgi formu: Formatı Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen ve kişisel sağlık durumu hakkında kişinin beyanını içeren, sağlık raporu başvurusu öncesinde doldurulan belgeyi,

g) Kontrol muayenesi sağlık raporu: Kurumlarca ilgili mevzuat gereğince verilen hizmetin sürdürülmesini teminen kişinin sağlık durumunun yeniden değerlendirilmesi amacıyla istenen muayene sonucu düzenlenen raporu,

ğ) Kurul sekretaryası: İkinci ve üçüncü basamak sağlık hizmet sunucularında sağlık raporu işlemlerinin başlatıldığı, takip edildiği, sonuçlandırıldığı birimleri,

h) Kurum: İlgili mevzuat gereği kişiden sağlık raporu talep eden kamu ve/veya özel kurum ve kuruluşları,

ı) MEDULA e-Rapor: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu gereği maluliyet tespit işlemlerine esas olmak üzere MEDULA uygulamasında düzenlenen elektronik raporu,

i) Sağlık durum belgesi: Kişilerin genel sağlık geçmişi hakkında bilgi veren, Sağlık Bakanlığı sistemlerinde oluşturulan belgeyi,

j) Sağlık hizmeti sunucusu: Sağlık hizmeti sunan ve/veya üreten gerçek kişiler ile kamu tüzel kişileri veya özel hukuk tüzel kişilerini ve bunların tüzel kişiliği bulunmayan şubelerini,

k) Sağlık kurulu: Tek hekimin yetkisi dışında kalan hususlarda veya mevzuatta sağlık kurulu raporunun öngörüldüğü hâllerde, kişilerin sağlık durumları hakkında karar vermeye yetkili organları,

l) Sağlık kurulu raporu: Tek hekimin yetkisi dışında kalan hususlarda kişilerin sağlık durumları hakkında karar verilen, üç veya daha fazla uzman hekim tarafından düzenlenen sağlık raporunu,

m) Sağlık raporu: Düzenlendiği tarihte kişinin beden ve ruh sağlığının belirli bir amaca uygun olup olmadığının veya genel sağlık durumunun, bir veya birden çok hekim tarafından yapılan muayene ve değerlendirme sonucunda tespit edilip kayıt altına alındığı belgeyi,

n) Sürücü komisyonu: İl/ilçe sağlık müdürlükleri bünyesinde oluşturulan ve özel tertibat ile sürücü olacak kişiler hakkında sürücü sağlık raporu düzenleyen komisyonu,

o) Yükümlü: Yoklama ve sevke tabi er ile yoklama ve sevke tabi yedek subay/astsubay aday adayları, silah altındaki er-erbaş, yedek subay/astsubay adayı ve yedek subayları/astsubayları,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvuru, Muayene Esasları ve Sağlık Kurullarının Teşkili

Sağlık durum belgesi

MADDE 5

(1) Kişilerden genel sağlık durumu için sağlık raporu istenmesi hâlinde, öncelikle Bakanlığın elektronik sağlık sistemleri üzerinden sağlık durum belgesi talep edilir. Bakanlığın elektronik kişisel sağlık sistemine giriş yapabilen kişinin, kişi 18 yaşından küçük ise vasisi veya velisinin sistem üzerinde beyan ettiği bilgilerle birlikte hastalık tanıları, kişinin ilaç rapora ile kullanmakta olduğu ilaçlar, sağlık raporları ve aşılama gibi bilgileri sistem tarafından değerlendirilerek;

a) Uygun olması hâlinde sağlık durum belgesi tanzim edilir.

b) Hekime başvurulmasını gerektirecek sağlık durumunun tespit edilmesi hâlinde kişinin sağlık raporu düzenlemeye yetkili hekime başvurusu sağlanır.

Başvuru usulü

MADDE 6

(1) Sağlık raporu talep eden kişilerin, öncelikle e-Devlet üzerinden kişisel sağlık bilgi formunu doldurmaları veya gerekmesi hâlinde güncellemeleri gerekir. Bu işlemler, 18 yaşından küçüklerin veli ya da vasisi tarafından yapılır.

(2) Sağlık kurulu raporu talep eden kişiler, rapor vermeye yetkili sağlık kuruluşuna rapor istek nedenini belirten dilekçe ile ya da kurum tarafından sevk edilenler kurumun sevk yazısı ile başvurur. Kısıtlılık kararı olanlar vasisi, 18 yaşından küçükler ise vasisi veya velisi ile birlikte başvurmak zorundadır. Durum bildirir tek hekim sağlık raporu başvurularında dilekçe ya da sevk yazısı şartı aranmaz.

(3) Kurul sekretaryası tarafından başvuru evrakı ve rapor istek nedeni kontrol edilir. Gerekirse rapor istek nedeni düzeltilerek sisteme kaydedilir. Rapor istek nedeninin sisteme doğru girilmesinden kurul sekretaryası sorumludur. İlgili mevzuata ve/veya kişinin ve/veya velisinin ya da vasisinin sağlık beyanına uygun olarak muayene olunacak poliklinik/poliklinikler belirlenir.

(4) Hekim veya sağlık kumlu, kişisel sağlık bilgi formunu inceleyerek kişinin muayenesini yapar, muayene bulgusuna göre sağlık raporunu tanzim eder.

(5) e-Devlet üzerinden düzenlenenler hariç, kişisel sağlık bilgi formu sağlık hizmeti sunucusunda muhafaza edilir.

(6) Bakanlık ikinci fıkrada belirtilen dilekçe veya sevk yazısının elektronik ortamda alınmasına yönelik usul ve esas belirleyebilir.

Kimlik tespiti

MADDE 7

(1) Kimlik tespitinin; başvuru, muayene, kan veya laboratuvar numunesi verilmesi, görüntüleme hizmetleri dâhil tüm süreçlerde hizmeti sunan personel tarafından yapılması zorunludur.

(2) Sağlık hizmet sunumunda görevli tüm personel, kimlik tespitinin doğra şekilde yapılabilmesi için sorumluluklarını yerine getirmekle yükümlüdür.

(3) Kişilerce ibraz edilen; nüfus cüzdanı, kimlik kartı, sürücü belgesi, uluslararası aile cüzdanı, pasaport, geçici kimlik belgesi ve ilgili kanunları gereğince resmi kimlik hükmünde olan kimlik kartları ve belgeler kimlik tespitinde kullanılır. Kimlik tespiti için kullanılacak belgelerde hiçbir şekilde silinti, kazıntı ve düzeltme yapılmamış olmalıdır.

(4) On beş yaşından küçüklerin kimlik kartında fotoğraf bulunma zorunluluğu bulunmadığından, görevli personel, çocuğun doğru kişi olduğuna dair gerekli incelemeleri yapar.

(5) Sağlık rapora düzenlenecek çocuklar dâhil tüm kişilerin fotoğrafı, bilgisayara entegre kamera veya fotoğraf çekme özelliği bulunan taşınabilir cihazlar ile kurul sekretaryası tarafından çekilerek sisteme aktarılır. Muayene, numune verme ve radyolojik görüntüleme aşamalarında başvuran kişilerin sistemde yer alan dijital fotoğrafı yardımıyla kimlik doğrulama işlemi yapılır. Birinci basamak sağlık hizmeti sunucularında düzenlenen sağlık raporları için fotoğraf çekilmesi zorunlu değildir.

(6) Öğrencilerin e-Devlet üzerinden aldıkları belgeler, üçüncü fıkrada belirtilen belgeler ile teyit edildikten sonra öğrencilik işlemlerine esas sağlık raporlarında kabul edilir. Ancak bu belgeler e-Devlet üzerinde bulunan belge doğrulama ekranından doğrulanır.

Sağlık raporu muayene işlemleri

MADDE 8

(1) Sağlık rapora muayeneleri, ilgili hekime veya uzmanlık dallarına ait polikliniklerde yapılır.

(2) e-Rapor sistemi üzerinden poliklinik muayene tarihi ve kayıt numarası verilir.

(3) Muayene bilgisine; başvuranın klinik bulgulan ile varsa tam kodları, radyolojik tetkikler, laboratuvar bilgileri, aşılanma durumu, doku, organ ve/veya fonksiyon kaybı yazılarak sisteme kaydedilir.

(4) Birinci basamak sağlık tesislerinden üst basamak sağlık tesislerine sevkler dışında, raporun başvuru yapılan sağlık kuruluşunca düzenlenmesi esastır. Sağlık kuruluşunda rapor düzenleyecek ilgili branş hekiminin bulunmaması veya gerekli tetkiklerin yapılamaması hâllerinde, ilgili hekim tarafından konsültasyon formu ile birlikte en yakın sağlık kuruluşundan konsültasyon ve tetkik hizmetleri alınarak muayene işlemi tamamlanır.

(5) Sağlık raporları kural olarak sadece sağlık durumunu yansıtır. Raporun hangi amaçla alındığı, mevzuatta o amaç için özel bir sağlık kriteri yoksa veya Bakanlık izni mevcut değilse, rapora eklenemez. Sağlık kurulu veya hekim, düzenlediği sağlık raporlarında aşağıdaki durumlar hariç, raporun alınma amacını belirten özel bir ibareye yer veremez:

a) İlgili mevzuatta o raporun alınma amacı için özel bir sağlık kriteri belirlenmişse.

b) Bakanlık tarafından bu özel ifadenin rapora eklenmesi uygun görülmüşse.

