Görüntüleme Ayarları:
Sayfa numarasını gizle

Aşağıda bir kısmını gördüğünüz bu dokümana sadecepakete abone olan üyelerimiz erişebilir.


Sayfa 596

§1. GENEL OLARAK

7.1

Sorumluluk sebeplerinin yarışması mümkündür. Zararın tazmini için birden çok sorumluluk sebebine dayanılabilir. Sorumluluk sebebi aynı anda hem borca aykırı bir davranış hem de haksız fiil ya da hem kusur sorumluluğu hem de de kusursuz sorumluk veya iki ayrı kusursuz sorumluluk hâli teşkil edebilir(1). Sebeplerin yarışması başlığını taşıyan BK m. 60 hükmü işte bu, zarar görenin birden çok sorumluluk sebebine dayanabileceği durumları düzenler. Bununla birlikte BK m. 60 hükmü yarışma sorununa bir çözüm getirmediği gibi daha fazla soru doğuran bir hüküm olmuştur(2). 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda olmayan bu hükmün de esin kaynağı Widmer/Wessner Tasarısı’dır (m. 53). Bununla birlikte söz konusu tasarı belirli bir sistem bütünlüğü gözetilerek hazırlanmıştır ve ilgili hüküm bu sistem içerisinde bir anlam ifade etmektedir; BK m. 60 hükmü, hem bu husus göz ardı edilerek, hem de Widmer/Wessner Tasarısı’nda yer almayan anlamsız eklemeler yapılarak yürürlüğe sokulmuştur(3). Sayfa 5977.2

Widmer/Wessner Tasarısı’nın “sorumlulukların yarışması” başlığını taşıyan 53. maddesi şu şekildedir: “Eğer bir kişinin aynı zarardan sorumluluğu farklı sorumluluk nedenlerine dayandırılabiliyorsa, kanunda hükümlerden bazılarının münhasır uygulanacağı açıkça belirtilmediği sürece, mahkeme, mağdur kişiye en uygun tazminat imkânını sağlayacak hükümleri uygular”. Görüldüğü gibi hükmün BK m. 60’dan en önemli farkı “zarar gören aksini istemiş olmadıkça” ibaresinin hükümde yer almamasıdır. BK m. 60’a yapılan bu ilavenin neden yapıldığı anlaşılamamaktadır, özellikle usul hukuku yönünden çözümden çok sorun doğuran bu ekleme öğretide de haklı olarak eleştirilmiştir(4). Kaldı ki, yarışma sorununu kanun hükmü ile çözmenin ne derece mümkün olduğu da tartışmalıdır, öğretide de bunun sakıncalarına haklı olarak dikkat çekilmiştir(5).

Yedinci Bölüm - SEBEPLERİN YARIŞMASI
§2. BK M. 60 HÜKMÜ KARŞISINDA HÂKİMİN SORUMLULUK SEBEBİNİ BELİRMEDEKİ ROLÜ