Kararlar

Dâvalı banka vekilinin temyizi üzerine YARGITAY GENEL KURULU’nca.: «Dâvalı da dahil bütün bankalar, faaliyetlerini nizamlandıran ve hükümleri âmme intizamı mülâhazasına dayanan Bankalar Kanunu hükümlerine tâbidir. Bu sebeple bu Kanun hilâfına mukavele yapılması da caiz olmamak gerekir. Hâdise tarihinde mer’i 2999 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinde, hakiki veya hükmî bir şahsa nakit, mal, kefalet ve teminat şekli ve mahiyetinde veya her hangi bir şekil ve surette banka sermayesi ile ihtiyat akçesinin % 10 undan fazla kredi verilmiyeceği açıklandıktan sonra, 25.0 liradan az olan kredilerin banka esas mukavelesinin ve dahilî nizamnamesinin koyduğu kayıt ve şartlar içinde banka umum müdürlüğünce veya kendilerine salâhiyet verilen şube müdürlerince ve bu mikdardan fazla ve 200.000 liradan az olan krediler banka umum müdürlüğünün yazılı teklifi ve idare komitesinin karan ile ve 200.000 lirayı geçen krediler ise, umum müdürün yazılı teklifine müsteniden münhasıran, idare meclisi karan ile açılabileceği tasrih edilmiştir. Hâdisede ise, dâvalı bankanın T... Şubesi Müdürü’nün salâhiyetini tecavüz ederek, Kanun’un yukarıda anılan maddesi hilâfına ve idare komitesi kararma dayanmadan dâva konusu 84.555 liralık kat’i teminat ve 295.000 liralık avans teminat mektubu verdiği anlaşılmaktadır. Mezkûr teminat mektuplarım imzalayan şube müdürü hukukî bakımdan ticarî mümessil durumundadır. Borçlar Kanunu’nun 449 uncu maddesinde mümessilin tarifi yapılmış ve vekâletin şümulü 450 inci maddede gösterilmiştir. Bu maddeye göre ticarî mümessil hüsnüniyet sahibi üçüncü şahıslara karşı müessese sahibi hesabına kambiyo taahhütlerinde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil bütün tasarrufları yapmak salâhiyetini haiz sayılır. Aynı maddenin II inci fıkrası, mümessilin salâhiyetinin hangi hallerde tahdit edildiğini tasrih etmiş ve bu hallerde, ticarî mümessilin, sarih salâhiyet olmadıkça, yapacağı muameleyi tecviz etmemiştir. Hususî hükümleri ihtiva eden Bankalar Kanunu da 20 nci maddesi ile kredi mevzuunda şube müdürü veya umum müdür, idare komitesi ve idare meclisi gibi banka kademelerini temsil edenlerin salâhiyetlerini sınırlandırmıştır. Bu itibarla, bankalarca ve bunlarla muamele yapan üçüncü şahıslarca bu kanunî tahditlerin bilindiği veya bilinmesi lâzım geldiği mefruz olduğundan bu kimselerin hüsnüniyeti bahis konusu olamaz. Bu sebeple de mahallî mahkemenin bunun hilâfına olan kabulünde isa-

KARAR DÜZELTME İSTEĞİ ÜZERİNE HUKUKGENEL KURULU KARARI…

Dâvacı E... ve B... Kurumu vekili, müvekkili ile üçüncü kişi arasında yapılan 9000…

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, şube müdürünün Bankalar Kanunu’nun tanıdığı yetkiyi…