(6) Sağlık raporuna, kişinin sağlık durumu ile ilgili bilgiler ve fonksiyon kaybı yaşadığı alanlar yazılır. Bu fonksiyon kayıplarının beşinci fıkrada belirtilen durumlar hariç olmak üzere hangi işlerle ilgili olduğu ve hangi işlere mâni olduğu bilgisine raporda yer verilmez.

(7) Sağlık kurulu raporlarında fotoğraf bulunması zorunludur.

(8) Sağlık rapora, başvuru tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde tamamlanır.

Tam teşekküllü sağlık kurulunun teşkili ve çalışma usulü

MADDE 9

(1) Tam teşekküllü sağlık kurulları, başhekim veya görevlendireceği başka bir hekim başkanlığında;

a) İç hastalıkları uzmanı,

b) Genel cerrahi uzmanı,

c) Göz hastalıkları uzmanı,

ç) Kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı,

d) Nöroloji uzmanı,

e) Ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı,

f) Fiziksel tıp ve rehabilitasyon veya ortopedi ve travmatoloji uzmanı,

branş hekimlerinden oluşur. Sağlık kurulu başkanının zorunlu branşlardan bir hekim olması hâlinde sağlık kurulunda aynı branştan başka bir hekimin bulunması zorunlu değildir.

(2) Hastalık durumuna göre, sağlık kuruluna, kurul başkanının teklifi ile üroloji uzmanı, tıbbi onkoloji uzmanı veya ilgili diğer branşlardan uzman hekim/hekimler davet edilebilir.

(3) Hastanın teşhis ve tedavisinde bizzat görev almış hekim veya hekimler var ise sağlık kuruluna katılır veya görüşünü sağlık kuruluna bildirir.

(4) Sağlık kurulu, başkan ve tüm üyelerinin katılımıyla toplanır. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşit olması hâlinde kurul başkanının kullandığı oy yönünde karar alınmış sayılır.

(5) Kurulda görüşülen rapor, kural üyelerince elektronik imza ile imzalanır. Karara itirazı olan üye var ise muhalefet şerhini gerekçeli olarak yazar ve imzalar. Ancak şerhler, adli makamlar hariç rapora talep eden kuram veya kişi ile paylaşılmaz.

(6) Aynı dalda birden fazla uzman bulunması durumunda, başhekim tarafından uzmanlar belirli zaman aralıklarında sağlık kurulunda görevlendirilir.

Üç hekimli sağlık kurulunun teşkili ve çalışma usulü

MADDE 10

(1) Üç hekimli sağlık kurulu; ilgili daldan üç uzmanın katılımı ile aynı dalda üç uzman bulunmaması hâlinde ise ilgili dal uzmanı ile birlikte öncelikle bu uzmanlık dalma en yakın uzmanlık dalından olmak üzere, başhekimin seçeceği diğer dallardan uzmanların katılımı ile üç uzman hekim ve kurul başkanından oluşur. Üç hekimli sağlık kurulunda kurul başkanı, başhekimin görevlendireceği başka bir hekimdir.

(2) Tam teşekküllü sağlık kurulunda düzenleneceği belirtilen sağlık kurulu raporları dışında Bakanlıkça belirlenen sağlık kurulu raporları da bu kuralda düzenlenir.

(3) Üç hekimli sağlık kurullarında raporda imzası olan tüm hekimlerce kişinin muayenesi ayrı ayrı yapılmadan kurul rapora düzenlenemez.

(4) Üç hekimli sağlık kurulu, üç hekim ve kurul başkanının katılımı ile toplanır, kararlar oy çokluğu ile alınır. Oylarda eşitlik olması hâlinde kurul başkanının oyu yönünde karar verilir.

(5) Üç hekimli sağlık kurulunda görüşülen rapor, kural üyelerince elektronik imza ile imzalanır. Karara itirazı olan üye, var ise muhalefet şerhini gerekçeli olarak yazar ve imzalar. Ancak şerhler, adli makamlar hariç raporu talep eden kuram veya kişi ile paylaşılmaz.

(6) Üç hekimli sağlık kurulunun işleyişi ve usule yönelik kontrolü, başhekim veya başhekimce görevlendirilen sağlık kurullarından sorumlu başhekim yardımcısı tarafından sağlanır.

(7) Üç hekimli sağlık kurulu raporlarında başvurunun kabulü ve işlemlerin takibi kurul sekretaryası tarafından yürütülür.

Durum bildirir tek hekim raporlarının düzenlenmesi

MADDE 11

(1) Durum bildirir tek hekim rapora için başvuran kişilerin genel tıbbi muayenesi yapılır. Muayenede; snellen eşeli ile görme derecesi, görme alanı, fısıltı testi ile işitme durumu, ekstremiteleri kullanabilme yeteneği ve motor becerileri, vücut kitle endeksi, vital bulguları ve ruhsal durumu değerlendirilebilir. Hekim tarafından hastanın kişisel sağlık bilgi formu incelenir, gerek görülmesi hâlinde laboratuvar testi ve görüntüleme tetkiki istenir.

(2) Durum bildirir tek hekim raporlarının genel değerlendirme bölümünde kişinin genel sağlık durumu değerlendirilir, herhangi bir özel ibareye yer verilmez.

(3) Genel durum değerlendirmesinin yanı sıra özel verilme amacı belirlenen başlıklarda, ilgili alan işaretlenir.

(4) Birinci basamak sağlık kuruluşları haricinde, durum bildirir tek hekim raporlarında başvurunun kabulü ve rapor süreçlerinin takibi, kurul sekretaryası veya sağlık raporları ile ilgili birim tarafından yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İstirahat Raporları

İstirahat raporlarının düzenlenmesi ve tasdiki

MADDE 12

(1) Sosyal Güvenlik Kurumundan geçici iş göremezlik ödeneği alma hakkı bulunanlar dışında, istirahat raporları e-Rapor sistemi üzerinden düzenlenir.

(2) Düzenlenen istirahat raporları, e-Rapor sistemi doğrulama servisi üzerinden doğrulanabilir ve kişilerce e-Devlet üzerinden görüntülenebilir. Sistem üzerinden düzenlenen istirahat raporları için çıktı alınmasına gerek yoktur.

(3) İstirahat raporları, Bakanlıkça yetkilendirilen tüm sağlık hizmet sunucularında görevli hekimlerce düzenlenebilir.

(4) Tek hekim rapora ile bir defada en çok on gün istirahat rapora verilebilir. İstirahat raporunda kontrol muayenesi öngörülmüş ise kontrol muayenesi sonrasında tek hekim tarafından en çok on gün daha istirahat rapora verilebilir. Kontrol muayenesi sonrası hastalığın devam etmesi sebebiyle verilecek hastalık istirahat raporlarının on günü aşması durumunda, bu raporun sağlık kurulunca verilmesi zorunludur.

(5) Bir takvim yılı içinde tek hekim tarafından aynı kişiye verilecek istirahat raporlarının toplamı kırk günü geçemez.

(6) İstirahat raporlarının usule ve fenne uygun olarak düzenlenmesi zorunludur.

(7) İstirahat raporları muayenenin bir parçası olup ayrıca kişilerden istirahat rapora ücreti adı altında herhangi bir ücret talep edilemez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Engelli Sağlık Kurulu Raporları

Engelli sağlık kurulu raporlarının düzenlenmesi

MADDE 13

(1) Engelli sağlık kurulu raporu 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun 5 inci maddesine dayanılarak çıkarılan yönetmelikler ve ilgili mevzuatında belirtilen hükümlere göre düzenlenir.

(2) Kişilerin özel tertibatlı motorlu araç kullanılması gereken durumlarda, özel tertibat kodunu ve sürücü belgesi sınıfını belirleme yetkisi sürücü komisyonuna aittir. Özel tüketim vergisi istisnasına esas işlemlerde kişi adına düzenlenmiş engelli sağlık kurulu rapora, sürücü belgesinde veya sürücü sağlık raporunda belirtilen tertibat kodları ile birlikte değerlendirilir.

(3) Özel tüketim vergisi istisnasından yararlanarak araç alımına yönelik engelli sağlık kurulu raporlarında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:

a) Hem alt hem üst ekstremitede veya her iki alt veya her iki üst ekstremitede aynı veya farklı tür engelin bulunduğu durumlarda, ekstremitenin türü (alt/üst) ve yönü (sağ/sol) itibarıyla, her bir engel durumu ve buna karşılık gelen engel oranları, engelli sağlık kurulu raporunda ayrı ayrı belirtilir.

b) Engelli sağlık kurulu raporunun açıklama kısmına, manuel vitesli bir taşıtın hareket ettirici aksamında gaz, fren, debriyaj pedalı, vites kolu ve benzeri özel tertibat yaptırmadan taşıt kullanamayacak durumda olan engelliler için “sadece hareket ettirici aksamda özel tertibatlı taşıt kullanması gerekir”, özel tertibat yaptırmadan kullanabilecek durumda olan engelliler için ise “özel tertibatlı araç kullanmasına ihtiyaç yoktur” ibarelerinden biri yazılır.

