Yargıtay Kararları Açısından Taşıyıcının Mes'uliyetine Müteallik Bazı Mes'eleler

Efendim, ben sayın Franko'nun tebliğinde sadece zamanaşımı noktasındaki görüşüne değineceğim. Biliyoruz ki zamanaşımı , toplumdaki uyuşmazlıkların bir ari önce sona ermesi için konulmuş, yaratılmış bir müessesedir. Ticarî hayatta daha kısa tutulma yoluna gidilmiştir. T. Ticaret Kanunu 767. maddesinde taşıma işlerindeki zamanaşımını göstermiştir. Bu bir yıldır. Ama eşya 'taşımasında, eşya taşıyıcının hile ve ağır kusurundan dolayı zayi olmuş, noksanlaşmış ise veya bozulmuş ise veyahut geç kaimmiş ise, bir yıllık zamanaşımı uygulanmaz demek suretiyle on yıllık zamanaşımına gönderme yapılmıştır. Yolcu taşımasında da kanun aynı hükmü getiriyor. Yolcu, taşıyıcının hilesi yahut ağır kusuru yüzünden, geç ulaşmış olursa veya meydana gelen bir kaza neticesinde cismani zarara uğramış veya ölmüş ise taşıyıcının dayanacağı zamanaşımı gene bir yıl değildir, diyor. Bu konuda bendeniz bir iki karara muhalif kaldım ama o kadar çok sık geliyor ki her karara muhalif kalmaktan yoruldum, artık biz de imzalıyoruz, yerleşmiş kararlan; İki noktadan hareket ediyor Yargıtay kararlarında tahmin ediyorum. Birincisi, geç ulaşma unsuruna bağlamak görüşü, yani yolcu taşıyıcının hilesi yahut ağır kusuru yüzünden geç ulaşmış ise, bir yıllık zamanaşımı uygulanmaz. «Veya» kelimesinden sonra gelen kısım bundan müstakildir, diye bir görüş var. Bu itibarla bu görüşe göre cismani zarar veya ölüm halinde esasen on yıllık zamanaşımı uygulanır. İkinci bir görüş belki, ağır kusuru ve hileyi tabiki bu durumda ispat edecek kişi, davacı, cismani zarara uğrayan kişiler, ölünün mirasçıları olduğu için bir nevi ispat külfeti yer de

ğiştirmiş oluyor ve bunun, güçlüğünü dc düşünen Yargıtay -^ismani zarara uğrayan…