Alacağın Devrinin Sözleşme ile Engellenmesi (Pactum de non cedendo)

Sonuç olarak, 1911 tarihli Borçlar Kanunu Tasarısı’nın Art. 1190 hükmündeki düzenleme,…

Salt borçlandırıcı etki prensibine göre formüle edilen “Alacağın Devredilebilirliğinin Sözleşme ile Sınırlandırılması”…

“Alacağın devri, alacaklı ve borçlunun alacağın devrini engellemiş veya belirli koşullara bağlı kılmış olmasından bağımsız olarak geçerlidir.…

Borçlunun alacaklıya karşı tazminat talebi saklıdır.”…

OR²⁰²⁰ 164 hükmünün Daniel Girsberger ve Johannes Lukas Hermann tarafından hazırlanan gerekçesinde, alacağın devri kurumunun İsviçre Borçlar Kanunu’nun kabul edildiği 1911 yılından bugüne, özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerin yeniden finansmanı bakımından ciddi bir önem kazandığı, modern gereksinimlere ve bu alandaki uluslararası eğilime uygun olarak, Almanya’da (HGB § 354a) ve Avusturya’da (ABGB § 1396a) olduğu gibi, İsviçre’de de Borçlar Kanunu’nun konuya ilişkin katı tavrının revize edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir. Sözleşme ile kararlaştırılan devir yasağına ilişkin bugün yapılacak bir hukuki düzenlemenin tarafların karşıt menfaatleri arasında adil bir denge kurması, İsviçre Borçlar Kanunu’nun geleneksel yapısına uygun olarak sade ve uygulanabilir bir çözüm getirmesi gerektiği belirtilmektedir. Bu gerekçelerle devir yasağı anlaşmasının salt borçlandırıcı etki meydana getirmesi gerektiği önerilmektedir. Bu sayede, devir yasağı anlaşmasının, devreden ve devralanın menfaatlerine uygun düşecek biçimde, alacakların tedavül edilebilirliğini etkilemeyeceği; buna karşılık borçlunun, anlaşmaya aykırı devir dolayısıyla uğradığı zararın tazminini devredenden isteyerek kendi menfaatlerini koruyabileceği, ilaveten, borçlunun korunması amacının bir ceza koşulu vasıtasıyla da temin edilebileceği belirtilmektedir(1036)…