Bu iki ibare dışında, “özel tertibatlı araç kullanabilir”, “otomatik vitesli araç kullanabilir”, “otomatik vitesli araç kullanması uygundur” gibi bir zorunluluğu değil, tercihi veya olasılığı ifade eden değerlendirmelere yer verilmez.

c) Engellinin sürekli olarak tekerlekli sandalye veya sedye kullanmasının gerektiği durumlarda raporun açıklama kısmına, “sürekli olarak tekerlekli sandalye veya sedye kullanması gerekir” açıklaması yazılır.

ç) Raporun “Zihinsel, Ruhsal, Davranışsal Bozukluklar” bölümünde, engel puanı verilen kişilerin raporlarında açıklama olarak ayırt etme gücü olup olmadığı ayrıca belirtilir.

d) Engelli sağlık kurulu raporlarına sürücü belgesi sınıfı, özel tertibat kodu, sürücü olunup olunamayacağına dair bir hüküm yazılmaz.

(4) Terör, kaza ve yaralanmaya bağlı durum bildirir sağlık kurulu raporları hariç olmak üzere, üç aydan kısa süreli hastanede yatarak tedavisi devam eden kişiler ile yoğun bakımda tedavisi devam eden kişiler için engelli sağlık kurulu raporu düzenlenmez. Ancak yatarak tedavisi sonrası taburculuğu planlanan hastalara, taburculuk öncesinde talep hâlinde engelli sağlık kurulu raporu düzenlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Emniyet Teşkilatına Alınacak Öğrenciler ve Memurlar Hakkında Düzenlenecek Sağlık Kurulu Raporu

Emniyet teşkilatına alınacak öğrenciler ve memurlar hakkında düzenlenecek sağlık kurulu raporlarının düzenlenmesi

MADDE 14

(1) Polis eğitim ve öğretim kurumları öğrenci adayları, öğrencileri ve emniyet teşkilatına ataması yapılacak olan Devlet memuru ve sözleşmeli personel adayları ile emniyet teşkilatında çalışmakta olan bütün hizmet sınıflarına ait personel için tam teşekküllü sağlık kurulu raporu düzenlenir.

(2) Tek branşı ilgilendiren durumlarda ve kontrol muayeneleri sonucunda düzenlenecek raporlar, aynı branştan üç hekimli sağlık kurulu tarafından düzenlenir.

(3) Hakkında sağlık kurulu raporu düzenlenmesi istenilen kişi, kurumun resmi yazısı ile hastane sağlık kurullarına müracaat eder. Kurum sevki olmayanlar hakkında sağlık kurulu rapora düzenlenmez. Emniyet teşkilatında çalışan personelin, sağlık kurulu raporu haricindeki diğer rapor taleplerinde kurum sevki aranmaz.

(4) Düzenlenen sağlık raporlarına esas muayeneyi yapan ilgili uzman hekim, rapora konu olan patolojik durumları, fonksiyon kayıplarını ve sekelleri tespit ederken, gerekli laboratuvar, görüntüleme ve fonksiyon tespit yöntemleri ile uygun gördüğü diğer değerlendirme yöntemlerinden yararlanır. Yapılan işlemlerin ve fiziki muayenenin ayrıntılı sonuçlan ile hastalığın, sakatlığın veya yaralanmanın esas arazı, neden olduğu fonksiyon kayıpları, kalıcı sekelleri, tedavi planı, takip ve kontrol sıklığı ve hastayı tanımlayacak diğer ayrıntılar raporda belirtilir.

(5) Kişi ile ilgili konulan tanılar ile yayımlanan kriterlere göre bu tanılara ve hastalığın veya sakatlığın ağırlığına veya derecesine uygun olan dilimler raporda belirtilir.

(6) Bu raporların karar hanesine sadece dilim yazılır. Klinik durum, tanı ve dilim arasında çelişki bulunmaması gerekir.

(7) Bu raporların, sağlık kurulu raporunda bulunması gereken usul kriterlerini eksiksiz olarak içermesi gerekir.

ALTINCI BÖLÜM

Silah Bulundurma veya Taşıma Ruhsatı Alacak Kişilere Verilecek Sağlık Raporu

Yivli silah ruhsatı almak isteyenlerin muayenelerine ilişkin genel esaslar

MADDE 15

(1) Silah ruhsatı almak isteyenlerin muayene ve rapor işlemleri, Bakanlıkça yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucuları tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır.

(2) Silahın kullanılabilmesi ile ilgili fiziksel ve ruhsal yeterlilik düzeyleri, tam teşekküllü sağlık kurulunca değerlendirilir. Diğer bölüm muayenelerine ihtiyaç duyulan durumlarda, sağlık kurulu tarafından kişinin muayenesi ilgili bölüme yaptırılabilir. Rapor sonucuna, sağlık kurulunca karar verilir.

Ortopedi muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 16

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu ortopedi muayenesinde; kişinin silahın güvenli bir şekilde kullanıma hazır hâle getirilmesi, güvenli olarak kullanılması, atış esnasında etrafa zarar verilmemesi ve silahın tam olarak kavranabilmesi yetenekleri tespit edilir. Gazi unvanına sahip olanlar hariç olmak üzere baskın kullanılan ekstremite ayrımı olmaksızın her iki üst ekstremitede yukarıda belirtilen kavrama, güç ve hareket kabiliyeti olmayanlara olumlu sağlık kurulu rapora verilmez.

Nöroloji muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 17

(1) Aşağıda tanımlanan hastalık durumlarında, yivli silah ruhsatına yönelik olumlu sağlık kurulu rapora verilmez:

a) Epilepsi hastalığı olanlar.

b) Demansı olanlar.

c) Narkolepsisi olanlar.

ç) Üst ekstremite için silah kullanabilme ve kavrama yapabilme fonksiyonlarını bozan; serebrovasküler hastalık geçirip silah kullanmasını engelleyecek sekeli olanlar, kas hastalığı olanlar (miyopati, miyotonik bozukluk ve benzeri), ellerde tremora olanlar, üst ekstremitelerde periferik sinir bozukluğu olup silah kullanmasına engel teşkil edecek olanlar, denge kaybına neden olan serebellar sistem rahatsızlıkları olanlar, hareket bozukluğu olanlar, parkinson hastalığı olanlar, ileri derecede fonksiyon kaybına yol açan servikal distoni veya ekstremite distonisi, blefarospazmı, ileri derecede koresi olanlar.

Göz muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 18

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu göz muayenesinde; kişinin görme kabiliyeti değerlendirilir. Aşağıda belirtilen görme seviyelerinden daha kötü durumda olanlara, silah ruhsatı verilmesine esas teşkil edecek olumlu sağlık kurulu rapora verilmez:

a) Görme şartları, iyi gören göz düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak en az 0,6 olmalıdır.

b) Diplopi olmamalıdır.

c) İyi gören gözde santral 20 derecede görme alanı defekti olmamalıdır.

ç) İyi gören gözde pitozis-hemiptozis olmamalıdır.

(2) Görmeyi zamanla azaltabilecek katarakt, makula dejenerasyonu, retinopatiler gibi hastalığı olanlardan yılda bir kez göz muayenesi istenir.

Kulak burun boğaz muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 19

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu kulak burun boğaz muayenesinde; kişinin etraftan gelen sesleri ve uyarılan duyup duymadığı, sesin geldiği yönü tayin edip edemediği, güvenli bir atış yapabilmesi için işitme ve yön tayini kabiliyetinin olup olmadığı değerlendirilir. Bunlara sahip olmayanlara olumlu sağlık kurulu raporu verilmez.

Psikiyatri muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 20

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu psikiyatri muayenesi sonucunda;

a) Güncel tedavi algoritmalarına uygun şekilde, etkin doz ve yeterli süre tedavi edilmelerine rağmen iyileşememiş olan ve değerlendirme esnasında mevcut tedavisi devam eden depresyon, anksiyete bozukluğu, obsesif kompulsif bozukluk ve travma ve stresörle ilişkili bozukluk, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı olanlara olumlu sağlık kurulu raporu verilmez. Bu hastalıklarda olumlu sağlık kurulu raporu düzenlenebilmesi için tedavisi sonrasında son iki yılın semptomsuz ve tedaviye ihtiyaç duyulmadan geçirilmesi gerekir. İyileşme olup olmadığı yönünde karar verilebilmesi için en az üç ay başvuru yapılan kurumda takip edilmesi sonrasında karar verilmesi gerekir.

b) İyileşmiş veya tedavisi sona ermiş olsa dahi;

1) Psikotik bozuklukları,

2) Duygu durum bozuklukları,

3) Madde, kumar veya alkol bağımlılığı.

4) Organik mental bozuklukları,

5) İntihar girişimi, geçmiş self mutilasyon davranışlarına ait skarları,

6) Dürtü denetim güçlükleri ile seyreden kişilik bozuklukları ve dürtü kontrol bozuklukları,

olanlara olumlu sağlık kurulu raporu verilmez.

