İstemin Özeti : Ankara 4. İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 21.12.1998 günlü, E:1996/9568, K:1998/6870 sayılı bozma kararına uyulmayarak ilk kararında ısrarına ilişkin olarak verilen 29.6.1999 günlü, E:1999/513,K:1999/698 sayılı kararı, davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Temyiz dilekçesine yanıt verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi Adnan Zengin'in Düşüncesi: Temyiz isteminin kabulü ile idare mahkemesi ısrar kararının Danıştay Onuncu Dairesi kararı doğrultusunda bozulması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı Sevim Göle'nin Düşüncesi : Davalı kurumda çalışırken re'sen emekliye sevkedilen davacının, bu işlemin Ankara 2. İdare Mahkemesince iptali sonucu tekrar görevine başlatılması üzerine, açıkta geçen süre içinde alamadığı aylık ve diğer özlük haklarının yasal faiziyle ödenmesine ilişkin mahkeme kararının bozulmasına ilişkin Danıştay 10'uncu Dairesinin 21.12.1998 günlü K:1998/6870 sayılı kararı üzerine Ankara 4. İdare Mahkemesinin verdiği 29.6.1999 günlü, K:1999/698 sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Davacının tazminini istediği aylık ve diğer özlük hakları tutarlarının davalı idareden araştırılarak saptanmasından sonra belirlenen miktara hükmedilmesi gerekeceğinden, Danıştay'ın bozma kararında yasal isabetsizlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davalı idarenin temyiz isteminin kabulüyle ısrar kararının bozulması gerekeceği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü:

Türkiye ... Fabrikaları A.Ş.'nde çalışmakta iken re'sen emekliye sevkedilen davacının bu işlemin idari yargı merciince iptal edilmesi üzerine tekrar göreve başlatılmasından sonra açıkta geçirdiği süre içindeki aylık ve diğer özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

Ankara 4. İdare Mahkemesi 22.12.1994 günlü, E:1994/10, K:1994/2193 sayılı kararıyla: hukuka aykırılığı idari yargı kararıyla saptanan re'sen emekli edilme işleminden doğan zararların tazmininin zorunlu olduğu gerekçesiyle davacının açıkta geçen süreye ilişkin maaş ve parasal haklarının dava konusu işlemin tesis edildiği tarihten itibaren (aylık ödeme dönemleri dikkate alınmak suretiyle) yürütülecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar vermiştir.

Bu karar temyiz incelemesi sonunda, Danıştay Onuncu Dairesinin 21.12.1998 günlü, E:1996/9568, K:1998/6870 sayılı kararıyla: tam yargı davalarında maddi tazminatın idarenin belli bir eyleminden veya işleminden dolayı kişilerin mal varlığında meydana gelen eksilmeyi önlemeye yönelik olması nedeniyle, uğranılan aylık ve özlük hakkı kaybının tazmini istemiyle açılan davalarda zararın nelerden meydana geldiğinin ve tutarının mahkemece araştırılması ve saptanacak gerçek zararın tazminine karar verilmesinin gerektiği, ancak mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Ankara 4. İdare Mahkemesince bozma kararına uyulmayarak ilk kararında ısrarına ilişkin olarak verilen 29.6.1999 günlü, E:1999/513, K:1999/698 sayılı kararı, davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir.

Danıştay Onuncu Dairesi kararında belirtildiği gibi idari eylem veya işlemlerden doğan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda zararın tutarının kesin olarak belirlenmesi ve tazminata hükmedilecekse belirlenen gerçek zararın tazminine hükmedilmesi gerekmektedir.

Öte yandan idare mahkemesi ısrar kararını verirken Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun E:1983/l, K:1983/10 sayılı kararında, kamu görevlilerine ait mevzuattan doğan uyuşmazlıklarda idari işlemin neden olduğu zararın miktarının tespitinin mümkün olmadığı hallerde dava dilekçesinde miktar gösterilmeden tam yargı davası açılabileceğinin karara bağlanmış olduğunu da gerekçesine eklemiş ise de: anılan içtihadı birleştirme kararı kamu görevlilerine ilişkin mevzuattan doğan uyuşmazlıklarda idari işlem nedeniyle uğranılan ve dava açıldığında devam etmekte olduğu için zarar miktarı kesin olarak belirlenemeyen davaları kapsamakta olup, bakılan uyuşmazlıkta ise davanın açıldığı tarih itibariyle davacının uğradığı zararın mahkemece kesin olarak belirlenmesi olanaklı olduğundan, bu yoldaki gerekçeye itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle: davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Ankara 4. İdare Mahkemesinin 29.6.1999 günlü, E:1999/513, K:1999/698 sayılı kararının Danıştay Onuncu Dairesi kararı doğrultusunda bozulmasına, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Ankara 4. İdare Mahkemesine gönderilmesine 27.10.2000 günü oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar, Ankara 4. İdare Mahkemesinin 29.6.1999 günlü, E: 1999/513, K:.1999/698 sayılı ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği oyuyla, karara karşıyız.