İç hastalıkları muayenesine ilişkin esaslar

MADDE 21

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu iç hastalıkları muayenesinde; şuur durumunu etkileyen, vücutta aşın düşkünlük yapmış herhangi bir dâhili hastalığı olduğu tespit edilenlere olumlu sağlık kurulu raporu verilmez.

Kontrol muayenesi

MADDE 22

(1) Yivli silah ruhsatına yönelik sağlık kurulu raporu almak isteyen kişinin muayenesi mevcut durumuna göre yapılır. Hastalıkları bulunan fakat silah ruhsatı verilmesine esas teşkil edecek sağlık kurulu raporu alabilecek düzeyde yeterli görülenlerden, zamanla hastalığının kötüleşebilme ihtimali bulunanlara, sağlık kurulu tarafından kontrol muayenesi zorunluluğu getirilebilir. Belirli zaman sonra kontrol şartı ile verilen sağlık kurulu raporlarının takibi, kişiye silah ruhsatı veren birim tarafından yapılır. Öngörülen kontrol muayenesinin sonunda, ilgili branş hekiminin görüşlerini içeren sağlık raporu düzenlenir. Bu raporda, kontrol muayenesini yapan branş veya branşlar dışında, silah ruhsatı alınabilmesine dair raporda bulunması gereken diğer branş veya branşların muayene ve onaylarının bulunması zorunlu değildir. Ancak ilgili branş hekimi, uygun görmesi hâlinde, hastayı kurul raporu alınması için kurula sevk edebilir.

Yivsiz av tüfeği ruhsatı almak isteyenlerin muayenelerine ilişkin genel esaslar

MADDE 23

(1) Yivsiz av tüfeği ruhsatı almak isteyenlerin muayene ve rapor işlemleri, Bakanlıkça yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucuları tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır ve kişi hakkında durum bildirir tek hekim raporu düzenlenir.

(2) Yivsiz silah ruhsatına yönelik muayenede, kişinin silahın güvenli bir şekilde kullanıma hazır hâle getirilmesi, güvenli olarak kullanılması, atış esnasında etrafa zarar verilmemesi ve silahın tam olarak kavranabilmesi yetenekleri tespit edilir. Baskın kullanılan ekstremite ayrımı olmaksızın her iki üst ekstremitede yukarıda belirtilen kavrama, güç ve hareket kabiliyeti olmayanlara olumlu sağlık raporu verilmez.

(3) Kişinin görme kabiliyetinin 25 metre uzaktaki erişkin insan boyutunda cisimleri ayırt edebilecek düzeyde olması gerekir.

(4) Kişinin etraftan gelen ses ve uyarılan fısıltı testi ile duyabilmesi, işitme ve yön tayini kabiliyetinin olması gerekir.

(5) Kişinin psikiyatrik yönden iyilik hâlinde olup olmadığı değerlendirilir. Güncel tedavi algoritmalarına uygun şekilde, etkin doz ve yeterli süre tedavi edilmelerine rağmen iyileşememiş olan ve değerlendirme esnasında mevcut tedavisi devam eden depresyon, anksiyete bozukluğu, obsesif kompulsif bozukluk ve travma ve stresörle ilişkili bozukluk, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı olanlara olumlu rapor verilmez. Bunlar ilgili uzmana sevk edilir. Bu hastalıklarda olumlu sağlık raporu düzenlenebilmesi için tedavisi sonrasında son iki yılın semptomsuz ve tedaviye ihtiyaç duyulmadan geçirilmesi gerekir. İyileşme olup olmadığı yönünde karar verilebilmesi için en az üç ay başvuru yapılan kurumda takip edilmesi sonrasında karar verilmesi gereklidir. İyileşmiş veya tedavisi sona ermiş olsa dahi;

a) Psikotik bozuklukları,

b) Duygu durum bozuklukları,

c) Madde, kumar veya alkol bağımlılığı.

ç) Organik mental bozuklukları,

d) İntihar girişimi, geçmiş self mutilasyon davranışlarına ait skarları,

e) Dürtü denetim güçlükleri ile seyreden kişilik bozuklukları ve dürtü kontrol bozuklukları,

olanlara olumlu sağlık raporu verilmez.

(6) Şuur durumunu etkileyen, vücutta aşırı düşkünlük yapmış herhangi bir iç hastalığı olanlara olumlu rapor verilmez.

(7) Yivsiz silah ruhsatına yönelik sağlık raporu almak isteyen kişinin muayenesi mevcut durumuna göre yapılır. Hastalıkları bulunan fakat silah ruhsatı verilmesine esas teşkil edecek sağlık raporu alabilecek düzeyde yeterli görülenlerden, zamanla hastalığının kötüleşebilme ihtimali bulunanlara, hekim tarafından kontrol muayenesi zorunluluğu getirilebilir. Belirli zaman sonra kontrol şartı ile verilen sağlık raporlarının takibi, kişiye ruhsatı veren birim tarafından yapılır. Öngörülen kontrol muayenesinin sonunda, hekim görüşlerini içeren sağlık raporu düzenlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Diğer Raporlar

Özel güvenlik görevlisi adayları için verilecek sağlık kurulu raporu

MADDE 24

(1) Özel güvenlik görevlisi sağlık kurulu rapora, ilgili mevzuat hükümlerine göre tam teşekküllü sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Belirlenen sağlık kriterlerine göre karar verilerek, raporun karar kısmına “silahlı özel güvenlik görevlisi olur”, “silahsız özel güvenlik görevlisi olur” veya “özel güvenlik görevlisi olamaz” ibarelerinden uygun olanı yazılır. “Özel güvenlik görevlisi olamaz” kararı verilen kişiler için ilgili mevzuatın hangi madde ve fıkrasına göre karar verildiği yazılır.

(3) Raporda, kişinin sağlık sorunu var ise ICD tam kodu, tanının gelecek seyrinin ne olacağı, tedavisinin mümkün olup olmadığı, tanı ve bulgular kısmına yazılır.

(4) Raporun açıklama bölümünde, karan şarta bağlayan ve kesinliği tereddüde düşüren ifadelere yer verilmez.

(5) Özel güvenlik görevlisi adayları için verilecek sağlık kurulu raporları, Bakanlıkça belirlenen durum bildirir sağlık kurulu rapora formatına uygun şekilde e-Rapor sisteminde düzenlenir.

Nakdi tazminat tahakkukuna esas sağlık kurulu raporu

MADDE 25

(1) Kişiler, görev yaptıkları kurumdan alacakları sevk evrakı ile nakdi tazminat tahakkukuna esas sağlık kurulu rapora düzenlemeye yetkili sağlık hizmeti sunucularına başvurur. Sevkte kişinin nakdi tazminat tahakkukuna esas sağlık kurulu rapora için gönderildiği mutlaka belirtilir. Bu sağlık kurulu rapora tam teşekküllü sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Nakdi tazminat tahakkukuna esas sağlık kurulu raporunda yaralanmanın;

a) Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olup olmadığı,

b) Vücutta kemik kırılmasına neden olması hâlinde kırığın kişinin hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif, orta veya ağır derecede olduğu,

c) Kişinin yaşamını tehlikeye sokacak derecede olup olmadığı,

ç) Araz bırakıp bırakmadığı,

hususları aşağıdaki fıkralarda belirtilen hükümlere uygun biçimde belirtilir.

(3) Raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtilmesi hâlinde başkaca bir hüküm yazılmaz.

(4) Raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtilmesi hâlinde yaşamını tehlikeye sokup sokmadığı ve araz bırakıp bırakmadığı ayrıca belirtilir.

(5) Yaralanmada kemik kırığı olması hâlinde kırığın derecesi, yaşamı tehlikeye sokup sokmadığı ve araz bırakıp bırakmadığı belirtilir.

(6) Bu raporlar, Bakanlıkça belirlenen durum bildirir sağlık kurulu rapora formatına uygun şekilde e-Rapor sisteminde düzenlenir.

Patlayıcı madde işiyle iştigal edeceklere verilecek sağlık kurulu raporu

MADDE 26

(1) Sivil kullanım amaçlı patlayıcı maddelerin imali, ithali, satışı, satın alınması, taşınması, kullanılması, saklanması, depolanması ve koruma hizmetleri gibi patlayıcı madde işiyle iştigal etmek isteyenlerin muayene ve rapor işlemleri, Bakanlıkça yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır. Kişi hakkında tam teşekküllü sağlık kurulunda durum bildirir sağlık kurulu raporu düzenlenir.

(2) Patlayıcı maddelerin imali, ithali, satışı, satın alınması, taşınması, kullanılması, saklanması, depolanması ve koruma hizmetlerinin güvenli bir şekilde yerine getirilmesi için patlayıcı madde işiyle iştigal etmek isteyenlere olumlu sağlık kurulu raporu verilebilmesi için bu kişilerin aşağıdaki sağlık şartlarını haiz olması gerekir:

a) Psikolojik ve nörolojik açıdan sağlam olmalıdır.

b) Her iki üst ve alt ekstremite de kavrama yapabilme, güç kullanabilme ve hareket kabiliyeti tam olmalıdır.

c) Göz hastalıkları açısından görme şartları, düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak en az 0,6 olmalıdır. Diplopi veya monoküler olmamalıdır. Gözde santral 20 derecede görme alanı defekti olmamalıdır. Gözde ptozis-hemiptozis olmamalıdır. Görmeyi zamanla azaltabilecek (katarakt, makula dejenerasyonu, retinopatiler) hastalığı olanlara yılda bir kez göz muayenesi istenir.

ç) Kişi etraftan gelen ses ve uyarıları fısıltı testi ile duyabilmeli, kişinin işitme ve yön tayini kabiliyeti olmalı, ciddi işitme kaybı olmamalıdır.

(3) Belirlenen sağlık kriterlerine göre değerlendirme yapılarak raporun karar kısmına “Patlayıcı madde işinde çalışabilir” veya “Patlayıcı madde işinde çalışamaz” ibarelerinden uygun olanı yazılır. Patlayıcı madde işinde çalışamaz karan verilen kişiler için hangi nedenle bu kararın verildiği sağlık kurulu raporuna yazılır.

(4) Patlayıcı madde işiyle iştigal etmek isteyen kişinin sağlık sorunu var ise ICD tanı kodu, tanının gelecek seyrinin ne olacağı, tedavisinin mümkün olup olmadığı, raporun tanı ve bulgular kısmına yazılır.

Evlilik öncesi durum bildirir sağlık raporu

MADDE 27

(1) Evlilik öncesi sağlık raporu, kişilerin evlenmeye engel bir hastalığının bulunmadığını gösteren sağlık raporudur. Evlilik öncesi sağlık raporunun, eş adaylarından birinin kayıtlı olduğu aile hekimi veya başka bir hekim tarafından eş adaylarının birlikte başvurmaları suretiyle düzenlenmesi esastır.

(2) Başvuru için her iki eş adayının, Bakanlığın elektronik sağlık sistemleri üzerinden evlilik öncesi sağlık raporu başvuru ve aydınlatılmış onam formu ile evlilik öncesi muayene bilgi formunu doldurmaları gerekir.

(3) Eş adaylarının anamnez işlemleri ve fizik muayeneleri ayrı ayrı yapılır, ancak evlilik öncesi danışmanlık hizmetlerinin eş adaylarına birlikte verilmesi esastır.

(4) Süreç boyunca kişisel verilerin korunması ile ilgili mevzuat hükümlerine göre eş adaylarının özel yaşamının gizliliği ve mahremiyeti ile hasta haklarına özen gösterilir.

(5) Muayene ve laboratuvar tetkikleri ile gerekli durumlarda görüntüleme tetkikleri yapılır.

(6) Eş adaylarına, Bakanlıkça yayımlanan evlilik öncesi danışmanlık rehberine göre danışmanlık hizmeti verilir.

(7) Test sonuçlarında herhangi bir sorun saptanmaması durumunda; hekim tarafından kişilerin tekrar fiziki olarak başvurmasına gerek kalmaksızın Bakanlıkça belirlenen formatta evlilik öncesi sağlık raporu düzenlenerek elektronik ortamda onaylanır ve kişilerin Bakanlığın elektronik sağlık sistemleri üzerinden rapora erişimi sağlanır.

(8) Evlilik öncesi sağlık raporu formatında belirlenen hususlar dışında, raporda laboratuvar sonuçları, hastalık tanılan gibi ilave bilgilere yer verilemez ve belge eklenemez.

(9) Evlilik öncesi danışmanlık, muayene ve sağlık raporu verilmesine ilişkin süreçler, Bakanlıkça yayımlanan evlilik öncesi sağlık raporu usul ve esaslarına uygun olarak yürütülür.

Maluliyet tespit işlemleri

MADDE 28

(1) 5510 sayılı Kanunun 95 inci maddesi hükmü gereği, aynı Kanun kapsamında sigortalı sayılanların, maluliyet (çalışma gücü kaybı, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybı gibi) durumlarının tespitine yönelik düzenlenecek sağlık raporları, Bakanlıkça belirlenen Maluliyet Tespit İşlemlerine Esas Sağlık Kurulu Raporu formatına uygun olarak Sosyal Güvenlik Kurumu MEDULA e-Rapor sisteminde düzenlenir.

(2) Raporlarda; anlaşılır ve sade bir dil kullanılır, kelimeler, tıbbi terimler kısaltma yapılmadan tam olarak yazılır ancak gerek duyulması hâlinde uluslararası kısaltmalar kullanılır. Kişiye ait fizik muayene bulguları, laboratuvar bulguları gibi bilgiler kişinin sağlık durumunu net ve eksiksiz biçimde tanımlayacak şekilde kapsamlı olarak yazılır. Bu raporlarda çalışma gücü kayıp oranı, engellilik oranı gibi oranlar yazılmaz.

(3) Meslek hastalıkları nedeniyle düzenlenecek raporların anamnez başlığında; iş yeri öyküsünü de içerecek şekilde detaylı mesleki anamnez yazılır.

(4) Meslek hastalıkları nedeniyle düzenlenecek raporlarda, meslek hastalığı ön tanısı veya mesleki şüphe olması durumlarında “meslek hastalığı ön tanısı” veya “mesleki şüphe” ibareleri yazılır. Meslek hastalığı olmayan durumlarda ise “Meslek hastalığı değildir.” ibaresi yazılır.

(5) Meslek hastalıkları nedeniyle düzenlenecek raporlarda, tıbbi karara ilişkin açıklamalar, rapor formatının açıklama alanına yazılır.

(6) İş kazası nedeniyle düzenlenecek raporlarda, tıbbi durumun iş kazasına bağlı olduğu hâllerde “İş kazasına bağlıdır.” ibaresi yazılır. İş kazasına bağlı olmayan sekel/tanılar varsa bunlara ait muayene bulguları ve tam yazıldıktan sonra, “İş kazasına bağlı değildir.” ibaresi yazılır.

(7) Hekimlerin, kişilerin sağlık durumlarına ilişkin ek bilgi ve açıklamaya ihtiyaç duymaları hâlinde, rapor formatının açıklama alanı kullanılır.

(8) Rapor türü olarak maluliyet raporu veya meslek hastalığı seçilmiş ise rapor formatının karar alanına “Karar Sosyal Güvenlik Kurumunca verilecektir.” ibaresi yazılır.

Refakat iznine esas sağlık kurulu raporu

MADDE 29

(1) Refakat iznine esas sağlık kurulu raporları üç hekimli sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Raporda hastanın ICD tanı/tanıları, genel sağlık durumu, refakati gerektiren tıbbi sebepler, refakat edilmediği takdirde hayati tehlikenin bulunup bulunmadığı, birden fazla tanı varsa hangi tanı/tanıların hayati tehlike kapsamında değerlendirildiği, sürekli ve yakın bakımın gerekip gerekmediği ve varsa refakat edecek kişinin taşıması gereken özel nitelikler açıkça ifade edilir. Raporda “refakat izni kullanması uygundur”, “refakat izni kullanması uygun değildir” şeklinde bir karara veya refakat izni kullanacak kişinin isim ve kimlik bilgilerine yer verilmez. Refakat izninin aynı anda tek kişi tarafından kullanılması zorunludur.

(3) Refakat iznine esas sağlık kurulu raporu, bir defada en fazla üç ay süreli düzenlenebilir. Bu raporun geçerlilik süresi, kurul tarafından gerek görülmesi hâlinde, en fazla üç aya kadar daha uzatılabilir. Bu sürenin sonunda ücretsiz refakat izni için genel durum değerlendirmesi amaçlı durum bildirir sağlık kurulu raporu düzenlenir.

(4) Aynı kişiye aynı tamda düzenlenecek ücretli refakat izni sağlık kurulu raporlarının geçerlilik süresi, toplamda altı ayı geçemez.

Sağlık mazereti sebebiyle yer değişikliğine esas sağlık kurulu raporu

MADDE 30

(1) Sağlık mazereti sebebiyle yer değişikliği için gerekli sağlık kurulu raporları tam teşekküllü sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Hastalığının tanısı ve bulguları raporda açıkça belirtilir. Kişinin rapora esas laboratuvar sonuçları, görüntüleme tetkik raporu, raporun ilgili bölümüne yazılır.

(3) Raporda hastalığın gerektirdiği uygun iklim ve çalışma koşulları, tedavisi için ihtiyaç duyulan uzmanlık dalı/dalları, tedavisinin yürütüleceği sağlık tesisinin nitelikleri ile sürekli olarak başkasının yardımına veya bakımına ihtiyaç duyup duymadığı gibi ihtiyaç duyduğu sağlık hizmetleri ve yaşam koşulları belirtilir.

(4) Sürekli takibin gerekmediği, belirli sürelerde kontrol muayenesi yapılarak hastalığın takibinin sağlandığı hâllerde tedavinin o il sınırları içerisinde yapılamadığına karar verilemez.

(5) Bu rapora istinaden görev yeri değişikliği yapılıp yapılmayacağına, kişinin görev yaptığı kurum tarafından karar verilir.

Atamaya esas sağlık kurulu raporu

MADDE 31

(1) Atamaya esas sağlık raporları tam teşekküllü sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Kişinin genel sağlık değerlendirmesi yapılarak var ise tanı ve bulgular yazılır. Kişinin rapora esas laboratuvar sonuçları, görüntüleme tetkik raporu, raporun ilgili bölümüne yazılır. Sağlık, eğitim, çocuk bakımı, yaşlı bakımı gibi toplu yaşam alanlarında çalışacak kişiler için, bulaşıcı hastalık risk değerlendirmesine esas olmak üzere kişinin aşılanma durumu, raporda yer verilmemek suretiyle hekim tarafından tetkik edilir.

(3) Yükseklik, sıcaklık, iklim koşullan, uzun yolculuk gibi kişinin genel sağlık durumunu olumsuz etkileyebilecek bir durum olup olmadığı raporda belirtilir.

(4) Mesleğe yönelik özel sağlık kriterlerinin belirlenmediği durumda o mesleğin yapılıp yapılamayacağına dair özel ibareye yer verilmez. Ancak kişinin psikiyatrik rahatsızlığı var ise bu rahatsızlığın görevini yapmasına engel olup olmadığı yazılır. Birinci ve ikinci fıkraya göre belirtilen tam, bulgu ve açıklamalara göre mesleğin yapılıp yapılamayacağı karan ilgili kurum tarafından verilir.

(5) Bir mesleğin veya işin yapılıp yapılamayacağına dair sağlık raporlarında verilen kararlar, sadece tıbbi görüş amacı taşır. Kişinin eğitim, beceri gibi mesleki yeterliliğini kapsamaz.

Evde eğitim, evde destek eğitimi ve öğrenim yeri değişikliği sağlık kurulu raporu

MADDE 32

(1) Bu sağlık raporları, zorunlu öğrenim çağındaki özel eğitim ihtiyacı olan öğrencilerden sağlık problemi sebebiyle en az on iki hafta süreyle örgün eğitim kurumlarından veya 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında faaliyet gösteren özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri ile özel eğitim ve rehabilitasyon birimlerinden yararlanamayacağı ya da yararlanması durumunda sağlığı açısından risk oluşacak olması veya örgün eğitime katılımın tıbben mümkün olmaması hâlinde velinin yazılı talebi üzerine üç hekimli sağlık kurulunda düzenlenir.

(2) Raporda hastanın örgün eğitime devam edemeyeceği süre, devam etmesi hâlinde oluşacak sağlık riskleri ve örgün eğitime katılmamasının tıbbi gerekçesi belirtilir.

(3) Raporda ayrıca; öğrencinin hastalığının gerektirdiği uygun yaşam koşulları, tedavisi için ihtiyaç duyulan uzmanlık dalı/dalları, tedavisinin yürütüleceği sağlık tesisinin nitelikleri ile sürekli olarak başkasının yardımına veya bakımına ihtiyaç duyup duymadığı hususları gibi ihtiyaç duyduğu sağlık hizmetleri ve yaşam koşulları belirtilir.

(4) Öğrenciye sağlık mazereti sebebiyle öğrenim yeri değişikliği sağlık rapora verilebilmesi için hastalık tanısının Bakanlıkça yayımlanmış tamlar arasında olması gerekir.

Yaşlı bakım merkezleri, huzurevleri, kadın konukevleri, yurt gibi toplu yaşam alanlarında kalmak amaçlı sağlık raporu

MADDE 33

(1) Toplu yaşam merkezlerinde kalmak amacıyla düzenlenecek raporlar, Bakanlıkça belirlenen durum bildirir tek hekim sağlık rapora formatında düzenlenir.

(2) Kişinin bulaşıcı hastalığının olup olmadığı, aktif alkol veya madde kullanımı, ruhsal hastalık durumu, fiziksel bir fonksiyon kaybı, özel diyet gerektiren hastalık durumu değerlendirilir.

(3) İkinci fıkraya göre yapılacak değerlendirme için kişisel sağlık bilgi formunda kişinin kendisi/velisi/vasisi tarafından verilen beyan ve genel tıbbi muayene esas alınır. Hekim tarafından gerek görülmesi hâlinde gerekli tetkikler istenir ve kişinin bulaşıcı hastalıklara yönelik aşı eksiklikleri bulunması hâlinde bilgilendirme yapılır. Aşılanma durumundaki eksiklikler, raporda da belirtilir.

Sporcu lisansı sağlık raporu

MADDE 34

(1) Spor dallan sağlık risk sınıflaması, spora katılım sağlık durumu değerlendirme formu, sağlık durum belgesi, sporcu fiziksel değerlendirme muayene formu, sporcular için durum bildirir sağlık rapora içerik ve formatları ile sporcu sağlık rapora süreçlerine dair usul ve esaslar Bakanlık ve Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından müştereken belirlenerek yayımlanır.

(2) Sporcu lisansı dışında, okul sporları lisansı veya sosyal aktivite amaçlı spor faaliyeti için sağlık rapora düzenlenmesine gerek yoktur. Sağlık durum belgesi ile spora katılım sağlanır.

(3) Engelli sporcular için engelli sağlık kurulu raporuyla lisans işlemleri yapılır.

Sürücü ve sürücü adayları sağlık raporları

MADDE 35

(1) Sürücü sağlık raporu, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak çıkarılan yönetmelik ve bu Yönetmeliğe göre e-Rapor sistemi üzerinden düzenlenir.

Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı aday, öğrenci ve personel sağlık raporları

MADDE 36

(1) Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı personeli, öğrencileri ve bunların adayları ile askerlik yükümlülerinin görevlerine uyarlık bakımından sağlık yeteneklerini tespit etmek amacıyla yapılacak muayene ve düzenlenecek sağlık raporları, 31/10/2016 tarihli ve 2016/9431 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı Sağlık Yeteneği Yönetmeliği ve bu Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenir.

(2) Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı personeli, öğrencileri ve bunların adayları ile askerlik yükümlülerinin görevlerine uyarlık bakımından sağlık yeteneklerini tespit etmek amacıyla yapılacak muayene ve düzenlenecek sağlık raporları, Bakanlıkça yayımlanan Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı Sağlık Kurulu Raporu Vermeye Yetkili Sağlık Kuruluşları Listesi’nde yer alan sağlık hizmet sunucuları tarafından düzenlenir.

Uçucu ve dalgıç/denizaltıcı sınıfı sağlık kurulu raporları

MADDE 37

(1) Uçucu sağlık raporları ile denizaltıcı ve dalgıç sağlık raporları sadece Uçucu, Denizaltıcı ve Dalgıç Sınıfı Raporları Vermeye Yetkili Hastaneler Listesi’nde yer alan hastaneler tarafından ilgili mevzuatına göre düzenlenir.

Gemiadamı sağlık raporu

MADDE 38

(1) Gemiadamı sağlık raporu, gemiadamı adayı veya gemiadamına yapılacak muayene ve tetkikler sonucu denizde çalışmaya uygunluğunu gösterir sağlık raporudur. Bu raporlar ilgili mevzuatı ve bu Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Adli Hekimlik Hizmetleri

Adli raporların düzenlenmesi ve formatı

MADDE 39

(1) Sağlık kuruluşlarınca yürütülen adli hekimlik hizmetleri; travmaya bağlı adli vakaların değerlendirilmesi ve bunlara ait adli raporların düzenlenmesi ile adli ölü muayenesi ve otopsi işlemleridir. Sağlık kuruluşlarınca yürütülen adli hekimlik hizmetleri; kimlik tespiti, cinsel saldırı olgularının değerlendirilmesi, yaş tayini, maluliyet, işgücü kaybının değerlendirilmesi, ceza ehliyeti ve hukukî ehliyet tespiti ile kişinin işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve/veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin değerlendirilmesi gibi hizmetleri kapsar.

(2) Hekimin bilirkişi olarak görevlendirilmesi durumunda, bilirkişilik görevinin icrasında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun bilirkişilik ile ilgili hükümleri, aşağıdaki hususlar dikkate alınarak uygulanır:

a) Bilirkişiler, hâkimler veya mahkemeler ile soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından belirlenir. Kanunların belirli konularda görevlendirdiği resmî bilirkişiler öncelikle atanır.

b) Resmî bilirkişilikle görevlendirilmiş olanlar, bilirkişilik görevini kabul etmekle yükümlüdür. Usulünce çağrıldığı hâlde yasal bir sebep olmaksızın gelmeyen veya görüş bildirmekten çekinen bilirkişiler hakkında ilgili mevzuatı gereğince disiplin cezası uygulanır.

c) Bilirkişi olarak görevlendirilen hekim, görevini yerine getirirken zorunlu saydığı sorulan, mağdur, şüpheli veya sanığa yöneltebilir. Ayrıca, görevini yerine getirmek amacıyla bilgi edinmek için şüpheli veya sanık dışındaki kimselerin de bilgilerine başvurabilir.

(3) Adli vakaların muayenesinde ve rapor tanziminde, şüpheli veya sanık ile mağdur ve diğer kişilerin beden muayenesi, bu kişilerin vücudundan örnek alınması ve bu numuneler üzerinde yapılacak moleküler genetik incelemeler, ölünün kimliğini belirleme, adli muayene ve otopsi işlemlerinde ilgili mevzuat düzenlemelerine uyulur.

(4) Adli hekimlik işlemlerinin yürütülmesi ve takibi il sağlık müdürlüklerince yapılır. Bu amaçla, adli hekimlik hizmetlerinin düzenlenmesine ve izlenmesine yönelik olarak, il sağlık müdürlükleri bünyesinde bir birim oluşturulur veya mevcut birimlerden birisi bu işlemler için görevlendirilir.

(5) Adli hekimlik hizmetlerinin ne şekilde sunulacağı, yapılacak düzenlemeler ve alınacak tedbirler, ildeki adli makamlar ve kolluk ile koordine edilerek aşağıda belirtilen ilkeler doğrultusunda yürütülür:

a) Hizmet planlaması; ildeki adli teşkilat yapılanması da dikkate alınarak büyükşehir belediyesi statüsündeki il merkezleri, diğer il merkezleri ve ilçe düzeyinde ayrı ayrı yapılır.

b) Adli tıp hizmetleri, Adli Tıp Kuramıma bağlı birimler ve adli tıp anabilim dalı olan üniversitelerin bulunduğu il ve ilçe merkezlerinde, bütünüyle bu kuramlar tarafından veya bunların yanı sıra Bakanlığa bağlı sağlık kuruluşları tarafından desteklenerek birlikte yürütülür. Bu kuramların bulunmadığı yerlerde ise bütünüyle Bakanlığa bağlı sağlık kuruluşlarınca yerine getirilir.

c) Adli hizmetlerin aksatılmadan yürütülmesi amacıyla, mesai saatleri içi ve dışı için ayrı ayrı planlama yapılmak suretiyle yeterince sağlık hizmet sunucusu ve personel görevlendirilir. Birden fazla sağlık kuruluşunun bulunduğu yerleşim birimlerinde görevlendirilecek kuruluş sayısı, iş yükü ve ulaşım imkânları dikkate alınarak tespit edilir. Birden fazla sağlık kuruluşunun görevlendirilmesi durumunda, adli travmatoloji vakalarının muayenesi ile rapor tanzimi, gerektiğinde otopsi hizmeti ve diğer hizmetler için bu kuramlar arasındaki iş bölümü açık bir şekilde belirlenir.

ç) Mesai saatleri dışında adli vakaların muayenesi ile rapor tanzimi gibi hizmetler, varsa 24 saat hizmet veren ve tanı-tedavi imkânları en geniş ve merkezî konumdaki sağlık kuruluşunca/kuruluşlarınca yerine getirilir. Otopsi hizmetleri için icapçı personel görevlendirmesi esas alınır.

d) Yataklı tedavi kurumlarında adli hekimlik hizmetleri, varsa adli tıp uzmanlarının sorumluluğu altında yürütülür; yoksa acil servis veya başhekimlikçe belirlenecek başkaca bir birim, bu hizmetlerden birinci derecede sorumlu olmak üzere görevlendirilir.

e) Adli hekimlik hizmeti verecek sağlık kuruluşları ile gerektiğinde otopsi hizmeti verecek icapçı personelin ad, soyad ve iletişim bilgilerini içeren listeler, mesai saatleri içi ve dışı için ayrı ayrı bilgi ihtiva edecek şekilde ve aylık olarak düzenlenir ve Cumhuriyet Başsavcılıklarına gönderilir.

Adli vakaların muayenesi ve rapor tanzimi

MADDE 40

(1) Bir suça ilişkin olarak şüpheli veya sanık ile mağdur ve diğer kişilerin beden muayenesi, bu kişilerin vücudundan örnek alınması ve muayene sonucunda rapor tanzimi, 5271 sayılı Kanun ve bu Kanuna istinaden çıkarılan ilgili mevzuata göre yapılır.

(2) Kolluk kuvvetlerince zor kullanılarak yakalanan veya yakalanıp gözaltına alınan kişilerin sağlık kontrolü ve rapor tanzimi, 1/6/2005 tarihli ve 25832 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinde yer alan hükümlere göre yapılır.

(3) Adli vakaların muayenesinde tıbbi deontoloji kurallarına uyulur.

(4) Adli muayene ve sonucunda rapor tanzimi işleminin, yetkili bir resmî makamın usulünce talebi üzerine yapılması esastır. Bu çerçevede, muayene ve sonucunda rapor tanzimi için adli vaka olarak hekime gönderilen kişinin gönderilme işleminin, ilgili Kanunda belirtilen adli makamlarca veya adli makamların emri altındaki kolluk görevlileri aracılığı ile yapılması gerekir.

(5) Şüpheli veya sanık üzerinde iç beden muayenesi yapılabilmesi ya da vücudundan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tırnak veya tükürük gibi örneklerin alınabilmesi için hâkim, mahkeme veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının karan ve istemi gerekir. Cinsel organlar ve anüs bölgesinde yapılacak muayeneler de iç beden muayenesi kapsamında değerlendirilir. Şüpheli veya sanık üzerinde dış beden muayenesi, hâkim, mahkeme veya Cumhuriyet savcısı ile emrindeki adli kolluk görevlilerinin talebiyle yapılır.

(6) Mağdurun vücudu üzerinde dış veya iç beden muayenesi yapılabilmesi veya vücudundan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınabilmesi için 5271 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi hükmü ile ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

(7) Genital muayene taleplerinin, 5271 sayılı Kanunun ilgili hükümlerine uygun olması zorunludur.

(8) Çocuğun soybağının araştırılması amacıyla yapılacak işlemler için hâkim veya mahkeme kararı gerekir.

(9) Suçun aydınlatılmasını sağlamak amacıyla şüpheli, sanık veya diğer kişilerin kendi rızaları ile başvurulan hâlinde, soruşturma safhasında Cumhuriyet savcısının, kovuşturma aşamasında hâkim veya mahkeme kararı ile tıbbi muayeneleri yapılabilir ya da vücutlarından örnek alınabilir.

(10) Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinde belirtilen hâllerde yakalanan kişinin gözaltına alınacak olması veya zor kullanılarak yakalanması durumunda hekimce yapılması öngörülen sağlık kontrolü, Cumhuriyet savcısı ile emrindeki adli kolluk görevlilerinin talebiyle yapılır.

Muayene yapmaya ve rapor tanzimine yetkili kişiler

MADDE 41

(1) Adli vakaların muayenesi ve rapor tanzimi işlemi, mutlaka hekimlik yapma yetkisine sahip kişilerce, muayeneyi yapanın çalıştığı kurumun bu işe uygun bir mekânında yapılır. Kadının muayenesi, istemi hâlinde ve olanaklar elverdiğinde bir kadın hekim tarafından yapılır. Muayene edilecek kadının talebine rağmen bir kadın hekimin bulunmasına olanakların elvermediği durumlarda, muayene sırasında hekim ile birlikte bir başka kadın sağlık mesleği personelinin bulundurulmasına özen gösterilir.

(2) Fizik kimliğinin tespiti açısından, kişinin ağzındaki dişlerin incelenmesi ve diş izlerinin alınması diş hekimi tarafından yapılır.

(3) Kişilerin dış beden muayenesi kapsamında değerlendirilebilecek tıbbi görüntüleme, laboratuvar tetkikleri ve benzeri işlemler, hekim gözetiminde sağlık mesleği mensubu diğer yetkili bir kişi tarafından da yapılabilir.

Adli vakaların işlem önceliği

MADDE 42

(1) Sağlık kuruluşlarında, acil vakalar hariç olmak üzere, adli vakaların muayenesine ve rapor tanzimine öncelik tanınır.

(2) Adli vakaların muayene ve rapor tanzimi işlemleri, on günü geçmemek üzere en kısa sürede sonuçlandırılarak gönderen adli makama bildirilir. Tanıya yönelik tetkik işlemlerinin uzaması ve bu sürenin aşılması söz konusu ise aynı süre içinde durum gerekçeleri ile birlikte ilgili adli makama bildirilir.

Hekimin bilirkişi olarak davete icap zorunluluğu

MADDE 43

(1) Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından adli vakanın muayenesi talep edilen sağlık kuruluşunda görevli hekim, resmî bilirkişi olarak bu görevi kabul etmek zorundadır.

(2) Hekim vakayı değerlendirir, tespit edilen bulgular ışığında sağlık raporunu düzenler. Gerekli hâllerde, bir adli tıp uzmanından veya ilgili branş uzmanından konsültasyon isteyebilir. Adli Tıp Kurumuna veya üniversitelerin adli tıp ile ilgili bölümüne vakayı sevk edebilir. Bu durumda hekim, kendisini görevlendiren Cumhuriyet savcısına, hâkime veya mahkemeye durumu gerekçeli olarak raporlar. Cumhuriyet savcısı veya mahkeme ya da hâkimin sevke ilişkin bu görüşü kabul etmemesi hâlinde, hekim yasal zorunluluk gereği adli makamların talebi doğrultusunda hareket eder.

Adli vakalarda tıbbi gereklilikler kapsamında yapılacak muayene ve tedaviler

MADDE 44

(1) Adli vakalarda, Cumhuriyet savcısı veya hâkim karan aranmaksızın sağlık durumunun gerekliliklerine uygun olarak kişinin hayatım ve sağlığım korumaya yönelik olarak tıbbi muayene ve tedavi amaçlı müdahaleler yapılabilir. Bu muayene ve müdahaleler sırasında, suç delillerinin kaybolmamasına özen gösterilir.

Kimlik tespiti

MADDE 45

(1) Adli vakalarda muayene edilmek üzere getirilen kişinin resmî evrakta belirtilen kişi olup olmadığı kontrol edilir. Kişinin kimliği konusunda şüpheye düşülmesi hâlinde durum derhal Cumhuriyet başsavcılığına bildirilir. Kişinin kimlik kontrolünde, yasal olarak geçerli bir kimlik belgesi ibrazı esastır. Böyle bir belge ibraz edilememesi hâlinde, durum raporda belirtilir ve tıbbi kimlik bilgileri yazılır.

Muayene edilenin bilgilendirilmesi

MADDE 46

(1) Adli vakalarda muayene edilen kişi, muayene ve yapılacak işlemler hakkında hekim tarafından bilgilendirilir. İlgilinin, buna rağmen muayene yapılmasına ve vücudundan örnek alınmasına rıza göstermemesi hâlinde, bu durum tutanakla tespit edilerek ilgili adli makama bildirilir ve alınan talimata göre işlem tesis edilir.

Kişilerin sağlığına zarar vermeme

MADDE 47

(1) Adli vakalarda muayeneye getirilen kişinin üzerinde beden muayenesi yapılabilmesi ya da vücudundan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tırnak veya tükürük gibi örneklerin alınabilmesi için müdahalenin, kişinin sağlığına açıkça ve öngörülebilir zarar verme tehlikesinin bulunmamasına dikkat edilir.

Adli muayenede dikkat edilecek hususlar ve muayene koşullan

MADDE 48

(1) Adli vaka olarak sevk edilen kişi, hekim tarafından bizzat görülerek muayene edilir. Başkasının ifadesine dayanılarak rapor tanzim edilmez.

(2) Muayene ve tetkikler sırasında temel insan hak ve hürriyetleri ile mahremiyete saygı kurallarına riayet edilir.

(3) Muayenenin diğer kişilerin göremeyeceği ve duyamayacağı bir ortamda yapılması, muayene esnasında hekim ile muayene edilen kişinin yalnız kalmaları ve muayenenin hekim- hasta ilişkileri çerçevesinde gerçekleştirilmesi esastır. Hekimin gerek görmesi hâlinde bir sağlık mesleği mensubu personel muayene ortamında hazır bulundurulabilir. Ancak hekim, kişisel güvenlik endişesi ile muayenenin kolluk görevlisinin gözetiminde yapılmasını isteyebilir. Bu durumda, hekimin isteği belgelendirilerek yerine getirilir.

(4) Muayene edilecek kişi kadınsa ve talebine rağmen bir kadın hekimin bulunması mümkün olmamışsa, hekim ile birlikte bir başka kadın sağlık mesleği mensubu personel muayene ortamında bulundurulur.

(5) Muayeneyi yapan hekim, bütün adli vakalarda ve gözaltına alınmış kişilerin muayenesi esnasında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan işkence neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence ve eziyet suçlarının işlendiği yolunda herhangi bir bulguya rastlaması hâlinde, durumu derhâl Cumhuriyet savcısına bildirir. Bu durumda 1/6/2005 tarihli ve 25832 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ceza Muhakemesinde Beden Muayenesi, Genetik İncelemeler ve Fizik Kimliğin Tespiti Hakkında Yönetmeliğin 7 nci ve 8 inci maddelerine göre işlem yapılır.

(6) Adli vakalarda, suçun aydınlatılmasına katkıda bulunabilecek delil ihtiva etmesi muhtemel elbise ve benzeri materyalin saklanması için gerekli tedbirler alınır veya tedbirlerin alınması hususu kolluk kuvvetlerine hatırlatılır.

Numune alınması ve iletilmesi

MADDE 49

(1) Adli vakalarda muayene edilen kişinin bedeninden numune alınması gerekiyorsa, bu işlem usulünce yapılır. Numunelerin kurum içi veya başka bir kuruma gönderilmesi sırasında örneklerin değiştirilmemesi ve dış koşullardan etkilenip bozulmaması için gerekli önlemler alınır.

Adli raporların düzenlenmesi

MADDE 50

(1) Adli raporlar, bütünüyle muayeneyi yapan hekimin tespit ettiği objektif bulgulara, konsültasyonlara ve tetkik sonuçlarının incelenmesi ile meslekî bilgileri ışığında yapacağı değerlendirmelere dayanılarak, tarafsız bir şekilde düzenlenmelidir.

(2) Raporlarda anlaşılır ve sade bir dil kullanılır; kelimeler, özellikle tıbbi terimler, kısaltma yapılmadan tam olarak yazılır, adli rapor formları eksiksiz olarak doldurulur ve olayın öyküsü, kişiye ait özgeçmiş, fizik muayene bulgulan, muayene tarihi ile saati ve varsa yapılan konsültasyon değerlendirmeleri açıkça belirtilir.

(3) Adli raporlarda, varsa travmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu/olmadığı değerlendirmesi yapılır, yaşamı tehlikeye sokan bir durum olduğu/olmadığına mutlaka yer verilir. Yaralanma suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış diğer hâlleri ayrı ayrı belirtilir. Kemik kırığı saptanmışsa tanımlanır ve hayati fonksiyonlara etkisi belirtilir, birden fazla kırık varsa skorlama yapılarak ağırlığı hesaplanır.

(4) Raporda, saptanan bulgulara, varsa travmatik lezyonlara ve yapılmışsa tetkik sonuçlarına ayrıntılı olarak yer verilir. Adli değerlendirmede “yaşamsal tehlike” kararı verilmişse, karara dayanak teşkil eden bulgular raporun sonuç kısmında mutlaka belirtilir. Adli makamlar tarafından sorulan sorular muhakkak cevaplandırılır. Sorulmamış olmakla birlikte adli soruşturmanın boyutunu etkileyebilecek durumlar varsa rapora yazılır.

(5) Muayenesi yapılan kişinin alkollü olup olmadığı dikkate alınır. Hekimce gerekli görülmesi veya adli makamın ya da kolluğun talebi hâlinde, kişinin alkollü olup olmadığı tespit edilir ve sonuca raporda yer verilir.

(6) Raporların düzenlenmesinde ve işlem süreçlerinde gizlilik kurallarına uyulur.

(7) Adli raporlar, e-Rapor sistemi üzerinden ve Bakanlıkça belirlenen formatlara uygun olarak düzenlenir.

(8) Bakanlık sistemlerine aktarılan tetkik sonuçları, görüntüleme kayıt ve raporları ile tıbbi belgeler ayrıca arşivlenmez veya onaylanmaz, kişiye verilmez. Adli makamlarca kişi veya vekili ile paylaşılmaması gerektiğine karar verilen raporlar, elektronik sistemler üzerinden kişinin erişimine açılmaz.

(9) Tespit edilen bulgular ışığında mümkünse kesin rapor düzenlenir. Ancak mevcut muayene ve laboratuvar bulguları kişi hakkında kesin rapor düzenlenmesi için yeterli değilse, hastanın bir üst sağlık kuruluşuna sevki sistem üzerinden yapılır.

Ölü kimliğini belirleme, otopsi ve ölü muayenesi

MADDE 51

(1) Hekimler, adli hekimlik hizmeti kapsamında, Cumhuriyet savcılarınca ölü kimliğini belirlemek ve adli muayene yapmak, otopsi yapmak, yeni doğanın cesedinin adli muayenesini veya otopsisini yapmak, zehirlenme şüphesi üzerine inceleme yapmak üzere görevlendirilebilir. Bu durumlarda 5271 sayılı Kanunun ilgili maddeleri ile meslekî ve adli hekimlik bilgilerine göre işlem yapılır.

(2) Ölü muayenesi ve defin ruhsatı düzenlenmesinde aşağıdaki kurallara uyulur:

a) Ölünün muayenesi ve defin ruhsatı düzenleme işlemi, belediye hekiminin bulunduğu yerleşim yerlerinde, varsa bu hekimlerce yapılır. Belediye hekiminin olmadığı yerlerde bu işlem, o yerleşim biriminde otopsi hizmeti vermek üzere görevlendirilmiş hekimlerce yerine getirilir. Vatandaşların bu konuda mağdur edilmemesi için adli hekimlik hizmetleri kapsamında il sağlık müdürlüklerince gerekli önlemler alınır.

b) Ölüm esnasında ölüme sebep olan hastalığı tedavi eden hekim tarafından ve ölüm olayı hastanede meydana gelmişse bu kurum tarafından da defin ruhsatı düzenlenebilir.

c) Ölüm olayının adli yönü olduğu veya bir bulaşıcı hastalık sonucu meydana geldiği düşünülüyorsa, ilgili adli makamlar veya il sağlık müdürlüğü bilgilendirilir.

(3) Adli makamlarca sağlık hizmet sunucularına gönderilen ölü muayenesi ve otopsi işlemlerine ilişkin bedeller, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından karşılanır.